Síndrome de realimentación en el paciente crítico con COVID-19

Loading...
Thumbnail Image
Identifiers

Publication date

Advisors

Editors

Journal Title

Journal ISSN

Volume Title

Publisher

Metrics
Google Scholar
lacobus
Export

Research Projects

Organizational Units

Journal Issue

Abstract

Introducción: El síndrome de realimentación es un cuadro clínico complejo y frecuente en pacientes malnutridos, en ocasiones infradiagnosticado en nuestro medio. Está asociada a una alta morbimortalidad en pacientes críticos como en no críticos. Los pacientes infectados por el virus SARS-CoV-2 críticos están ingresados por largos periodos de tiempo, con frecuencia se incluyen dentro de los pacientes altamente desnutridos y cumpliendo criterios de alto riesgo para desarrollar un síndrome de realimentación. Justificación y objetivos: Realizar una revisión relacionándola con los pacientes malnutridos y dentro de estos, los infectados por el virus SARS-CoV-2 en estado crítico. Explicando los pacientes en riesgo, medidas de prevención y tratamiento, centrándose sobre todo en el abordaje nutricional. Material y métodos: Revisión bibliográfica de artículos científicos consultando estudios relevantes enfocados en los objetivos. Experiencia basada en la evidencia de las Sociedades implicadas en la Terapia nutricional artificial procedente fundamentalmente de las guías ESPEN, SEEN, SENPE y ASPEN y también de bases de datos Pubmed. Resultados: Los estudios muestran que es una complicación infradiagnosticada y en cierto modo desconocida en el ámbito sanitario no especializado en Endocrinología y Nutrición. Se da con frecuencia en pacientes infranutridos o severamente desnutridos tras largos periodos de ingreso en las Unidades de críticos. El abordaje nutricional temprano es primordial en este tipo de pacientes, así como unas medidas terapéuticas orientadas a la clínica inflamatoria e infecciosa que presentan los pacientes infectados por SARS-CoV-2. Conclusión: En la situación sanitaria y socioeconómica actual en relación con la pandemia es imprescindible la detección precoz y prevención de los pacientes en riesgo de desnutrición, así como una terapia nutricional adaptada a las condiciones del paciente, tanto oral como artificial, disminuyen el riesgo de desarrollar síndrome de realimentación. Es fundamental una reintroducción nutricional lenta, progresiva y adaptada a las condiciones del paciente
Introdución: A síndrome de realimentación é un cadro clínico complexo e frecuente en pacientes malnutridos, en ocasións infradiagnosticado no noso medio. Está asociada a unha alta morbimortalidade en pacientes críticos como en non críticos. Os pacientes infectados polo virus SARS- CoV-2 críticos están ingresados por longos períodos de tempo, con frecuencia inclúense dentro dos pacientes altamente desnutridos e cumprindo criterios de alto risco para desenvolver unha síndrome de realimentación. Xustificación e obxectivos: Realizar unha revisión relacionándoa cos pacientes malnutridos e dentro destes, os infectados polo virus SARS- CoV-2 en estado crítico. Explicando os pacientes en risco, medidas de prevención e tratamento, centrándose sobre todo na abordaxe nutricional. Material e métodos: Revisión bibliográfica de artigos científicos consultando estudos relevantes enfocados nos obxectivos. Experiencia baseada na evidencia das Sociedades implicadas na Terapia nutricional artificial procedente fundamentalmente das guías ESPEN, SEEN, SENPE e ASPEN e tamén de bases de datos Pubmed. Resultados: Os estudos mostran que é unha complicación infradiagnosticada e en certo xeito descoñecida no ámbito sanitario non especializado en Endocrinoloxía e Nutrición. Dáse con frecuencia en pacientes infranutridos ou severamente desnutridos tras longos períodos de ingreso nas Unidades de críticos. A abordaxe nutricional precoz é primordial neste tipo de pacientes, así como unhas medidas terapéuticas orientadas á clínica inflamatoria e infecciosa que presentan os pacientes infectados por SARS- CoV-2. Conclusión: Na situación sanitaria e socioeconómica actual en relación coa pandemia é imprescindible a detección precoz e prevención dos pacientes en risco de desnutrición, así como unha terapia nutricional adaptada ás condicións do paciente, tanto oral como artificial, diminúen o risco de desenvolver síndrome de realimentación. É fundamental unha reintroducción nutricional lenta, progresiva e adaptada ás condicións do paciente
Introduction: Refeeding syndrome is a complex and frequent clinical picture in malnourished patients, sometimes underdiagnosed in our setting. It is associated with high morbidity and mortality in both critical and non-critical patients. Patients infected by the SARS-CoV-2 virus who are critically ill and are admitted for long periods of time are often included among the highly malnourished patients and meet high-risk criteria for developing refeeding syndrome. Rationale and objectives: To carry out a review relating to malnourished patients and within these, those infected by the SARS-CoV-2 virus in critical condition. Explaining the patients at risk, prevention measures and treatment, focusing above all on the nutritional approach. Material and methods: Bibliographic review of scientific articles consulting relevant studies focused on the objectives. Experience based on evidence from the Societies involved in Artificial Nutrition Therapy, mainly from the ESPEN, SEEN, SENPE and ASPEN guidelines and also from Pubmed databases. Results: The studies show that it is an under-diagnosed complication and to some extent unknown in the healthcare field not specialised in Endocrinology and Nutrition. It frequently occurs in undernourished or severely malnourished patients after long periods of admission to critical care units. An early nutritional approach is essential in this type of patient, as well as therapeutic measures aimed at the inflammatory and infectious symptoms of patients infected with SARS-CoV-2. Conclusion: In the current health and socioeconomic situation in relation to the pandemic, early detection and prevention of patients at risk of malnutrition is essential, as well as nutritional therapy adapted to the patient's conditions, both oral and artificial, to reduce the risk of developing refeeding syndrome. A slow and progressive nutritional reintroduction adapted to the patient's conditions is essential

Description

Traballo Fin de Grao en Medicina. Curso 2020-2021

Bibliographic citation

Relation

Has part

Has version

Is based on

Is part of

Is referenced by

Is version of

Requires

Sponsors

Rights

Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional

Collections