Diagnóstico diferencial da hipertransaminasemia persistente na infancia. Déficit de lipasa ácida lisosomal como causa ultrarrara

Abstract

O déficit de lipasa ácida lisosomal (D-LAL) é un desorde metabólico, que cursa coa acumulación de ésteres de colesterol e triglicéridos a nivel de hepatocitos e de diversos tecidos. É unha enfermidade ultrarrara de herdanza autosómica recesiva, producida por mutacións no xen LIPA. A súa expresión clínica é moi variable dependendo da actividade enzimática residual da lipasa ácida lisosomal (LAL). Na actualidade, preséntase a enfermidade coma unha única entidade nosolóxica, que pode cursar con diversas manifestacións clínicas, de inicio precoz ou de aparición tardía e progresiva. Aínda así, a baixa prevalencia da enfermidade xunto coa sintomatoloxía pouco específica favorecen ao seu infradiagnóstico. O diagnóstico diferencial debe abarcar outras patoloxías cun cadro clínico de hipertransaminasemia persistente na infancia, como as que se describen ao longo deste documento. A confirmación diagnóstica realízase coa determinación da actividade enzimática LAL, mediante a técnica de gota de sangue seca e só en caso de resultado positivo se leva a cabo a secuenciación do xen LIPA. En ausencia de tratamentos específicos ata o momento, o manexo do D-LAL centrábase nas terapias de soporte para reducir o impacto das consecuencias da enfermidade. Coa introdución en 2015 de fármacos substitutivos da enzima LAL, como é a sebelipasa alfa, esta situación cambiou drasticamente. Con base á evidencia científica consultada, o documento que se presenta inclúe unha serie de tres casos clínicos de nenos atendidos no Hospital Público da Mariña (Burela) con esta patoloxía

Lysosomal acid lipase deficiency (LAL-D) is a metabolic disorder linked to the storage of cholesterol and triglyceride esters in hepatocytes and other tissues. LAL-D is an ultra-rare autosomal recessive disease caused by mutations in the LIPA gene. The residual enzymatic activity of lysosomal acid lipase (LAL) gives rise to the variability of LAL-D clinical manifestations. Nowadays, the disease is presented as a single nosological entity encompassing a combination of symptoms, either of early onset or late and progressive onset. All in all, the low prevalence of the disease along with its unspecific symptomatology leads to its underdiagnosis. The differential diagnosis should rule out pathologies presenting persistent hypertransaminasemia in childhood, such as those presented in this paper. To confirm the diagnosis, a dry blood test is used to evaluate the activity of the LAL; in case of a positive result, the LIPA gene is sequenced. Since there were no specific treatments for LAL-D, the therapy was focused on reducing the consequences of the disease. Since 2015, this situation has changed dramatically, due to the introduction of LAL enzyme replacement drugs, such as sebelipase alpha. This presented document is based on the scientific evidence and the report of three clinical cases of children who has been treated with this pathology at the Hospital Público da Mariña (Burela)