A performatividade como estratexia de resistencia en catro poetas galegas contemporáneas: Xiana Arias, Paula Carballeira, Andrea Nunes e María Rosendo

Abstract

Comezando o século XXI xurdiron novas voces poéticas no contexto galego representativas da emerxencia de novas linguaxes e práctica de resistencia fronte aos discursos hexemónicos, ao subverteren cuestións relacionadas coa idea dunha identidade unívoca, pechada, non mutable; cunha idea de autoría baseada nun principio de autoridade, cunha figura individual caracterizada polos presupostos do “xenio” autoral; e co canon patriarcal. Afondamos na obra de Xiana Arias, Paula Carballeira, Andrea Nunes e María Rosendo. Estas autoras van da “creadora” individual á actividade compartida, e asumen posturas activistas de funcionamento en rede. Empregan o anonimato, heterónimos, traballan colectivamente ou buscan novas formas de edición que apostan por fórmulas abertas de “dereitos de autor”. Esta nova percepción carrexa tamén unha liberación con respecto á opresión do sistema patriarcal. Aquilo que ten que ver co corpo e coa autorrepresentación é estratéxico para darlles a volta aos estereotipos de xénero.