On quantitative geolinguistics: an illustration from Galician dialectology

Abstract

The essential objective of dialectology, and especially geolinguistics, is the study of spatial linguistic variation, special relevance being given to the presentation of results through cartographic representations. The methods of geolinguistic data analysis focused for a long period on the description and evaluation of phenomena conventionally regarded as particularly relevant, either in isolated or in group cases, and the latter only when the discovery of the existence of limits between varieties was straightforward. The application of quantitative methods to geolinguistic studies began at the start of the 1970s and experienced a spectacular impulse over the last two decades. The development of new computer-based tools and the recognition that dialectal variation could not be reduced to simple characterizations encouraged researchers to employ new research methods, with which it was possible to understand in greater detail the patterns which function in geolinguistic variation. This present study seeks to provide an overview of the principal analytical techniques and representation of geolinguistic information developed during in recent years. Moreover, it intends to demonstrate, on the basis of some examples of application, the interest of these new methodologies and their usefulness for a better understanding of the spatial variety of languages.A dialectoloxía, e de xeito especial a xeolingüística, ten como obxectivo esencial o estudo da variación lingüística espacial, dándolle unha especial relevancia á presentación de resultados por medio de representacións cartográficas. Os métodos de análise de datos xeolingüísticos centráronse durante moito tempo na descrición e análise de fenómenos considerados por convención especialmente relevantes, ben illadamente ou ben de xeito agrupado, e isto último só cando resultaba doado descubrir a existencia de límites entre variedades. A aplicación de métodos cuantitativos ó estudo xeolingüístico iniciouse a comezos dos anos setenta e coñeceu un espectacular impulso nas dúas últimas décadas. O desenvolvemento de novas ferramentas informáticas e o recoñecemento de que a variación dialectal non podía ser reducida a caracterizacións simples animou os investigadores á utilización de novos métodos de investigación, cos que foi posible coñecer máis en profundidade os padróns que funcionan na variación xeolingüística. Esta contribución pretende facer un repaso das principais técnicas de análise e representación de información xeolingüística desenvolvidas nos últimos anos. Ademais, búscase demostrar, a partir dalgúns exemplos de aplicación, o interese destas novas metodoloxías e a súa utilidade para un mellor coñecemento da variación espacial das linguas.