Estudio de la implicación de las ciclofilinas en la inflamación
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
[ESP]
En este Trabajo de Fin de Grado se ha estudiado la implicación de las ciclofilinas A y D en la inflamación mediante su inhibición por dos furanoditerpenos naturales derivados de la esponja Spongia (Spongia) tubulifera. En primer lugar, se analizó la citotoxicidad en la línea celular de macrófagos murinos RAW 264.7, observándose que ninguno de los compuestos afectaba a la viabilidad celular. Por tanto, se continuó el estudio analizando su potencial para inhibir la respuesta inflamatoria en estas células, para lo que se estableció un modelo inflamatorio tratando a las células con lipopolisacárido durante 24 horas. Se observó que el compuesto 1, que inhibe la ciclofilina A, favorece la polarización de los macrófagos hacia un fenotipo antiinflamatorio (M2b) al disminuir ligeramente la concentración de óxido nítrico y aumentar los niveles de una citocina antiinflamatoria (interleucina 10), por lo que la ciclofilina A parece estar relacionada con la resolución de la respuesta inflamatoria. Por otra parte, el compuesto 4, a través de la inhibición de las ciclofilinas A y D, provoca una disminución dosis-dependiente de la liberación de óxido nítrico en los macrófagos, pero no afecta a los niveles de interleucina 10, por lo que parece que la inhibición de las ciclofilinas A y D interviene en la mejora de la respuesta inflamatoria. En resumen, el compuesto 1 presenta potencial para controlar la inflamación, ya que promueve el cambio fenotípico de los macrófagos, mientras que el compuesto 4 parece tener efectos antiinflamatorios clásicos, disminuyendo marcadores proinflamatorios. Estos resultados confirman que tanto la ciclofilina A como la D están implicadas en la respuesta inflamatoria en macrófagos, por lo que su modulación podría ser una estrategia terapéutica novedosa para el tratamiento de enfermedades en las que la inflamación juega un papel clave.
[GAL] Neste Traballo de Fin de Grao estudouse a implicación das ciclofilinas A e D na inflamación mediante a súa inhibición por dous furanoditerpenos derivados da esponxa Spongia (Spongia) tubulifera. En primeiro lugar, analizouse a citotoxicidade na liña celular de macrófagos murinos RAW 264.7, observándose que ningún dos compostos afectaba a viabilidade celular. Polo tanto, continuose o estudo analizando o seu potencial para inhibir a resposta inflamatoria nestas células, para o que se estableceu un modelo inflamatorio tratando as células con lipopolisacárido durante 24 horas. Observouse que o composto 1, que inhibe a ciclofilina A, favorece a polarización dos macrófagos hacia un fenotipo antiinflamatorio (M2b) ao disminuir lixeiramente a concentración do óxido nítrico e aumentar os niveis dunha citocina antiinflamatoria (interleucina 10), polo que a ciclofilina A parece estar relacionada coa resolución da resposta antiinflamatoria. Por outra banda, o composto 4, a través da inhibición das ciclofilinas A e D, provoca unha disminución dosis-dependente da liberación de óxido nítrico nos macrófagos, pero non afecta aos niveis de interleucina 10, polo que parece que a inhibición das ciclofilinas A e D intervén na mellora da resposta inflamatoria. En resumo, o composto 1 presenta potencial para controlar a inflamación, xa que promove o cambio fenotípico dos macrófagos, mentres que o composto 4 parece ter efectos antiinflamatorios clásicos, diminuindo marcadores proinflamatorios. Estes resultados confirman que tanto a ciclofilina A coma a D están implicadas na resposta inflamatoria en macrófagos, polo que a súa modulación podería ser unha estratexia terapéutica novedosa para o tratamento de enfermedades nas que a inflamación xoga un papel chave.
[ENG] In this Final Degree Project, the involvement of cyclophilins A and D in inflammation has been studied through their inhibition by two furanoditerpenes derived from the sponge Spongia (Spongia) tubulifera. Firstly, cytotoxicity was analyzed in the murine macrophage cell line RAW 264.7, observing that none of the compounds affected cell viability. Hence, the study was followed by analyzing the potential of the compounds to inhibit the inflammatory response, so a inflammatory model was established by treating cells with lipopolysaccharide for 24 hours. Compound 1, which inhibits cyclophilin A, favours the polarization of macrophages towards an anti-inflammatory phenotype (M2b) by slightly decreasing nitric oxide concentration and by increasing the levels of an anti-inflammatory cytokine (interleukin 10), so cyclophilin A seems to be related to the resolution of the inflammatory response. On the other hand, compound 4, through the inhibition of cyclophilins A and D, triggers a dose-dependent decrease of nitric oxide release, but it did not affect interleukin 10 levels, so the inhibition of cyclophilins A and D seems to be involved in the amelioration of the inflammatory response. In summary, compound 1 has potential to regulate inflammation, since it promotes a phenotypic change of macrophages, while compound 4 seems to have classic anti-inflammatory effects, reducing pro-inflammatory markers. These results confirm that both cyclophilins are involved in the inflammatory response in macrophages, and therefore, its modulation could be a novel therapeutic strategy for the treatment of diseases in which inflammation plays a key role.
[GAL] Neste Traballo de Fin de Grao estudouse a implicación das ciclofilinas A e D na inflamación mediante a súa inhibición por dous furanoditerpenos derivados da esponxa Spongia (Spongia) tubulifera. En primeiro lugar, analizouse a citotoxicidade na liña celular de macrófagos murinos RAW 264.7, observándose que ningún dos compostos afectaba a viabilidade celular. Polo tanto, continuose o estudo analizando o seu potencial para inhibir a resposta inflamatoria nestas células, para o que se estableceu un modelo inflamatorio tratando as células con lipopolisacárido durante 24 horas. Observouse que o composto 1, que inhibe a ciclofilina A, favorece a polarización dos macrófagos hacia un fenotipo antiinflamatorio (M2b) ao disminuir lixeiramente a concentración do óxido nítrico e aumentar os niveis dunha citocina antiinflamatoria (interleucina 10), polo que a ciclofilina A parece estar relacionada coa resolución da resposta antiinflamatoria. Por outra banda, o composto 4, a través da inhibición das ciclofilinas A e D, provoca unha disminución dosis-dependente da liberación de óxido nítrico nos macrófagos, pero non afecta aos niveis de interleucina 10, polo que parece que a inhibición das ciclofilinas A e D intervén na mellora da resposta inflamatoria. En resumo, o composto 1 presenta potencial para controlar a inflamación, xa que promove o cambio fenotípico dos macrófagos, mentres que o composto 4 parece ter efectos antiinflamatorios clásicos, diminuindo marcadores proinflamatorios. Estes resultados confirman que tanto a ciclofilina A coma a D están implicadas na resposta inflamatoria en macrófagos, polo que a súa modulación podería ser unha estratexia terapéutica novedosa para o tratamento de enfermedades nas que a inflamación xoga un papel chave.
[ENG] In this Final Degree Project, the involvement of cyclophilins A and D in inflammation has been studied through their inhibition by two furanoditerpenes derived from the sponge Spongia (Spongia) tubulifera. Firstly, cytotoxicity was analyzed in the murine macrophage cell line RAW 264.7, observing that none of the compounds affected cell viability. Hence, the study was followed by analyzing the potential of the compounds to inhibit the inflammatory response, so a inflammatory model was established by treating cells with lipopolysaccharide for 24 hours. Compound 1, which inhibits cyclophilin A, favours the polarization of macrophages towards an anti-inflammatory phenotype (M2b) by slightly decreasing nitric oxide concentration and by increasing the levels of an anti-inflammatory cytokine (interleukin 10), so cyclophilin A seems to be related to the resolution of the inflammatory response. On the other hand, compound 4, through the inhibition of cyclophilins A and D, triggers a dose-dependent decrease of nitric oxide release, but it did not affect interleukin 10 levels, so the inhibition of cyclophilins A and D seems to be involved in the amelioration of the inflammatory response. In summary, compound 1 has potential to regulate inflammation, since it promotes a phenotypic change of macrophages, while compound 4 seems to have classic anti-inflammatory effects, reducing pro-inflammatory markers. These results confirm that both cyclophilins are involved in the inflammatory response in macrophages, and therefore, its modulation could be a novel therapeutic strategy for the treatment of diseases in which inflammation plays a key role.
Description
Traballo Fin de Grao en Bioquímica. Curso 2023-2024
Bibliographic citation
Relation
Has part
Has version
Is based on
Is part of
Is referenced by
Is version of
Requires
Sponsors
Rights
Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International








