Estas se podem fazer d’amor ou d’amigo ou d’escarnho ou de maldizer… Anotaciones sobre la tensón en la lírica gallega medieval

Abstract

Na lírica galego-portuguesa consideramos un núcleo de 33 textos que responden a diálogos entre dous autores, é dicir, identifícanse como tenzóns. Na arte de Trovar, indícase que estas cantigas poden ser de amor, de amigo ou de escarnio. A maior parte dos 33 diálogos “reais” son xocosos e satíricos, mentres algúns outros adoptan temas e tópicos propios da cantiga de amor galego-portuguesa, polo que, talvez, foron percibidas como tensones “de escarnio” e “de amor” polo tratadista. Ademais, expomos algunhas outras hipóteses sobre o xénero a partir da presenza de catro diálogos ficticios pertencentes a Airas Moniz (Mia senhor, vin-vos rogar, B7), Don Dinis (Amiga, faço-me maravilhada, B573-V177), Pedr’Amigo de Sevilha (Por Deus, amiga, podedes saber, B1216-V821) e Joan Baveca (Como cuidades, amiga, fazer, B1230-V835).