Proyecto de instrucción en reconocimiento de emociones en pacientes infanto-juveniles con TEA
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Introducción: el autismo engloba un conjunto de trastornos del neurodesarrollo que se manifiestan desde la infancia. Uno de sus principales hándicaps es su mayor dificultad en la esfera social. Además, se han descrito patrones de seguimiento ocular aberrantes que podrían relacionarse con sus limitaciones en tareas de cognición social. Justificación y objetivos: se busca incrementar el desempeño social de los niños con autismo. Para ello, se ha diseñado un ensayo clínico con intervención en pacientes infantojuveniles con TEA grado 1. Por un lado, se intentará mejorar su capacidad de reconocimiento de emociones faciales, evaluado con la NEPSY II. Por otro lado, se empleará un dispositivo de eye-tracking para estudiar modificaciones en sus patrones de escaneo visual. Participantes y métodos: Se seleccionó un grupo N=17 de pacientes entre 9 y 16 años con TEA grado I. La muestra fue aleatorizada en dos grupos: intervención y control. El grupo intervención realizó un entrenamiento estructurado por medio de la plataforma e-Motional Training para mejorar el reconocimiento de emociones faciales. El grupo control siguió su tratamiento habitual. Antes y después de la intervención los participantes fueron evaluados con la subescala de reconocimiento de emociones de la NEPSY y también con un dispositivo de eye-tracking en el que se les mostraron 12 fotografías de rostros emocionales (6 de la batería de Ekman & Friesen y otras 6 del grupo investigador). Resultados: el grupo experimental mejoró sus puntuaciones en la prueba post-intervención de interpretación de emociones faciales. El grupo control, sin embargo, presentó resultados similares en el pretest y postest. En referencia al eye tracking, no se observaron diferencias estadísticamente significativas tras la intervención. Conclusiones: El tratamiento rehabilitador ha conseguido aumentar la capacidad de reconocimiento de emociones faciales en el grupo experimental. Los resultados de eye-tracking no mostraron modificaciones tras el entrenamiento.
Introdución: o autismo engloba un conxunto de trastornos do neurodesenvolvemento que se manifestan dende a infancia. Un dos seus principais problemas é a súa maior dificultade na esfera social. Ademais, describíronse patróns de seguimento ocular aberrantes que poderían relacionarse coas súas limitacións en tarefas de cognición social. Xustificación e obxectivos: búscase incrementar o desempeño social dos nenos con autismo. Para tal fin, deseñouse un ensaio clínico con intervención en pacientes infanto-xuvenís con TEA grado 1. Por un lado, intentarase aumentar a capacidade de recoñecemento de emocións faciais, evaluado a través da NEPSY II. Por outro lado, emplearase un dispositivo de eye-tracking para estudar as modificacións nos seus patróns de escaneo visual. Participantes e métodos: seleccionouse un grupo N=17 de pacientes entre 9 e 16 anos con TEA grado I. A mostra foi aleatorizada en dous grupos: intervención e control. O grupo intervención realizou un adestramento estruturado por medio da plataforma e-Motional Training para mellorar o recoñecemento de emocións faciais. O grupo control seguiu o seu tratamento habitual. Antes e despois da intervención os participantes foron avaliados coa subescala de recoñecemento de emocións incluida na NEPSY e tamén cun instrumento de eye-tracking no que se lles mostraron 12 fotografías de rostros emocionais (6 da batería de Ekman & Friesen e outras 6 do grupo investigador). Resultados: o grupo experimental mellorou as súas puntuacións na proba postintervención de interpretación de emocións faciais. O grupo control, sen embargo, presentou resultados semellantes no pretest e postest. En referencia ó eye tracking, non se observaron diferenzas estadísticamente significativas trala intervención. Conclusións: o tratamento rehabilitador conseguiu aumentar a capacidade de recoñecemento de emocións faciais no grupo experimental. Os resultados de eye tracking non mostraron modificacións tralo adestramento.
