Estudo de metabolismo in vitro da 1,3-difenilguanidina e da 1,3-di-o-tolilguanidina

Abstract

A 1,3-difenilguanidina e a 1,3-di-o-tolilguanidina son dous aceleradores da vulcanización, utilizados como reactivos na industria do caucho, potencialmente prexudiciais para a vida acuática e a saúde humana. Debido a que son substancias persistentes e móbiles poden acadar con certa facilidade a auga de consumo e supor un potencial perigo para a saúde humana pola exposición ás mesmas. A biomonitoraxe humana é unha ferramenta interesante á hora de estimar a exposición a estas substancias e así poder aplicar as medidas adecuadas para a protección da nosa saúde, pero require coñecer o metabolismo das mesmas. O obxectivo do traballo é identificar os metabolitos formados tras a exposición a estas substancias a través da realización de experimentos in vitro e da análise mediante cromatografía líquida acoplada a espectrometría de masas de alta resolución co fin de empregar estes metabolitos como biomarcadores en futuros estudos de biomonitoraxe humana. Conseguíronse identificar 13 posibles metabolitos nos experimentos in vitro e un deles foi detectado en mostras de urina.1,3-diphenylguanidine and 1,3-di-o-tolylguanidine are two vulcanisation accelerators, commonly used in rubber industry, that are potentially hazardous to aquatic life and human health. Because they are persistent and mobile substances, they can easily enter drinking water and pose a potential hazard to human health through exposure. Human biomonitoring is an interesting tool for estimating exposure to these substances allowing the application of appropriate measures to protect our health, but requires having an appropriate knowledge of their metabolism. The aim of this work is to identify the metabolites formed after exposure to these substances through in vitro experiments and analysis by liquid chromatography coupled to high resolution mass spectrometry in order to use these metabolites as biomarkers in future human biomonitoring studies. Thirteen potential metabolites were identified through in vitro experiments, one of them being detected in urine samples.