Impacto pronóstico del tratamiento con inhibidores de la enzima de conversión de la angiotensina y los antagonistas de los receptores de la angiotensina II en fase aguda y en seguimiento a medio plazo en los pacientes tras COVID-19
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
El primer caso de infección por COVID-19 fue descrito en Wuhan, China, en diciembre de 2019. Poco después se notificaron casos de transmisión limitada entre seres humanos en otros países, haciendo que la OMS declare el brote como una emergencia de salud pública de importancia internacional (ESPII) el 30 de enero de 2020. Recientes estudios señalan que el tratamiento con inhibidores de la enzima de conversión de la angiotensina (IECA) y los antagonistas de los receptores de la angiotensina II (ARA-II) en el momento agudo de la infección por COVID-19 no tiene efectos en el pronóstico en fase aguda, pero no está claro si el tratamiento con estos fármacos tiene un impacto a medio plazo en el pronóstico de los pacientes infectados. El objetivo de este estudio es determinar la implicación clínica que tiene el uso de los IECA/ARA II en el momento agudo y en seguimiento a medio plazo en los pacientes tras COVID-19. Es un estudio analítico observacional de cohortes de todos los pacientes consecutivos diagnosticados de COVID-19 que ingresaron durante la primera ola de la pandemia en el Hospital Universitario de Santiago de Compostela. Del total de la población estudiada, 447.979 habitantes, 1.030 (0.23%) fueron diagnosticados de infección por COVID-19, de los cuales 196 (19%) estaban bajo tratamiento con IECA/ARA-II en el momento diagnóstico. Los principales resultados muestran que el tratamiento con IECA/ARA-II (combinado e individualmente) no tuvo efecto sobre la mortalidad (HazardRatio [HR]: 1.64, 95% Intervalo de Confianza [IC]0.98 2.76, p=0.062), insuficiencia cardíaca (HR:0.98, 95% IC0.53 1.79, p=0.942), eventos trombóticos (HR: 1.02, 95% IC0.22 4.83, p=0.98) y eventos cardiovasculares adversos mayores (HR: 0.88, 95% IC0.48 1.60, p=0.665). En conclusión, el tratamiento con IECA/ARA-II en pacientes con COVID-19 no tuvo efecto en el pronóstico a 6 meses, definido como mortalidad, insuficiencia cardíaca o eventos cardiovasculares adversos mayores
O primeiro caso de infección pola COVID-19 describiuse en Wuhan, China, en decembro de 2019. Pouco despois, informáronse casos de transmisión limitada de home a home noutros países, o que provocou que a OMS declarase o brote como unha emerxencia de saúde pública de importancia internacional (ESPII) o 30 de xaneiro de 2020. Estudos recentes indican que o tratamento con inhibidores do encima convertedor de anxiotensina (IECA) e antagonistas do receptor de angiotensina II (ARB) no momento agudo da infección por COVID-19 non ten ningún efecto sobre o pronóstico a curto prazo, pero non está claro se o tratamento con estes medicamentos ten un impacto a medio prazo no prognóstico dos pacientes infectados. O obxectivo deste estudo é determinar a implicación clínica do uso de IECA/ARA-II no momento agudo e no seguimento a medio prazo en pacientes despois do COVID-19. É un estudo analítico de cohorte observacional de todos os pacientes consecutivos diagnosticados de COVID-19 que foron ingresados durante a primeira onda da pandemia no Hospital Universitario de Santiago de Compostela. Do total da poboación estudada, 447.979 habitantes, a 1.030 (0,23%) diagnosticáronlles infección por COVID-19, dos cales 196 (19%) estaban en tratamento con IECA/ARA-II no momento do diagnóstico. Os principais resultados mostran que o tratamento IECA/ARA-II (combinado e individualmente) non tivo ningún efecto sobre a mortalidade (Hazard Ratio [HR]: 1,64, Intervalo de Confianza [IC] do 95% 0,98 2,76, p = 0,062), insuficiencia cardíaca (HR: 0,98, IC do 95% 0,53 1,79, p = 0,942), eventos trombóticos (HR: 1,02, IC do 95% 0,22 4,83, p = 0,98) e eventos cardiovasculares adversos maiores (HR: 0,88, IC do 95% 0,48 1,60, p = 0,665). En conclusión, o tratamento con IECA/ARA-II en pacientes con COVID-19 non tivo ningún efecto no prognóstico de 6 meses, definido como mortalidade, insuficiencia cardíaca ou eventos cardiovasculares adversos maiores