Introduction: autism includes a group of neurodevelopment disorders that appears from childhood. One of their main handicaps is their high difficulty in the social sphere. In addition, aberrant eye tracking patterns have been described in autistic patients that could be related to their limitations in social cognition tasks. Purpose and aims: the objective is to increase the social performance of children with autism. To do this, we have designed a clinical trial with intervention in children with grade 1 ASD. On the one hand, we will try to increase their ability to recognize facial emotions, evaluated using the NEPSY II scale. On the other hand, an eye tracking device will be used to study modifications in their visual scanning patterns. Participants and methods: an N=17 group of patients between 9 and 16 years old with grade I ASD was selected. The sample was randomized into two groups: intervention and control. The intervention group carried out structured training through the e-Motional Training platform to improve facial emotions recognition. Control group followed their usual treatment. Before and after intervention, participants were evaluated with the emotion recognition subscale included in the NEPSY and also with an eye-tracking instrument in which they were shown 12 photographs of emotional faces (6 taken from the Ekman & Friesen and 6 others from the research group). Results: the experimental group improved their scores in the post-intervention test of facial emotions interpretation. However, the control group presented similar results in pretest and posttest. Regarding eye-tracking, no statistically significant differences were observed after intervention. Conclusions: the rehabilitative treatment has allowed to increase the recognition capacity of facial emotions in the experimental group. However, eye tracking showed no changes after training program.
Introdución: o autismo engloba un conxunto de trastornos do neurodesenvolvemento que se manifestan dende a infancia. Un dos seus principais problemas é a súa maior dificultade na esfera social. Ademais, describíronse patróns de seguimento ocular aberrantes que poderían relacionarse coas súas limitacións en tarefas de cognición social. Xustificación e obxectivos: búscase incrementar o desempeño social dos nenos con autismo. Para tal fin, deseñouse un ensaio clínico con intervención en pacientes infanto-xuvenís con TEA grado 1. Por un lado, intentarase aumentar a capacidade de recoñecemento de emocións faciais, evaluado a través da NEPSY II. Por outro lado, emplearase un dispositivo de eye-tracking para estudar as modificacións nos seus patróns de escaneo visual. Participantes e métodos: seleccionouse un grupo N=17 de pacientes entre 9 e 16 anos con TEA grado I. A mostra foi aleatorizada en dous grupos: intervención e control. O grupo intervención realizou un adestramento estruturado por medio da plataforma e-Motional Training para mellorar o recoñecemento de emocións faciais. O grupo control seguiu o seu tratamento habitual. Antes e despois da intervención os participantes foron avaliados coa subescala de recoñecemento de emocións incluida na NEPSY e tamén cun instrumento de eye-tracking no que se lles mostraron 12 fotografías de rostros emocionais (6 da batería de Ekman & Friesen e outras 6 do grupo investigador). Resultados: o grupo experimental mellorou as súas puntuacións na proba postintervención de interpretación de emocións faciais. O grupo control, sen embargo, presentou resultados semellantes no pretest e postest. En referencia ó eye tracking, non se observaron diferenzas estadísticamente significativas trala intervención. Conclusións: o tratamento rehabilitador conseguiu aumentar a capacidade de recoñecemento de emocións faciais no grupo experimental. Os resultados de eye tracking non mostraron modificacións tralo adestramento.
Introduction: autism includes a group of neurodevelopment disorders that appears from childhood. One of their main handicaps is their high difficulty in the social sphere. In addition, aberrant eye tracking patterns have been described in autistic patients that could be related to their limitations in social cognition tasks. Purpose and aims: the objective is to increase the social performance of children with autism. To do this, we have designed a clinical trial with intervention in children with grade 1 ASD. On the one hand, we will try to increase their ability to recognize facial emotions, evaluated using the NEPSY II scale. On the other hand, an eye tracking device will be used to study modifications in their visual scanning patterns. Participants and methods: an N=17 group of patients between 9 and 16 years old with grade I ASD was selected. The sample was randomized into two groups: intervention and control. The intervention group carried out structured training through the e-Motional Training platform to improve facial emotions recognition. Control group followed their usual treatment. Before and after intervention, participants were evaluated with the emotion recognition subscale included in the NEPSY and also with an eye-tracking instrument in which they were shown 12 photographs of emotional faces (6 taken from the Ekman & Friesen and 6 others from the research group). Results: the experimental group improved their scores in the post-intervention test of facial emotions interpretation. However, the control group presented similar results in pretest and posttest. Regarding eye-tracking, no statistically significant differences were observed after intervention. Conclusions: the rehabilitative treatment has allowed to increase the recognition capacity of facial emotions in the experimental group. However, eye tracking showed no changes after training program.
Description
Traballo de Fin de Grao en Medicina. Curso 2019-2020.
Bibliographic citation
Relation
Has part
Has version
Is based on
Is part of
Is referenced by
Is version of
Requires
Sponsors
Rights
Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional



