A maxia e a maxia das palabras a través dunha reflexión persoal baseada na lectura de textos escollidos de Horacio e Virxilio

Loading...
Thumbnail Image
Identifiers

Publication date

Advisors

Editors

Journal Title

Journal ISSN

Volume Title

Publisher

Metrics
Google Scholar
lacobus
Export

Research Projects

Organizational Units

Journal Issue

Abstract

Este traballo ten por obxecto poñer de relevo o concepto de maxia na súa estreita unión coas palabras en distintos textos escollidos de Horacio e Virxilio, analizando a maneira en que estes autores reflexan situacións máxicas, no caso de Horacio no epodo1 V e XVII e a sátira VIII do libro I; no caso de Virxilio, no libro IV da Eneida e a égloga VIII das Bucólicas, e como a palabra xoga un papel fundamental neses contextos. Para os romanos a palabra é concebida como un instrumento cunha potencia particular para inflixir danos. Este traballo abórdase dende dúas perspectivas: por unha parte, apreciando a “maxia da palabra” ou a maneira na que se elaboran os rituais máxicos a través da palabra como principal instrumento con poder para actuar sobre a realidade; por outra, apreciando as “palabras máxicas” (voces magicae) con características peculiares e inmutables, como a inintelixibilidade, que teñen lugar nos rituais. Tamén se analiza a importancia do silencio e a relación entre a maxia e a retórica tendo en conta a palabra posta en boca dos personaxes, apreciando o que din e o que non din.
Este trabajo tiene por objeto poner de relieve el concepto de magia en estrecha unión con las palabras en distintos textos escogidos de Horacio y Virgilio, analizando la manera en que estos autores reflejan situaciones mágicas, el el caso de Horacio en el epodo1 V e XVII y la sátira VIII del libro I; en el caso de Virgilio, en el libro IV de la Eneida y la égloga VIII de las Bucólicas, e como la palabra juega un papel fundamental en estos contextos. Para los romanos la palabra es concebida como un instrumento con una potencia particular para infligir daños. Este trabajo se aborda desde dos perspectivas: por una parte, apreciando la “magia de la palabra” o la manera en que se elaboran los rituales mágicos a través de la palabra como principal instrumento con poder para actuar sobre la realidad; por otra, apreciando las “palabras mágicas” (voces magicae) con características peculiares e inmutables, como la ininteligibilidad, que tienen lugar en los rituales. También se analiza la importancia del silencio y la relación entre magia y retórica teniendo en cuenta la palabra puesta en boca de los personajes, apreciando lo que dicen y lo que no dicen

Description

Traballo Fin de Grao en Filoloxía Clásica. Curso 2016-2017

Bibliographic citation

Relation

Has part

Has version

Is based on

Is part of

Is referenced by

Is version of

Requires

Sponsors

Rights

Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional