El Hiperparatiroidismo Normocalcémico

Loading...
Thumbnail Image
Identifiers

Publication date

Advisors

Editors

Journal Title

Journal ISSN

Volume Title

Publisher

Metrics
Google Scholar
lacobus
Export

Research Projects

Organizational Units

Journal Issue

Abstract

Introducción: El hiperparatiroidismo primario normocalcémico (NPHPT) es una entidad poco conocida, definida por niveles elevados de hormona paratiroidea (PTH) con concentraciones normales de calcio sérico total e ionizado. Tradicionalmente considerado una variante benigna del hiperparatiroidismo primario, estudios recientes evidencian su posible asociación con complicaciones relevantes, aumentando su protagonismo en la práctica clínica. Justificación y objetivos: Este trabajo revisa la literatura científica reciente sobre el NPHPT, abordando su fisiopatología, diagnóstico diferencial, características clínicas y posibles complicaciones. Se analizan las opciones de manejo médico y quirúrgico, junto con sus resultados clínicos. Como complemento, se presenta un caso local de posible NPHPT, con el fin de contextualizar su abordaje en la práctica clínica de la zona. Material y métodos: Se realizó una revisión narrativa mediante la búsqueda de artículos científicos en bases como PubMed, priorizando guías y estudios recientes relevantes. Asimismo, se analizaron estudios epidemiológicos, clínicos y terapéuticos; elaborando tablas comparativas para facilitar la comprensión. Resultados: La prevalencia del NPHPT es variable debido a criterios diagnósticos diversos y exclusión incompleta de causas secundarias. La mayoría de los pacientes son mujeres postmenopáusicas, posiblemente por sesgo de selección. Se observan complicaciones óseas (osteoporosis, fracturas), renales (nefrolitiasis) y alteraciones en metabolismo glucémico, calidad de vida y función cardiovascular. Las estrategias terapéuticas no están estandarizadas, e incluyen manejo médico y la posible cirugía. Sin embargo, el tratamiento quirúrgico no presenta resultados tan favorables como en el hiperparatiroidismo hipercalcémico, y se asocia con mayor prevalencia de enfermedad multiglandular y riesgo de hipoparatiroidismo postoperatorio. Conclusión: El NPHPT es un desafío diagnóstico y terapéutico. Requiere un diagnóstico riguroso y seguimiento individualizado. La evidencia actual es insuficiente para recomendaciones firmes, y se necesitan estudios longitudinales para clarificar su evolución y beneficios del tratamiento, especialmente quirúrgico.
Introdución: O hiperparatiroidismo primario normocalcémico (NPHPT) é unha entidade pouco coñecida, definida por niveis elevados de hormona paratiroidea (PTH) con concentracións normais de calcio sérico total e ionizado. Tradicionalmente considerado unha variante benigna do hiperparatiroidismo primario, estudos recentes evidencian a súa posible asociación con complicacións relevantes, aumentando o seu protagonismo na práctica clínica. Xustificación e obxectivos: Este traballo revisa a literatura científica recente sobre o NPHPT, abordando a súa fisiopatoloxía, diagnóstico diferencial, características clínicas e posibles complicacións. Analízanse as opcións de manexo médico e cirúrxico, xunto cos seus resultados clínicos. Como complemento, preséntase un caso local de posible NPHPT, co fin de contextualizar a súa abordaxe na práctica clínica da zona. Material e métodos: Realizouse unha revisión narrativa mediante a procura de artigos científicos en bases como PubMed, priorizando guías e estudos recentes relevantes. Así mesmo, analizáronse estudos epidemiolóxicos, clínicos e terapéuticos; elaborando táboas comparativas para facilitar a comprensión. Resultados: A prevalencia do NPHPT é variable debido a criterios diagnósticos diversos e exclusión incompleta de causas secundarias. A maioría dos pacientes son mulleres postmenopáusicas, posiblemente por rumbo de selección. Obsérvanse complicacións óseas (osteoporose, fracturas), renais (nefrolitíase) e alteracións no metabolismo glicémico, calidade de vida e función cardiovascular. As estratexias terapéuticas non están estandarizadas, e inclúen manexo médico e a posible cirurxía. Con todo, o tratamento cirúrxico non presenta resultados tan favorables como no hiperparatiroidismo hipercalcémico, e asóciase con maior prevalencia de enfermidade multiglandular e risco de hipoparatiroidismo postoperatorio. Conclusión: O NPHPT é un desafío diagnóstico e terapéutico. Require un diagnóstico rigoroso e seguimento individualizado. A evidencia actual é insuficiente para recomendacións firmes, e necesítanse estudos lonxitudinais para clarificar a súa evolución e beneficios do tratamento, especialmente cirúrxico.
Introduction: Normocalcaemic primary hyperparathyroidism (NPHPT) is a little-known condition, defined by elevated levels of parathyroid hormone (PTH) with normal concentrations of total and ionised serum calcium. Traditionally regarded as a benign variant of primary hyperparathyroidism, recent studies have highlighted its possible association with clinically relevant complications, increasing its significance in clinical practice. Rationale and objectives: This paper reviews recent scientific literature on NPHPT, addressing its pathophysiology, differential diagnosis, clinical features, and potential complications. Medical and surgical management options are discussed, along with associated clinical outcomes. Additionally, a local case of possible NPHPT is presented to contextualise its approach within regional clinical practice. Material and methods: A narrative review was conducted by searching scientific articles in databases such as PubMed, prioritising guidelines and recent relevant studies. Epidemiological, clinical, and therapeutic studies were also analysed, and comparative tables were created to aid understanding. Results: The prevalence of NPHPT varies due to differing diagnostic criteria and the incomplete exclusion of secondary causes. Most patients are postmenopausal women, possibly due to selection bias. Complications observed include bone (osteoporosis, fractures), renal (nephrolithiasis), and alterations in glycaemic metabolism, quality of life, and cardiovascular function. Therapeutic strategies are not standardised and include medical management and, potentially, surgery. However, surgical outcomes are less favourable than in hypercalcaemic primary hyperparathyroidism, being associated with a higher prevalence of multiglandular disease and an increased risk of postoperative hypoparathyroidism. Conclusion: NPHPT represents a diagnostic and therapeutic challenge. It requires rigorous assessment and individualised follow-up. Current evidence is insufficient to support firm recommendations, and longitudinal studies are needed to clarify its natural course and the benefits of treatment, particularly surgical intervention.

Description

Traballo de Fin de Grao en Medicina. Curso 2024-2025.

Bibliographic citation

Relation

Has part

Has version

Is based on

Is part of

Is referenced by

Is version of

Requires

Sponsors

Rights

Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International

Collections