The first case of COVID-19 infection was described in Wuhan, China, in December 2019. Shortly after, cases of limited human-to-human transmission were reported in other countries, which made the WHO declare the outbreak a Public Health Emergency of International Concern (ESPII) on January 30, 2020. Recent studies suggest that treatment with angiotensin-converting enzyme inhibitors (ACEI) and angiotensin receptor blockers (ARB) during the acute time of COVID-19 infection has no effect on acute phase prognosis, but it is no evidence regarding the medium-term clinical implication of previous treatment with ACEI/ARB on the prognosis of patients with COVID-19 infection. The aim of this study is to evaluate the clinical implication of the use of ACEI/ARB in the acute moment and medium-term follow-up in patients after COVID-19. It is an analytical observational cohort study of all consecutive patients diagnosed with COVID-19 who were admitted during the first wave of the pandemic at the University Hospital of Santiago de Compostela. Of the total population studied, 447,979 inhabitants, 1,030 (0.23%) were diagnosed with COVID-19 infection, of which 196 (19%) were under treatment with ACEI/ARB at the time of diagnosis
O primeiro caso de infección pola COVID-19 describiuse en Wuhan, China, en decembro de 2019. Pouco despois, informáronse casos de transmisión limitada de home a home noutros países, o que provocou que a OMS declarase o brote como unha emerxencia de saúde pública de importancia internacional (ESPII) o 30 de xaneiro de 2020. Estudos recentes indican que o tratamento con inhibidores do encima convertedor de anxiotensina (IECA) e antagonistas do receptor de angiotensina II (ARB) no momento agudo da infección por COVID-19 non ten ningún efecto sobre o pronóstico a curto prazo, pero non está claro se o tratamento con estes medicamentos ten un impacto a medio prazo no prognóstico dos pacientes infectados. O obxectivo deste estudo é determinar a implicación clínica do uso de IECA/ARA-II no momento agudo e no seguimento a medio prazo en pacientes despois do COVID-19. É un estudo analítico de cohorte observacional de todos os pacientes consecutivos diagnosticados de COVID-19 que foron ingresados durante a primeira onda da pandemia no Hospital Universitario de Santiago de Compostela. Do total da poboación estudada, 447.979 habitantes, a 1.030 (0,23%) diagnosticáronlles infección por COVID-19, dos cales 196 (19%) estaban en tratamento con IECA/ARA-II no momento do diagnóstico. Os principais resultados mostran que o tratamento IECA/ARA-II (combinado e individualmente) non tivo ningún efecto sobre a mortalidade (Hazard Ratio [HR]: 1,64, Intervalo de Confianza [IC] do 95% 0,98 2,76, p = 0,062), insuficiencia cardíaca (HR: 0,98, IC do 95% 0,53 1,79, p = 0,942), eventos trombóticos (HR: 1,02, IC do 95% 0,22 4,83, p = 0,98) e eventos cardiovasculares adversos maiores (HR: 0,88, IC do 95% 0,48 1,60, p = 0,665). En conclusión, o tratamento con IECA/ARA-II en pacientes con COVID-19 non tivo ningún efecto no prognóstico de 6 meses, definido como mortalidade, insuficiencia cardíaca ou eventos cardiovasculares adversos maiores
The first case of COVID-19 infection was described in Wuhan, China, in December 2019. Shortly after, cases of limited human-to-human transmission were reported in other countries, which made the WHO declare the outbreak a Public Health Emergency of International Concern (ESPII) on January 30, 2020. Recent studies suggest that treatment with angiotensin-converting enzyme inhibitors (ACEI) and angiotensin receptor blockers (ARB) during the acute time of COVID-19 infection has no effect on acute phase prognosis, but it is no evidence regarding the medium-term clinical implication of previous treatment with ACEI/ARB on the prognosis of patients with COVID-19 infection. The aim of this study is to evaluate the clinical implication of the use of ACEI/ARB in the acute moment and medium-term follow-up in patients after COVID-19. It is an analytical observational cohort study of all consecutive patients diagnosed with COVID-19 who were admitted during the first wave of the pandemic at the University Hospital of Santiago de Compostela. Of the total population studied, 447,979 inhabitants, 1,030 (0.23%) were diagnosed with COVID-19 infection, of which 196 (19%) were under treatment with ACEI/ARB at the time of diagnosis
Description
Traballo Fin de Grao en Medicina. Curso 2020-2021
Keywords
Bibliographic citation
Relation
Has part
Has version
Is based on
Is part of
Is referenced by
Is version of
Requires
Sponsors
Rights
Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional








