A maxia e a maxia das palabras a través dunha reflexión persoal baseada na lectura de textos escollidos de Horacio e Virxilio

dc.contributor.affiliationUniversidade de Santiago de Compostela. Facultade de Filoloxíagl
dc.contributor.authorBraña López, Iria
dc.contributor.tutorDíaz de Bustamante, José Manuel
dc.date.accessioned2019-02-25T13:02:43Z
dc.date.available2019-02-25T13:02:43Z
dc.date.issued2017-06
dc.descriptionTraballo Fin de Grao en Filoloxía Clásica. Curso 2016-2017
dc.description.abstractEste traballo ten por obxecto poñer de relevo o concepto de maxia na súa estreita unión coas palabras en distintos textos escollidos de Horacio e Virxilio, analizando a maneira en que estes autores reflexan situacións máxicas, no caso de Horacio no epodo1 V e XVII e a sátira VIII do libro I; no caso de Virxilio, no libro IV da Eneida e a égloga VIII das Bucólicas, e como a palabra xoga un papel fundamental neses contextos. Para os romanos a palabra é concebida como un instrumento cunha potencia particular para inflixir danos. Este traballo abórdase dende dúas perspectivas: por unha parte, apreciando a “maxia da palabra” ou a maneira na que se elaboran os rituais máxicos a través da palabra como principal instrumento con poder para actuar sobre a realidade; por outra, apreciando as “palabras máxicas” (voces magicae) con características peculiares e inmutables, como a inintelixibilidade, que teñen lugar nos rituais. Tamén se analiza a importancia do silencio e a relación entre a maxia e a retórica tendo en conta a palabra posta en boca dos personaxes, apreciando o que din e o que non din.gl
dc.description.abstractEste trabajo tiene por objeto poner de relieve el concepto de magia en estrecha unión con las palabras en distintos textos escogidos de Horacio y Virgilio, analizando la manera en que estos autores reflejan situaciones mágicas, el el caso de Horacio en el epodo1 V e XVII y la sátira VIII del libro I; en el caso de Virgilio, en el libro IV de la Eneida y la égloga VIII de las Bucólicas, e como la palabra juega un papel fundamental en estos contextos. Para los romanos la palabra es concebida como un instrumento con una potencia particular para infligir daños. Este trabajo se aborda desde dos perspectivas: por una parte, apreciando la “magia de la palabra” o la manera en que se elaboran los rituales mágicos a través de la palabra como principal instrumento con poder para actuar sobre la realidad; por otra, apreciando las “palabras mágicas” (voces magicae) con características peculiares e inmutables, como la ininteligibilidad, que tienen lugar en los rituales. También se analiza la importancia del silencio y la relación entre magia y retórica teniendo en cuenta la palabra puesta en boca de los personajes, apreciando lo que dicen y lo que no dicengl
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/10347/18303
dc.language.isoglggl
dc.rightsAtribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional
dc.rights.accessRightsopen accessgl
dc.rights.urihttp://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/
dc.subjectHoraciogl
dc.subjectVirxiliogl
dc.subjectPalabrasgl
dc.subjectMaxiagl
dc.subjectCríticagl
dc.subject.classificationMaterias::Investigación::55 Historia::5505 Ciencias auxiliares de la historia::550510 Filologíagl
dc.titleA maxia e a maxia das palabras a través dunha reflexión persoal baseada na lectura de textos escollidos de Horacio e Virxiliogl
dc.typebachelor thesisgl
dspace.entity.typePublication
relation.isAdvisorOfPublication02010dfe-3013-4f62-b2a0-153a1506ce27
relation.isTutorOfPublication02010dfe-3013-4f62-b2a0-153a1506ce27
relation.isTutorOfPublication.latestForDiscovery02010dfe-3013-4f62-b2a0-153a1506ce27

Files

Original bundle

Now showing 1 - 1 of 1
Loading...
Thumbnail Image
Name:
braña_ lopez_iria.pdf
Size:
723.58 KB
Format:
Adobe Portable Document Format
Description: