Asociación entre la exposición a pantallas electrónicas y el desarrollo de síntomas de Trastorno del Espectro Autista en pacientes pediátricos menores de dos años. Revisión sistemática
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Introducción: el Trastorno del Espectro Autista es una alteración del neurodesarrollo de inicio
en la infancia caracterizado por un déficit en la comunicación, lenguaje e interacción social,
acompañado de patrones de comportamiento restringidos y repetitivos. Aunque se ha
demostrado una fuerte implicación genética, su etiología y factores ambientales causales
continúan siendo una fuente de controversia. Actualmente, su prevalencia mundial parece estar
en aumento, coincidiendo en el tiempo con un incremento del uso de pantallas electrónicas en
detrimento de la interacción social entre padres e hijos a partir de la primera infancia,
especialmente en el rango de edad de 0 a 2 años, momento de mayor plasticidad neuronal y
clave en el desarrollo. Por ello, en los últimos años se ha sugerido la necesidad de valorar si el
empleo excesivo de medios digitales audiovisuales a una temprana edad es un posible factor de
riesgo de TEA.
Objetivos: el objetivo de esta revisión sistemática será sintetizar la evidencia disponible sobre
la asociación entre la exposición a pantallas electrónicas en pacientes pediátricos menores de 2
años y el desarrollo de síntomas de Trastorno del Espectro Autista en edad preescolar medidos
a través de escalas validadas de detección de síntomas de TEA, como M-CHAT (Modified
Checklist for Autism in Toddlers) para screening o ADI-R/ADOS-2 (Autism Diagnostic
Interview-Reviewed/Autism Diagnostic Observation Schedule-Second Edition) para
diagnóstico, así como sobre la posibilidad de la reversión de los mismos tras el cese de esa
exposición y el inicio de una mayor estimulación en el ámbito familiar. Finalmente, se
determinará si las conclusiones alcanzadas deberían apoyar una limitación de la exposición a
pantallas electrónicas en este rango de edad, en un intento de prevenir el desarrollo de síntomas
autísticos. También se establecerán posibles explicaciones fisiopatológicas de los hallazgos
encontrados.
Material y métodos: se ha llevado a cabo una revisión sistemática de la evidencia disponible
en distintas bases de datos médicas (PubMed, Web of Science, Scopus y Cochrane), empleando
como estrategia de búsqueda combinaciones de palabras clave entre las que se estableció una
relación mediante operadores booleanos, dando como resultado la frase ("autism" OR "ASD"
OR "autistic") AND ("screen time" OR "screen exposure" OR "digital media" OR "digital
exposure" OR "media exposure"). Posteriormente, para la selección de estudios se aplicó una
serie de criterios de inclusión y exclusión, tras lo cual el número de artículos incluidos se vio
reducido a 8. Para evaluar la calidad metodológica de los registros encontrados, se utilizó el
sistema GRADE.
Resultados: se ha demostrado una asociación significativa entre la exposición a pantallas
electrónicas en niños menores de 2-3 años y el desarrollo de síntomas de TEA. Además, a
mayor tiempo de exposición diaria, edad de inicio más temprana y mayor número de años de
exposición acumulados, más fuerte es la asociación. A su vez, la exposición a pantallas
interfiere negativamente en la mejoría durante las terapias. Por el contrario, una mayor
interacción entre padres e hijo se asocia a una menor presentación de síntomas de TEA, y con
terapia basada en un aumento de interacción y comunicación entre padres-hijo y la limitación total de exposición a pantallas, disminuyen los comportamientos repetitivos característicos del
TEA.
Conclusiones: la exposición a pantallas electrónicas en niños menores de 2 años se asocia a
una aparición de síntomas similares al autismo en niños y al aumento de síntomas autísticos en
niños ya diagnosticados de TEA, siendo estos reversibles o mejorables tras el cese de la
exposición y un incremento de la interacción en el ámbito familiar. A pesar de los resultados
significativos, con los estudios realizados hasta el momento no es posible definir una relación
causal, por lo que se requiere ejecutar en un futuro un estudio prospectivo de características
objetivas que evite el mayor número de sesgos posible. Para finalizar, los datos encontrados
apoyan también la necesidad de una intervención de Salud Pública por parte de los pediatras de
Atención Primaria, en un intento de prevenir el desarrollo de síntomas autísticos, mediante
recomendaciones sobre el uso de pantallas y una detección e intervención de los síntomas
tempranas
Introdución: o Trastorno do Espectro Autista é unha alteración do neurodesenvolvemento de inicio na infancia caracterizado por un déficit na comunicación, linguaxe e interacción social, acompañado de patróns de comportamento restrinxidos e repetitivos. Aínda que se demostrou unha forte implicación xenética, a súa etioloxía e factores ambientais causais continúan sendo unha fonte de controversia. Actualmente, a súa prevalencia mundial semella estar en aumento, coincidindo no tempo cun incremento do uso de pantallas electrónicas en detrimento da interacción social entre pais e fillos a partir da primeira infancia, especialmente no rango de idade de 0 a 2 anos, momento de maior plasticidade neuronal e clave no desenvolvemento. Por iso, nos últimos anos suxeriuse a necesidade de valorar se o emprego excesivo de medios dixitais audiovisuais a unha idade temperá é un posible factor de risco de TEA. Obxectivos: o obxectivo desta revisión sistemática será sintetizar a evidencia dispoñible sobre a asociación entre a exposición a pantallas electrónicas en pacientes pediátricos menores de 2 anos e o desenvolvemento de síntomas de Trastorno do Espectro Autista en idade preescolar medidos a través de escalas validadas de detección de síntomas de TEA, como M-CHAT (Modified Checklist for Autism in Toddlers) para screening ou ADI-R/ADOS-2 (Autism Diagnostic Interview-Reviewed/Autism Diagnostic Observation Schedule-Second Edition) para diagnóstico, así como sobre a posibilidade da reversión dos mesmos tras o cese desa exposición e o inicio dunha maior estimulación no ámbito familiar. Finalmente, determinarase se as conclusións alcanzadas deberían apoiar unha limitación da exposición a pantallas electrónicas neste rango de idade, nun intento de previr o desenvolvemento de síntomas autísticos. Tamén se establecerán posibles explicacións fisiopatolóxicas dos achados atopados. Material e métodos: levouse a cabo unha revisión sistemática da evidencia dispoñible en distintas bases de datos médicas (PubMed, Web of Science, Scopus e Cochrane), empregando como estratexia de busca combinacións de palabras clave entre as que se estableceu unha relación mediante operadores booleanos, dando como resultado a frase ("autism" OR "ASD" OR "autistic") AND ("screen time" OR "screen exposure" OR "digital media" OR "digital exposure" OR "media exposure"). Posteriormente, para a selección de estudos aplicouse unha serie de criterios de inclusión e exclusión, tras o cal o número de artigos incluídos se viu reducido a 8. Para avaliar a calidade metodolóxica dos rexistros atopados, empregouse o sistema GRADE. Resultados: demostrouse unha asociación significativa entre a exposición a pantallas electrónicas en nenos menores de 2-3 anos e o desenvolvemento de síntomas de TEA. Ademais, a maior tempo de exposición diaria, idade de inicio máis temperá e maior número de anos de exposición acumulados, máis forte é a asociación. Á súa vez, a exposición a pantallas interfire negativamente na melloría durante as terapias. Pola contra, unha maior interacción entre pais e fillo asóciase a unha menor presentación de síntomas de TEA, e con terapia baseada nun aumento de interacción e comunicación entre pais-fillo e a limitación total de exposición a pantallas, diminúen os comportamentos repetitivos característicos do TEA. Conclusións: a exposición a pantallas electrónicas en nenos menores de 2 anos asóciase a unha aparición de síntomas similares ao autismo en nenos e ao aumento de síntomas autísticos en nenos xa diagnosticados de TEA, sendo estes reversibles ou mellorables tras o cese da exposición e un incremento da interacción no ámbito familiar. A pesar dos resultados significativos, cos estudos realizados ata o momento non é posible definir unha relación causal, polo que se require executar nun futuro un estudo prospectivo de características obxectivas que evite o maior número de erros sistemáticos posible. Para finalizar, os datos atopados apoian tamén a necesidade dunha intervención de Saúde Pública por parte dos pediatras de Atención Primaria, nun intento de previr o desenvolvemento de síntomas autísticos, mediante recomendacións sobre o uso de pantallas e unha detección e intervención dos síntomas temperás
Introduction: Autism Spectrum Disorder is a neurodevelopmental disability beginning in childhood characterized by a deficit in communication, language and social interaction, accompanied by restricted and repetitive behavioral patterns. Although a strong genetic implication has been proved, its etiology and causal environmental factors continue to be a source of controversy. Currently, its worldwide prevalence is reportedly on the rise, coinciding in time with an increased screen time to the detriment of social interaction between parents and children early in life, particularly in the 0 to 2 age range, moment of greater neuronal plasticity and key in development. Consequently, in recent years it has been suggested the necessity to value the excessive use of audiovisual digital media at an early age as a potential ASD risk factor. Objectives: the objective of this systematic review is to synthesize the available evidence about the association between screen time in pediatric patients under 2 years of age and the development of Autism Spectrum Disorder symptoms in preschool age assessed using validated ASD symptom detection scales, like M-CHAT (Modified Checklist for Autism in Toddlers) for screening or ADI-R/ADOS-2 (Autism Diagnostic Interview-Reviewed/Autism Diagnostic Observation Schedule-Second Edition) for diagnosis, as well as the possibility of its reversion after the interruption of the exposure and the introduction of greater stimuli in the family environment. Finally, it will be determined if the conclusions reached should support screen time limitation in this age range, in an attempt to prevent the development of autistic symptoms. There will also be established possible pathophysiological explanations of the findings. Material and methods: a systematic review of the available evidence in different medical databases (PubMed, Web of Science, Scopus and Cochrane) has been carried out, using keyword combinations in connection with boolean operators as a search strategy, resulting in the phrase ("autism" OR "ASD" OR "autistic") AND ("screen time" OR "screen exposure" OR "digital media" OR "digital exposure" OR "media exposure"). Subsequently, a series of inclusion and exclusion criteria was applied for the selection of studies, after which the number of articles was reduced to 8. The GRADE system was used in order to assess the methodological quality of the records found. Results: a significant association has been proved between screen time in pediatric patients under 2-3 years of age and the development of Autism Spectrum Disorder symptoms. Furthermore, the higher daily average screen time, earlier onset and more cumulative years of screen exposure, the stronger the association. At the same time, screen exposure negatively interferes with the improvement during therapy. On the contrary, a higher interaction between parents and child associates with a lower ASD symptom display, and the ASD characteristic repetitive behaviours decrease after therapy based on an increase of the interaction and communication between parents and child and the total limitation of screen exposure. Conclusions: electronic screen exposure in children under 2 years of age is associated with the development of ASD-like symptoms in children and the increase of ASD symptoms in children already diagnosed with ASD, with these being reversible or improvable after the cessation of the exposure and the increase of family interaction. Despite the significant results, it is not possible to define a causal relation with the studies carried out so far, for what a future prospective study with objective characteristics to avoid the greatest number of biases possible is required. Lastly, the data found also supports the necessity of a Public Health intervention by Primary Care pediatricians, in an attempt to prevent the development of autistic symptoms, through media use recommendations and an early symptom detection and intervention
Introdución: o Trastorno do Espectro Autista é unha alteración do neurodesenvolvemento de inicio na infancia caracterizado por un déficit na comunicación, linguaxe e interacción social, acompañado de patróns de comportamento restrinxidos e repetitivos. Aínda que se demostrou unha forte implicación xenética, a súa etioloxía e factores ambientais causais continúan sendo unha fonte de controversia. Actualmente, a súa prevalencia mundial semella estar en aumento, coincidindo no tempo cun incremento do uso de pantallas electrónicas en detrimento da interacción social entre pais e fillos a partir da primeira infancia, especialmente no rango de idade de 0 a 2 anos, momento de maior plasticidade neuronal e clave no desenvolvemento. Por iso, nos últimos anos suxeriuse a necesidade de valorar se o emprego excesivo de medios dixitais audiovisuais a unha idade temperá é un posible factor de risco de TEA. Obxectivos: o obxectivo desta revisión sistemática será sintetizar a evidencia dispoñible sobre a asociación entre a exposición a pantallas electrónicas en pacientes pediátricos menores de 2 anos e o desenvolvemento de síntomas de Trastorno do Espectro Autista en idade preescolar medidos a través de escalas validadas de detección de síntomas de TEA, como M-CHAT (Modified Checklist for Autism in Toddlers) para screening ou ADI-R/ADOS-2 (Autism Diagnostic Interview-Reviewed/Autism Diagnostic Observation Schedule-Second Edition) para diagnóstico, así como sobre a posibilidade da reversión dos mesmos tras o cese desa exposición e o inicio dunha maior estimulación no ámbito familiar. Finalmente, determinarase se as conclusións alcanzadas deberían apoiar unha limitación da exposición a pantallas electrónicas neste rango de idade, nun intento de previr o desenvolvemento de síntomas autísticos. Tamén se establecerán posibles explicacións fisiopatolóxicas dos achados atopados. Material e métodos: levouse a cabo unha revisión sistemática da evidencia dispoñible en distintas bases de datos médicas (PubMed, Web of Science, Scopus e Cochrane), empregando como estratexia de busca combinacións de palabras clave entre as que se estableceu unha relación mediante operadores booleanos, dando como resultado a frase ("autism" OR "ASD" OR "autistic") AND ("screen time" OR "screen exposure" OR "digital media" OR "digital exposure" OR "media exposure"). Posteriormente, para a selección de estudos aplicouse unha serie de criterios de inclusión e exclusión, tras o cal o número de artigos incluídos se viu reducido a 8. Para avaliar a calidade metodolóxica dos rexistros atopados, empregouse o sistema GRADE. Resultados: demostrouse unha asociación significativa entre a exposición a pantallas electrónicas en nenos menores de 2-3 anos e o desenvolvemento de síntomas de TEA. Ademais, a maior tempo de exposición diaria, idade de inicio máis temperá e maior número de anos de exposición acumulados, máis forte é a asociación. Á súa vez, a exposición a pantallas interfire negativamente na melloría durante as terapias. Pola contra, unha maior interacción entre pais e fillo asóciase a unha menor presentación de síntomas de TEA, e con terapia baseada nun aumento de interacción e comunicación entre pais-fillo e a limitación total de exposición a pantallas, diminúen os comportamentos repetitivos característicos do TEA. Conclusións: a exposición a pantallas electrónicas en nenos menores de 2 anos asóciase a unha aparición de síntomas similares ao autismo en nenos e ao aumento de síntomas autísticos en nenos xa diagnosticados de TEA, sendo estes reversibles ou mellorables tras o cese da exposición e un incremento da interacción no ámbito familiar. A pesar dos resultados significativos, cos estudos realizados ata o momento non é posible definir unha relación causal, polo que se require executar nun futuro un estudo prospectivo de características obxectivas que evite o maior número de erros sistemáticos posible. Para finalizar, os datos atopados apoian tamén a necesidade dunha intervención de Saúde Pública por parte dos pediatras de Atención Primaria, nun intento de previr o desenvolvemento de síntomas autísticos, mediante recomendacións sobre o uso de pantallas e unha detección e intervención dos síntomas temperás
Introduction: Autism Spectrum Disorder is a neurodevelopmental disability beginning in childhood characterized by a deficit in communication, language and social interaction, accompanied by restricted and repetitive behavioral patterns. Although a strong genetic implication has been proved, its etiology and causal environmental factors continue to be a source of controversy. Currently, its worldwide prevalence is reportedly on the rise, coinciding in time with an increased screen time to the detriment of social interaction between parents and children early in life, particularly in the 0 to 2 age range, moment of greater neuronal plasticity and key in development. Consequently, in recent years it has been suggested the necessity to value the excessive use of audiovisual digital media at an early age as a potential ASD risk factor. Objectives: the objective of this systematic review is to synthesize the available evidence about the association between screen time in pediatric patients under 2 years of age and the development of Autism Spectrum Disorder symptoms in preschool age assessed using validated ASD symptom detection scales, like M-CHAT (Modified Checklist for Autism in Toddlers) for screening or ADI-R/ADOS-2 (Autism Diagnostic Interview-Reviewed/Autism Diagnostic Observation Schedule-Second Edition) for diagnosis, as well as the possibility of its reversion after the interruption of the exposure and the introduction of greater stimuli in the family environment. Finally, it will be determined if the conclusions reached should support screen time limitation in this age range, in an attempt to prevent the development of autistic symptoms. There will also be established possible pathophysiological explanations of the findings. Material and methods: a systematic review of the available evidence in different medical databases (PubMed, Web of Science, Scopus and Cochrane) has been carried out, using keyword combinations in connection with boolean operators as a search strategy, resulting in the phrase ("autism" OR "ASD" OR "autistic") AND ("screen time" OR "screen exposure" OR "digital media" OR "digital exposure" OR "media exposure"). Subsequently, a series of inclusion and exclusion criteria was applied for the selection of studies, after which the number of articles was reduced to 8. The GRADE system was used in order to assess the methodological quality of the records found. Results: a significant association has been proved between screen time in pediatric patients under 2-3 years of age and the development of Autism Spectrum Disorder symptoms. Furthermore, the higher daily average screen time, earlier onset and more cumulative years of screen exposure, the stronger the association. At the same time, screen exposure negatively interferes with the improvement during therapy. On the contrary, a higher interaction between parents and child associates with a lower ASD symptom display, and the ASD characteristic repetitive behaviours decrease after therapy based on an increase of the interaction and communication between parents and child and the total limitation of screen exposure. Conclusions: electronic screen exposure in children under 2 years of age is associated with the development of ASD-like symptoms in children and the increase of ASD symptoms in children already diagnosed with ASD, with these being reversible or improvable after the cessation of the exposure and the increase of family interaction. Despite the significant results, it is not possible to define a causal relation with the studies carried out so far, for what a future prospective study with objective characteristics to avoid the greatest number of biases possible is required. Lastly, the data found also supports the necessity of a Public Health intervention by Primary Care pediatricians, in an attempt to prevent the development of autistic symptoms, through media use recommendations and an early symptom detection and intervention
Description
Traballo Fin de Grao en Medicina. Curso 2020-2021
Bibliographic citation
Relation
Has part
Has version
Is based on
Is part of
Is referenced by
Is version of
Requires
Sponsors
Rights
Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional



