Formación en soporte vital básico con nuevas tecnologías para personas con síndrome de Down: un estudio piloto
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Tutors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Introducción: La parada cardiorrespiratoria (PCR) en el ámbito extrahospitalario constituye una urgencia vital potencialmente reversible si se realiza una intervención correcta por los testigos. No obstante, la cantidad de personas que brindan soporte vital básico (SVB) tras presenciar una PCR continúa siendo baja. Las personas con Síndrome de Down (SD) pueden ser tanto víctimas como testigos de una PCR, además tienen gran afinidad con las nuevas tecnologías como los asistentes de voz. Aunque, según la limitada evidencia disponible, no existe consenso acerca del método formativo más adecuado en SVB adaptado a personas con SD. Objetivo: Analizar las habilidades y conocimientos en soporte vital básico de personas con síndrome de Down tras una formación adaptada. Método: Estudio cuasi-experimental longitudinal prospectivo, realizado con una muestra de conveniencia de 21 participantes de la Fundación Down Compostela, que recibieron una formación teórico-práctica adaptada sobre SVB. Se registraron variables demográficas, parámetros de calidad de compresiones torácicas, seguimiento del algoritmo de SVB con el asistente de voz y la satisfacción percibida. Resultados: Se observó una mejora significativa en la calidad global de reanimación cardiopulmonar durante la segunda sesión formativa. Al igual que con el porcentaje de compresiones correctas, la cantidad de compresiones totales, el porcentaje de compresiones con ritmo correcto, el porcentaje de tiempo comprimiendo y el porcentaje de compresiones con profundidad correcta. Respecto al algoritmo de SVB, se observaron mejoras significativas en la valoración de la víctima durante 10 segundos. Los participantes manifestaron que el asistente de voz les resultó útil para ejecutar el algoritmo de SVB. Conclusiones: Las personas con Síndrome de Down son capaces de realizar compresiones torácicas próximas a los estándares de calidad en un escenario simulado de parada cardiorrespiratoria, y gracias a la ayuda del asistente de voz, ejecutan de forma más rápida y eficiente el algoritmo de soporte vital básico
Introdución: A parada cardiorrespiratoria (PCR) no ámbito extrahospitalario constitúe unha urxencia vital potencialmente reversible se se realiza unha intervención correcta polos testigos. Sen embargo, a cantidade de persoas que brindan soporte vital básico (SVB) tras presenciar unha PCR continúa sendo baixa. As persoas con Síndrome de Down (SD) poden ser tanto vítimas como testigos dunha PCR, ademais teñen gran afinidade coas novas tecnoloxías como os asistentes de voz. Aínda que, segundo a limitada evidencia dispoñible, non existe consenso respecto ao método formativo máis axeitado en SVB adaptado ás persoas con SD. Obxectivo: Analizar as habilidades e coñecementos en soporte vital básico de persoas con Síndrome de Down tras unha formación adaptada. Método: Estudo cuasi-experimental lonxitudinal prospetivo, realizado cunha mostra de conveniencia de 21 participantes da Fundación Down Compostela, que recibiron unha formación teórico-práctica adaptada sobre SVB. Rexistráronse variables demográficas, parámetros de calidade de compresións torácicas, seguimento do algoritmo de SVB co asistente de voz e a satisfacción percibida. Resultados: Observouse unha mellora significativa na calidade global da reanimación cardiopulmonar durante a segunda sesión formativa. Ao igual que coa porcentaxe de compresións torácicas, a cantidade de compresións totais, a porcentaxe de compresións con ritmo correcto, a porcentaxe de tempo comprimindo e a porcentaxe de compresións con profundidade correcta. Respecto ao algoritmo de SVB, observáronse melloras significativas na valoración da vítima durante 10 segundos. Os participantes manifestaron que o asistente de voz resultoulles útil para executar o algoritmo de SVB. Conclusións: As persoas con Síndrome de Down son capaces de realizar compresións torácicas próximas aos estándares de calidade nun escenario simulado de parada cardiorrespiratoria, e grazas á axuda do asistente de voz, executan de forma máis rápida e eficiente o algoritmo de soporte vital básico
Introduction: An out-of-hospital cardiac arrest (OHCA) constitutes a potentially reversible emergency if a correct intervention is carried out by witnesses. However, the number of people who provide basic life support (BLS) after witnessing an OHCA remains low. People with Down Syndrome (DS) can be both victims and witnesses of an OHCA, they also engage well with new technologies such as voice assistants. Although, according to the limited evidence available, there is no consensus about the most appropriate training method in BLS adapted to DS people. Objective: Analyze the skills and knowledge in basic life support of Down Syndrome people after an adapted training. Method: A prospective longitudinal quasi-experimental study was carried out with a convenience sample of 21 participants from the Down Compostela Foundation, who received adapted theoretical-practical training in BLS. Demographic variables, chest compression quality parameters, BLS algorithm guided by voice assistant and satisfaction were recorded. Results: A significant improvement in the overall quality of cardiopulmonary resuscitation was observed during the second training session. As with the percentage of correct compression, the total compressions, the percentage of compressions with correct rhythm, the percentage of time compressing and the percentage of compression with correct depth. Regarding the BLS algorithm, significant improvements were observed in the 10 seconds victim's assessment. The participants stated that the voice assistant was useful in running the BLS algorithm. Conclusions: Down Syndrome people are capable of performing chest compressions near to quality standards in a simulated scenario of cardiorespiratory arrest, and thanks to the voice assistant, they execute the basic life support algorithm more quickly and efficiently
Introdución: A parada cardiorrespiratoria (PCR) no ámbito extrahospitalario constitúe unha urxencia vital potencialmente reversible se se realiza unha intervención correcta polos testigos. Sen embargo, a cantidade de persoas que brindan soporte vital básico (SVB) tras presenciar unha PCR continúa sendo baixa. As persoas con Síndrome de Down (SD) poden ser tanto vítimas como testigos dunha PCR, ademais teñen gran afinidade coas novas tecnoloxías como os asistentes de voz. Aínda que, segundo a limitada evidencia dispoñible, non existe consenso respecto ao método formativo máis axeitado en SVB adaptado ás persoas con SD. Obxectivo: Analizar as habilidades e coñecementos en soporte vital básico de persoas con Síndrome de Down tras unha formación adaptada. Método: Estudo cuasi-experimental lonxitudinal prospetivo, realizado cunha mostra de conveniencia de 21 participantes da Fundación Down Compostela, que recibiron unha formación teórico-práctica adaptada sobre SVB. Rexistráronse variables demográficas, parámetros de calidade de compresións torácicas, seguimento do algoritmo de SVB co asistente de voz e a satisfacción percibida. Resultados: Observouse unha mellora significativa na calidade global da reanimación cardiopulmonar durante a segunda sesión formativa. Ao igual que coa porcentaxe de compresións torácicas, a cantidade de compresións totais, a porcentaxe de compresións con ritmo correcto, a porcentaxe de tempo comprimindo e a porcentaxe de compresións con profundidade correcta. Respecto ao algoritmo de SVB, observáronse melloras significativas na valoración da vítima durante 10 segundos. Os participantes manifestaron que o asistente de voz resultoulles útil para executar o algoritmo de SVB. Conclusións: As persoas con Síndrome de Down son capaces de realizar compresións torácicas próximas aos estándares de calidade nun escenario simulado de parada cardiorrespiratoria, e grazas á axuda do asistente de voz, executan de forma máis rápida e eficiente o algoritmo de soporte vital básico
Introduction: An out-of-hospital cardiac arrest (OHCA) constitutes a potentially reversible emergency if a correct intervention is carried out by witnesses. However, the number of people who provide basic life support (BLS) after witnessing an OHCA remains low. People with Down Syndrome (DS) can be both victims and witnesses of an OHCA, they also engage well with new technologies such as voice assistants. Although, according to the limited evidence available, there is no consensus about the most appropriate training method in BLS adapted to DS people. Objective: Analyze the skills and knowledge in basic life support of Down Syndrome people after an adapted training. Method: A prospective longitudinal quasi-experimental study was carried out with a convenience sample of 21 participants from the Down Compostela Foundation, who received adapted theoretical-practical training in BLS. Demographic variables, chest compression quality parameters, BLS algorithm guided by voice assistant and satisfaction were recorded. Results: A significant improvement in the overall quality of cardiopulmonary resuscitation was observed during the second training session. As with the percentage of correct compression, the total compressions, the percentage of compressions with correct rhythm, the percentage of time compressing and the percentage of compression with correct depth. Regarding the BLS algorithm, significant improvements were observed in the 10 seconds victim's assessment. The participants stated that the voice assistant was useful in running the BLS algorithm. Conclusions: Down Syndrome people are capable of performing chest compressions near to quality standards in a simulated scenario of cardiorespiratory arrest, and thanks to the voice assistant, they execute the basic life support algorithm more quickly and efficiently
Description
Traballo Fin de Grao en Enfermaría. Curso 2022-2023
Bibliographic citation
Relation
Has part
Has version
Is based on
Is part of
Is referenced by
Is version of
Requires
Sponsors
Rights
Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional







