Pronóstico neurológico post-parada cardiorrespiratoria en pacientes sometidos a resucitación cardiopulmonar extracorpórea (ECPR): una revisión sistemática
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Objetivos: Sintetizar la evidencia científica disponible con el fin de analizar si la utilización de resucitación cardiopulmonar extracorpórea (ECPR) aporta una mejoría significativa en el pronóstico neurológico de los pacientes con parada cardiorrespiratoria refractaria. Se evaluarán también los factores clínicos asociados a un mejor pronóstico neurológico en estos pacientes.
Métodos: Se realizó una revisión sistemática en la base de datos PubMed de los artículos publicados entre 2007 y 2023. Se incluyeron artículos que analizasen los resultados clínicos y funcionales de los pacientes con parada cardíaca refractaria en los que se implantase un dispositivo ECMO durante la RCP, antes de la recuperación de la circulación espontánea. Sólo se incluyeron artículos que contasen con un grupo control no-ECLS.
Resultados: Se incluyeron 14 artículos: cuatro ensayos controlados aleatorizados, dos estudios de cohortes prospectivos y ocho estudios de cohortes retrospectivos. Seis de ellos mostraron resultados favorables a la técnica, mientras que ocho no encontraron diferencias significativas con el tratamiento estándar. Los factores que se asociaron a un buen pronóstico neurológico en los pacientes que recibieron ECPR fueron la edad joven, la enfermedad arterial coronaria como causa de la PCR, una duración de la RCP <35 min y la aplicación de intervenciones terapéuticas posteriores a la canulación del ECMO.
Conclusiones: Se necesita evidencia mayor y de mejor calidad metodológica para poder afirmar que la ECPR aporta una mejoría en el pronóstico neurológico de las víctimas de parada cardiorrespiratoria refractaria. Dada la falta de solidez científica, no se puede recomendar el uso rutinario de esta técnica. La investigación de la ECPR debe ir dirigida a identificar las indicaciones de la técnica y las características que puedan predecir unos resultados funcionales favorables, así como optimizar los aspectos logísticos necesarios para poder ofrecerla
Obxectivos: Sintetizar a evidencia científica dispoñible co fin de analizar se a utilización de reanimación cardiopulmonar extracorpórea (ECPR) aporta unha mellora significativa no prognóstico neurolóxico dos doentes con parada cardiorrespiratoria refractaria. Analizaránse tamén os factores clínicos asociados a un mellor prognóstico neurolóxico nestes doentes. Métodos: Realizouse unha revisión sistemática na base de datos PubMed dos artigos publicados entre 2007 e 2023. Incluíronse artigos que analizaran os resultados clínicos e funcionais de doentes con parada cardíaca refractaria nos que se implantara un dispositivo ECMO durante a RCP, antes do retorno da circulación espontánea. Só se incluíron artigos que contasen cun grupo control non-ECLS. Resultados: Incluíronse 14 artigos: catro ensaios controlados aleatorizados, dous estudos de cohortes prospectivos e oito estudos de cohortes retrospectivos. Seis deles mostraron resultados favorables á técnica, mentres que oito non atoparon diferenzas significativas co tratamento estándar. Os factores que se asociaron cun bo pronóstico neurolóxico nos doentes que recibiron ECPR foron a idade nova, a enfermidade arterial coronaria como causa da PCR, unha duración da RCP <35 min e a aplicación de intervencións terapéuticas posteriores á canulación do ECMO. Conclusións: Precísase evidencia maior e de mellor calidade metodolóxica para poder afirmar que a ECPR aporta unha mellora no prognóstico neurolóxico das vítimas de parada cardiorrespiratoria refractaria. Dada a falta de solidez científica, non se pode recomendar o uso rutinario desta técnica. A investigación da ECPR debe ir dirixida a identificar as indicacións da técnica e as características que poidan predicir uns resultados funcionais favorables, así como optimizar os aspectos loxísticos necesarios para poder ofrecela
Objectives: The aim of this study is to synthesize the available scientific evidence in order to analyze whether the use of extracorporeal cardiopulmonary resuscitation (ECPR) provides a significant improvement in the neurological outcomes of patients with refractory cardiac arrest. Clinical factors associated with a better neurological outcome in these patients will also be evaluated. Methods: A systematic review was conducted in the PubMed database of articles published between 2007 and 2023. Articles that analyzed the clinical and functional outcomes of patients with refractory cardiac arrest in whom an ECMO device was cannulated during CPR, before the return of spontaneous circulation, were included. Only articles with a non-ECLS control group were included. Results: Fourteen studies were included: four randomized controlled trials, two prospective cohort studies, and eight retrospective cohort studies. Six of them showed favorable results to the technique, while eight did not find