Delirios de identificación: Revisión conceptual y clínica

Loading...
Thumbnail Image
Identifiers

Publication date

Advisors

Tutors

Serrano Vázquez, Manuel

Editors

Journal Title

Journal ISSN

Volume Title

Publisher

Metrics
Google Scholar
lacobus
Export

Research Projects

Organizational Units

Journal Issue

Abstract

Antecedentes: los síndromes de falsa identificación delirante son un grupo de trastornos donde los pacientes son incapaces de identificar adecuadamente a personas de su entorno. Esta definición se puede extender a animales, objetos o lugares. El más común es el Síndrome de Capgras. La epidemiología del trastorno es desconocida, aunque se estima que su frecuencia es baja. Pueden aparecer en el contexto de otros trastornos, orgánicos o psiquiátricos, pudiendo ser entendido como un síndrome (síntoma) dentro de estos o aparecer de forma aislada. No existe un tratamiento específico, suelen emplearse neurolépticos en asociación al tratamiento de la patología de base. Por último, hay que comentar que estos síndromes se asocian a una mayor tendencia a la agresividad, ya que estos pacientes se pueden llegar a sentir perseguidos o amenazados por los impostores o dobles. Metodología: se ha llevado a cabo una revisión sistemática usando el término “Delusional Misidentification” en las bases de datos PubMed, PsycInfo y Google Académico. Resultados: fueron seleccionados un total de 25 artículos, incluyendo 18 reportes de casos, 5 revisiones sistemáticas y 2 revisiones bibliográficas. Conclusiones: los síndromes de falsa identificación delirante son un fenómeno infrecuente y poco estudiado. La comunidad científica debería dedicar un mayor esfuerzo a su investigación para intentar mejorar la comprensión de este y ayudar a los clínicos a reconocerlo en su práctica clínica diaria
Antecedentes: as síndromes de falsa identificación delirante son un grupo de trastornos onde os pacientes son incapaces de identificar adecuadamente a persoas da súa contorna. Esta definición pódese estender a animais, obxectos ou lugares. A máis común é a Síndrome de Capgras. A epidemioloxía do trastorno é descoñecida, aínda que se estima que a súa frecuencia é baixa. Poden aparecer no contexto doutros trastornos, orgánicos ou psiquiátricos, podendo ser entendido como unha síndrome (síntoma) dentro destes ou aparecer de forma illada. Non existe un tratamento específico, adoitan empregarse neurolépticos en asociación ao tratamento da patoloxía de base. Por último, hai que comentar que estas síndromes se asocian a unha maior tendencia á agresividade, xa que estes pacientes pódense chegar a sentir perseguidos ou ameazados polos impostores ou dobres. Metodoloxía: levouse a cabo unha revisión sistemática usando o termo “Delusional Misidentification” nas bases de datos PubMed, PsycInfo e Google Académico. Resultados: foron seleccionados un total de 25 artigos, incluíndo 18 reportes de casos, 5 revisións sistemáticas e 2 revisións bibliográficas. Conclusións: as síndromes de falsa identificación delirante son un fenómeno infrecuente e pouco estudado. A comunidade científica debería adicar un maior esforzo á súa investigación para tentar mellorar a comprensión do mesmo e axudar aos clínicos a recoñecelo na súa práctica clínica diaria
Background: delusional misidentification syndromes are a group of disorders in which patients are unable to properly identify people around them. This definition might extend to animals, objects or places. The most common syndrome is Capgras Syndrome. Epidemiology is still unknown, although its frequency is stimated to be low. They may occur in different contexts, such as organic or psychiatric pathology, being able to be understood like a syndrome (symptom) or like an isolated form. It has not specific treatment, neuroleptics are often used combined with treatment of the underlying disorder. Finally, it is essential to remark that these syndromes are asociated with high increased violence, since these patients may end up feeling chased or threatened by the impostors or doubles. Methods: a systematic review has been performed using the key words “Delusional Misidentification” in databases: PubMed, PsycInfo and Google Scholar. Results: 25 articles had been selected, including 18 case reports, 5 systematic reviews and 2 bibliographic reviews. Conclusions: delusional misidentification syndromes are an uncommon and poorly studied phenomenon. The scientific community should devote a greater effort to reach a better understanding of the topic and to help clinicians to achieve a full recognition of the issue in their everyday clinical practice

Description

Traballo Fin de Grao en Medicina. Curso 2020-2021

Bibliographic citation

Relation

Has part

Has version

Is based on

Is part of

Is referenced by

Is version of

Requires

Sponsors

Rights

Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional

Collections