Pesca e negocio na Galicia cantábrica. De Cariño a Ribadeo entre o Catastro de Ensenada e o desestanco do sal

Abstract

Malia que varios portos da Galicia Cantábrica foran importantes núcleos da pesca da balea durante os séculos anteriores, a mediados dos século XVIII, a decadencia e desaparición daquela, así como as dificultades nas comunicacións existentes na zona resultaran determinantes dun peso da pesca na economía inferior ao existente en áreas como a das Rías Baixas. Con todo existían portos pesqueiros de certa importancia, como Foz, Celeiro, Cariño ou O Barqueiro nos que unha terceira parte dos viciños tiñan algún tipo de adicación á aquela actividade, ao tempo que nas demais parroquias costeiras existían igualmente aínda que en menor medida. A actividade pesqueira contaba con un importante compoñente comercial e, ao igual que noutras partes da Galicia marítima, transformábase o peixe para a súa venta no interior a traveso de cabalarías ou noutros puntos da costa peninsuar por medio das pinazas que se utilizaban iguamente para a pesca. A diáspora comercial catalana do século XVIII acadaría o Cantábrico galego non de xeito directo, senón a traveso do Golfo Ártabro.