significant differences with standard treatment. Factors associated with a good neurological outcome in patients who received ECPR were young age, coronary artery disease (CAD) as the cause of cardiac arrest, duration of CPR <35 min, and the application of therapeutic interventions after ECMO cannulation. Conclusions: More and better methodological quality evidence is needed to affirm that ECPR provides an improvement in the neurological outcomes of victims of refractory cardiac arrest. Given the lack of scientific soundness, routine use of this technique should not be recommended. ECPR research should be directed towards identifying indications for the technique and characteristics that can predict favourable functional outcomes, as well as optimizing logistical aspects necessary to offer it
Obxectivos: Sintetizar a evidencia científica dispoñible co fin de analizar se a utilización de reanimación cardiopulmonar extracorpórea (ECPR) aporta unha mellora significativa no prognóstico neurolóxico dos doentes con parada cardiorrespiratoria refractaria. Analizaránse tamén os factores clínicos asociados a un mellor prognóstico neurolóxico nestes doentes. Métodos: Realizouse unha revisión sistemática na base de datos PubMed dos artigos publicados entre 2007 e 2023. Incluíronse artigos que analizaran os resultados clínicos e funcionais de doentes con parada cardíaca refractaria nos que se implantara un dispositivo ECMO durante a RCP, antes do retorno da circulación espontánea. Só se incluíron artigos que contasen cun grupo control non-ECLS. Resultados: Incluíronse 14 artigos: catro ensaios controlados aleatorizados, dous estudos de cohortes prospectivos e oito estudos de cohortes retrospectivos. Seis deles mostraron resultados favorables á técnica, mentres que oito non atoparon diferenzas significativas co tratamento estándar. Os factores que se asociaron cun bo pronóstico neurolóxico nos doentes que recibiron ECPR foron a idade nova, a enfermidade arterial coronaria como causa da PCR, unha duración da RCP <35 min e a aplicación de intervencións terapéuticas posteriores á canulación do ECMO. Conclusións: Precísase evidencia maior e de mellor calidade metodolóxica para poder afirmar que a ECPR aporta unha mellora no prognóstico neurolóxico das vítimas de parada cardiorrespiratoria refractaria. Dada a falta de solidez científica, non se pode recomendar o uso rutinario desta técnica. A investigación da ECPR debe ir dirixida a identificar as indicacións da técnica e as características que poidan predicir uns resultados funcionais favorables, así como optimizar os aspectos loxísticos necesarios para poder ofrecela
Objectives: The aim of this study is to synthesize the available scientific evidence in order to analyze whether the use of extracorporeal cardiopulmonary resuscitation (ECPR) provides a significant improvement in the neurological outcomes of patients with refractory cardiac arrest. Clinical factors associated with a better neurological outcome in these patients will also be evaluated. Methods: A systematic review was conducted in the PubMed database of articles published between 2007 and 2023. Articles that analyzed the clinical and functional outcomes of patients with refractory cardiac arrest in whom an ECMO device was cannulated during CPR, before the return of spontaneous circulation, were included. Only articles with a non-ECLS control group were included. Results: Fourteen studies were included: four randomized controlled trials, two prospective cohort studies, and eight retrospective cohort studies. Six of them showed favorable results to the technique, while eight did not find significant differences with standard treatment. Factors associated with a good neurological outcome in patients who received ECPR were young age, coronary artery disease (CAD) as the cause of cardiac arrest, duration of CPR <35 min, and the application of therapeutic interventions after ECMO cannulation. Conclusions: More and better methodological quality evidence is needed to affirm that ECPR provides an improvement in the neurological outcomes of victims of refractory cardiac arrest. Given the lack of scientific soundness, routine use of this technique should not be recommended. ECPR research should be directed towards identifying indications for the technique and characteristics that can predict favourable functional outcomes, as well as optimizing logistical aspects necessary to offer it
Description
Traballo Fin de Grao en Medicina. Curso 2022-2023
Keywords
Resucitación cardiopulmonar extracorpórea| ECMO| Parada cardiorrespiratoria| Pronóstico neurológico| Síndrome post-parada cardíaca| Revisión sistemática| Prognóstico neurolóxico| Extracorporeal cardiopulmonary resuscitation| Cardiac arrest| Neurological outcomes| Post-cardiac arrest syndrome| Systematic review
Bibliographic citation
Relation
Has part
Has version
Is based on
Is part of
Is referenced by
Is version of
Requires
Sponsors
Rights
Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional



