La monitorización continua de glucosa en unidades no especializadas en diabetes
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Introducción: El creciente incremento de la diabetes mellitus (DM) y sus complicaciones
asociadas han sido una de las razones por las que se crearon y mejoraron los sistemas de
monitorización continua de glucosa (MCG) en estas últimas dos décadas. Esto, ha generado
interés en las unidades no especializadas en DM, porque es una oportunidad para mejorar su
asistencia sanitaria.
Objetivos: Conocer la utilidad clínica de la MCG en las unidades no especializadas en
DM, averiguar los candidatos más adecuados y conocer el nivel de satisfacción de los usuarios.
Metodología: Se realizaron cuatro búsquedas bibliográficas en la base de datos de
PubMed, obteniéndose 74 artículos potenciales de los que se seleccionaron 17 estudios para su
revisión.
Resultados: En la unidad de cuidados intensivos (UCI), el 50% de los estudios observaron
una mejora general en el control glucémico; en la unidad de cuidados intensivos neonatales
(UCIN), el 100% de los estudios registraron un aumento en el tiempo en rango previniendo
episodios hipoglucémicos e hiperglucémicos; en las plantas de hospitalización, el 75% de los
estudios mostraron que la MCG tiene una gran capacidad para detectar eventos hipoglucémicos
e hiperglucémicos, y en atención primaria el 66,6% de los estudios registraron una reducción en
los niveles de hemoglobina glicosilada (HbA1c). Después, con respecto a los candidatos a MCG
en unidades no especializadas en DM solo se encontraron estudios que lo valoraran en UCI y
plantas de hospitalización. En relación con el nivel de satisfacción de los usuarios de MCG, todos
los estudios de las diferentes unidades que lo evaluaron obtuvieron calificaciones elevadas.
Conclusiones: La utilización de los sistemas de MCG en las unidades de cuidados
intensivos, de hospitalización y atención primaria mejoran el control glucémico global de los
pacientes y presentan niveles altos de satisfacción y aceptación por parte de los usuarios de esta
tecnología.
das foron unha das razóns polas que se crearon e melloraron os sistemas de monitorización continua de glicosa (MCG) nestas últimas dúas décadas. Isto, xerou interese nas unidades non especializadas en DM, porque é unha oportunidade para mellorar a asistencia sanitaria. Obxectivos: Coñecer a utilidade clínica da MCG nas unidades non especializadas en DM, pescudar os candidatos máis adecuados e coñecer o nivel de satisfacción dos usuarios. Metodoloxía: Realizáronse catro procuras bibliográficas na base de datos de PubMed, obténdose 74 artigos potenciais dos que se seleccionaron 17 estudos para a súa revisión. Resultados: Na unidade de coidados intensivos (UCI), o 50% dos estudos observaron unha mellora xeral no control glicémico; na unidade de coidados intensivos neonatales (UCIN), o 100% dos estudos rexistraron un aumento do tempo en rango previndo os episodios hipoglicémicos e hiperglicémicos; nas plantas de hospitalización, o 75% dos estudos mostraron que a MCG ten unha gran capacidade para detectar eventos hipoglicémicos e hiperglicémicos e na atención primaria, o 66,6% dos estudos rexistraron unha redución nos niveis da hemoglobina glicosilada (HbA1c). Despois, con respecto aos candidatos a MCG en unidades non especializadas en DM só atopáronse estudos que o valorasen en UCI e plantas de hospitalización. En relación co nivel de satisfacción dos usuarios de MCG, todos os estudos das diferentes unidades que o avaliaron obtiveron cualificacións elevadas. Conclusións: A utilización dos sistemas de MCG nas unidades de coidados intensivos, de hospitalización e atención primaria melloran o control glicémico global dos pacientes e presentan niveis altos de satisfacción e aceptación por parte dos usuarios desta tecnoloxía.
Introduction: The growing increase in diabetes mellitus (DM) and its associated complications have been one of the reasons why the continuous glucose monitoring (CGM) systems were created and improved in these last two decades. This has generated interest in non-specialised DM units, because it is an opportunity to improve healthcare. Objectives: To know the clinical utility of CGM in non-specialised DM units, as well as finding out the most suitable candidates and knowing the level of satisfaction of users. Methods: Four bibliographic researches in the PubMed database were made, obtaining 74 potential articles from which 17 studies were selected for their review. Results: In the intensive care units (ICU), 50% of the studies observed a general improvement in glycaemic control; in the neonatal intensive care units (NICU), 100% of the studies registered an increase in the time in range preventing hypoglycaemics and hyperglycaemic episodes; in the inpatient units, 75% of the studies showed that the CGM has a great ability to detect hypoglycaemics and hyperglycaemic events, and in primary care, 66.6% of the studies registered a reduction in glycosylated haemoglobins (HbA1c) levels. Then, in relation to the candidates for CGM in non-specialized DM units, only studies that assessed it at ICU and inpatient units were found. In relation to the level of satisfaction of CGM users, all the studies from the different units that evaluated it obtained high ratings. Conclusions: The use of CGM systems in intensive care units, inpatient units and primary care improves general glycaemic control of patients and shows high levels of satisfaction and acceptance by users of this technology.
das foron unha das razóns polas que se crearon e melloraron os sistemas de monitorización continua de glicosa (MCG) nestas últimas dúas décadas. Isto, xerou interese nas unidades non especializadas en DM, porque é unha oportunidade para mellorar a asistencia sanitaria. Obxectivos: Coñecer a utilidade clínica da MCG nas unidades non especializadas en DM, pescudar os candidatos máis adecuados e coñecer o nivel de satisfacción dos usuarios. Metodoloxía: Realizáronse catro procuras bibliográficas na base de datos de PubMed, obténdose 74 artigos potenciais dos que se seleccionaron 17 estudos para a súa revisión. Resultados: Na unidade de coidados intensivos (UCI), o 50% dos estudos observaron unha mellora xeral no control glicémico; na unidade de coidados intensivos neonatales (UCIN), o 100% dos estudos rexistraron un aumento do tempo en rango previndo os episodios hipoglicémicos e hiperglicémicos; nas plantas de hospitalización, o 75% dos estudos mostraron que a MCG ten unha gran capacidade para detectar eventos hipoglicémicos e hiperglicémicos e na atención primaria, o 66,6% dos estudos rexistraron unha redución nos niveis da hemoglobina glicosilada (HbA1c). Despois, con respecto aos candidatos a MCG en unidades non especializadas en DM só atopáronse estudos que o valorasen en UCI e plantas de hospitalización. En relación co nivel de satisfacción dos usuarios de MCG, todos os estudos das diferentes unidades que o avaliaron obtiveron cualificacións elevadas. Conclusións: A utilización dos sistemas de MCG nas unidades de coidados intensivos, de hospitalización e atención primaria melloran o control glicémico global dos pacientes e presentan niveis altos de satisfacción e aceptación por parte dos usuarios desta tecnoloxía.
Introduction: The growing increase in diabetes mellitus (DM) and its associated complications have been one of the reasons why the continuous glucose monitoring (CGM) systems were created and improved in these last two decades. This has generated interest in non-specialised DM units, because it is an opportunity to improve healthcare. Objectives: To know the clinical utility of CGM in non-specialised DM units, as well as finding out the most suitable candidates and knowing the level of satisfaction of users. Methods: Four bibliographic researches in the PubMed database were made, obtaining 74 potential articles from which 17 studies were selected for their review. Results: In the intensive care units (ICU), 50% of the studies observed a general improvement in glycaemic control; in the neonatal intensive care units (NICU), 100% of the studies registered an increase in the time in range preventing hypoglycaemics and hyperglycaemic episodes; in the inpatient units, 75% of the studies showed that the CGM has a great ability to detect hypoglycaemics and hyperglycaemic events, and in primary care, 66.6% of the studies registered a reduction in glycosylated haemoglobins (HbA1c) levels. Then, in relation to the candidates for CGM in non-specialized DM units, only studies that assessed it at ICU and inpatient units were found. In relation to the level of satisfaction of CGM users, all the studies from the different units that evaluated it obtained high ratings. Conclusions: The use of CGM systems in intensive care units, inpatient units and primary care improves general glycaemic control of patients and shows high levels of satisfaction and acceptance by users of this technology.
Description
Traballo Fin de Grao en Enfermaría. Curso 2021-2022
Keywords
Monitorización continua de glucosa| Unidades no especializadas en diabetes| Utilidad clínica| Candidatos| Nivel de satisfacción| Monitorización continua de glicosa| Unidades non especializadas en diabetes| Utilidade clínica| Continuous glucose monitoring| Non-specialised diabetes units| Clinical utility| Candidates| Level of satisfaction
Bibliographic citation
Relation
Has part
Has version
Is based on
Is part of
Is referenced by
Is version of
Requires
Sponsors
Rights
An error occurred on the license name.








