Manexo inicial do paciente con Lesión Medular Aguda: control respiratorio e hemodinámico
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Introducción: La Lesión Medular Aguda (LMA) es una condición neurológica que presenta una enorme morbilidad y mortalidad, planteando no solo problemas físicos y psicosociales para el paciente, sino también para todo su entorno, así como una gran carga asistencial y económica. Es en este contexto donde el manejo inicial llevado a cabo en las UCIs se presupone esencial para disminuir las consecuencias de estas lesiones. En la LMA distinguimos una lesión primaria y una lesión secundaria, y sobre ambas se podrá intervenir en el manejo de estos pacientes. Las complicaciones respiratorias suponen la principal causa de morbilidad y mortalidad, teniendo la disfunción respiratoria un origen multifactorial, y pese a que ha habido resultados prometedores con algunas otras técnicas, la ventilación mecánica sigue siendo la principal arma para los pacientes con fallo respiratorio tras LMA. En cuanto al manejo hemodinámico, la isquemia debida al compromiso de la presión de perfusión espinal es un gran componente de la mencionada lesión secundaria, por lo que reconocer y entender los procesos vasculares presentes en la misma es uno de los principales objetivos de la investigación clínica, estableciendo de este modo el concepto de control hemodinámico en el manejo de la LMA.
Objetivos: Proporcionar información actualizada acerca del manejo respiratorio y hemodinámico inicial de los pacientes con lesión medular aguda.
Métodos: Se ha realizado una revisión bibliográfica de la literatura disponible acerca del manejo inicial del paciente con LMA en los últimos 10 años. Finalmente han sido incluidos 30 artículos de 101 resultados.
Conclusiones: La intubación orotraqueal, ventilación mecánica con volúmenes corriente elevados y la traqueostomía temprana parecen beneficiosos en el manejo respiratorio. Una PAM mantenida entre 70-95 mmHg y una PPE entre 50-90 mmHg podrían obtener mejores resultados, siendo la norepinefrina el vasopresor de elección.
Introducción: A Lesión Medular Aguda (LMA) é unha condición neurolóxica que presenta unha enorme morbilidade e mortalidade, plantexando non só problemas físicos e psicosociais para o paciente, senón tamén para todo o seu entorno, así como una gran carga asistencial e económica. É neste contexto onde o manexo inicial levado a cabo nas UCIs presuponse esencial para diminuír as consecuencias de este tipo de lesións. Na LMA distinguimos unha lesión primaria e unha lesión secundaria, e sobre ámbalas dúas poderase intervir no manexo destes doentes. As complicacións respiratorias supoñen a principal causa de morbilidade e mortalidade, tendo a disfunción respiratoria unha orixe multifactorial, e pese a que outras técnicas de manexo teñen amosado resultados prometedores, a ventilación mecánica segue sendo a principal arma para os pacientes con fallo respiratorio tras LMA. En canto ó manexo hemodinámico, parece que a isquemia debida ó compromiso da presión de perfusión espinal é un gran compeñente da xa mencionada lesión secundaria, polo que recoñecer e entender os procesos vasculares presentes na mesma é un dos principais obxectivos da investigación clínica, establecendo deste modo o concepto de control hemodinámico no manexo da LMA. Obxectivos: Proporcionar información actualizada acerca do manexo respiratorio e hemodinámico inicial dos pacientes con LMA. Méetodos: Realizouse unha revisión bibliográfica da literatura dispoñinble acerca do manexo inicial do paciente con LMA nos últimos 10 anos. Finalmente foron incluidos 30 artigos de 101 resultados. Conclusións: A intubación orotraqueal, ventilación mecánica con volúmenes corrente elevados e traqueostomía temprana parecen beneficiosos no manexo respiratorio. Unha PAM mantenida entre 70-95 mmHg e unha PPE entre 50-90 mmHg poderían obter mellores resultados, sendo a norepinefrina o vasopresor de elección.
Introduction: Acute Spinal Cord Injury (SCI) is a neurological condition that presents an enormous morbidity and mortality, posing not only physical and psychosocial problems for the patient, but also for their entire environment, as well as a great care and economic burden. It is in this context where the initial management carried out in the ICUs is presumed essential to reduce the consequences of this type of injury. In SCI we distinguish a primary injury and a secondary injury, and both can be intervened in the management of these patients. Respiratory complications are the main cause of morbidity and mortality, with respiratory dysfunction having a multifactorial origin, and despite promising results with some other techniques, mechanical ventilation remains the main weapon for patients with respiratory failure after SCI. Regarding hemodynamic management, it seems that ischemia due to compromise of spinal perfusion pressure is a major component of the aforementioned secondary injury, so recognizing and understanding the vascular processes present in it is one of the main objectives of clinical research, thus establishing the concept of hemodynamic control in the management of SCI. Objectives: To provide updated information on the initial respiratory and hemodynamic management of patients with acute spinal cord injury. Methods: A literature review has been conducted regarding the initial management of patients with SCI in the last 10 years. Finally, 30 articles out of 101 results have been included. Conclusions: Orotracheal intubation, mechanical ventilation with high tidal volumes, and early tracheostomy appear to be beneficial in respiratory management. A MAP maintained between 70-95 mmHg and an SPP between 50-90 mmHg could yield better results, with norepinephrine being the vasopresor of choice.
Introducción: A Lesión Medular Aguda (LMA) é unha condición neurolóxica que presenta unha enorme morbilidade e mortalidade, plantexando non só problemas físicos e psicosociais para o paciente, senón tamén para todo o seu entorno, así como una gran carga asistencial e económica. É neste contexto onde o manexo inicial levado a cabo nas UCIs presuponse esencial para diminuír as consecuencias de este tipo de lesións. Na LMA distinguimos unha lesión primaria e unha lesión secundaria, e sobre ámbalas dúas poderase intervir no manexo destes doentes. As complicacións respiratorias supoñen a principal causa de morbilidade e mortalidade, tendo a disfunción respiratoria unha orixe multifactorial, e pese a que outras técnicas de manexo teñen amosado resultados prometedores, a ventilación mecánica segue sendo a principal arma para os pacientes con fallo respiratorio tras LMA. En canto ó manexo hemodinámico, parece que a isquemia debida ó compromiso da presión de perfusión espinal é un gran compeñente da xa mencionada lesión secundaria, polo que recoñecer e entender os procesos vasculares presentes na mesma é un dos principais obxectivos da investigación clínica, establecendo deste modo o concepto de control hemodinámico no manexo da LMA. Obxectivos: Proporcionar información actualizada acerca do manexo respiratorio e hemodinámico inicial dos pacientes con LMA. Méetodos: Realizouse unha revisión bibliográfica da literatura dispoñinble acerca do manexo inicial do paciente con LMA nos últimos 10 anos. Finalmente foron incluidos 30 artigos de 101 resultados. Conclusións: A intubación orotraqueal, ventilación mecánica con volúmenes corrente elevados e traqueostomía temprana parecen beneficiosos no manexo respiratorio. Unha PAM mantenida entre 70-95 mmHg e unha PPE entre 50-90 mmHg poderían obter mellores resultados, sendo a norepinefrina o vasopresor de elección.
Introduction: Acute Spinal Cord Injury (SCI) is a neurological condition that presents an enormous morbidity and mortality, posing not only physical and psychosocial problems for the patient, but also for their entire environment, as well as a great care and economic burden. It is in this context where the initial management carried out in the ICUs is presumed essential to reduce the consequences of this type of injury. In SCI we distinguish a primary injury and a secondary injury, and both can be intervened in the management of these patients. Respiratory complications are the main cause of morbidity and mortality, with respiratory dysfunction having a multifactorial origin, and despite promising results with some other techniques, mechanical ventilation remains the main weapon for patients with respiratory failure after SCI. Regarding hemodynamic management, it seems that ischemia due to compromise of spinal perfusion pressure is a major component of the aforementioned secondary injury, so recognizing and understanding the vascular processes present in it is one of the main objectives of clinical research, thus establishing the concept of hemodynamic control in the management of SCI. Objectives: To provide updated information on the initial respiratory and hemodynamic management of patients with acute spinal cord injury. Methods: A literature review has been conducted regarding the initial management of patients with SCI in the last 10 years. Finally, 30 articles out of 101 results have been included. Conclusions: Orotracheal intubation, mechanical ventilation with high tidal volumes, and early tracheostomy appear to be beneficial in respiratory management. A MAP maintained between 70-95 mmHg and an SPP between 50-90 mmHg could yield better results, with norepinephrine being the vasopresor of choice.
Description
Bibliographic citation
Relation
Has part
Has version
Is based on
Is part of
Is referenced by
Is version of
Requires
Sponsors
Rights
Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International



