“Aínda non naceramos, mais lembramos”: Vanesa Sotelo e Esther F. Carrodeguas, dramaturgas da memoria e a identidade

Abstract

Vanesa Sotelo e Esther F. Carrodeguas son dúas das máis destacadas representantes da xeración de creadoras que irrompe na dramaturxia galega nos albores do século XXI. As súas respectivas traxectorias revelan analoxías e puntos de contacto con outros sistemas teatrais ibéricos pendentes de explorar. Igualmente, as súas producións presentan interesantes elementos en común, entre os que destacan o constante tratamento dramático da memoria e a identidade. Neste traballo exploraremos a abordaxe de tales temas a través de catro obras da súa autoría: Nome: Bonita e A lúa vai encuberta de Sotelo e Voaxa e Carmín e Iribarne de Carrodeguas.Vanesa Sotelo and Esther F. Carrodeguas are two of the most outstanding representatives of the generation of creators that appears in Galician drama scene at the beginning of the 21st century. Their respective trajectories present analogies and points of contact with other Iberian theatre systems yet to be explored. Likewise, their productions present interesting elements in common, among which the constant dramatic treatment of memory and identity stand out. In this article we will explore the approach to such themes through four of their plays: Nome: Bonita and A lúa vai encuberta by Sotelo, Voaxa and Carmín and Iribarne by Carrodeguas.