Lesións do pulso e da man asociadas aos deportes de contacto: unha revisión sistemática da literatura

Abstract

El incremento notable en la práctica de deportes de contacto en los últimos años ha resultado en un aumento correspondiente de las lesiones asociadas a esta actividad, tanto en deportistas profesionales como en aficionados. Entre las lesiones más frecuentes se encuentran aquellas que afectan la muñeca y la mano, como fracturas del metacarpo y falanges, esguinces y lesiones de tendones, las cuales pueden ser consecuencia de impactos directos en golpes y bloqueos, así como de hiperextensiones forzadas, muchas veces debido a una técnica incorrecta o a la subestimación del uso de protecciones. El objetivo del presente Trabajo de Fin de Grado (TFG) es evaluar a través de una revisión sistemática de la literatura científica los tipos más comunes de lesiones en la muñeca y mano en deportes de contacto (boxeo profesional como amateur, las artes marciales mixtas, el kárate, el judo y la lucha libre), abordando sus causas, factores predisponentes, manifestaciones clínicas, complicaciones, manejo terapéutico y medidas preventivas. Si bien la hipótesis inicial sugiere que las lesiones en mano y muñeca son más comunes en el boxeo profesional, ciertos estudios epidemiológicos la han cuestionado debido a alta tasa de lesiones en las Artes Marciales Mixtas (MMA). Sin embargo, se confirma que la frecuencia de estas lesiones es mayor en el boxeo profesional que en otras disciplinas de combate. Aun así, existe una falta de información en la literatura actual sobre ciertas variables, como la altura del golpeo o la influencia de la mano dominante, que podrían influir considerablemente en la incidencia de las lesiones. Durante el desarrollo de la investigación, se han observado limitaciones relacionados con los deportes de combate que deben ser analizados y la definición de lesión utilizada en los diferentes estudios. Se concluye que, gracias a la implementación de nuevas técnicas de prevención, la frecuencia de lesiones en mano y muñeca ha disminuido en los últimos años, a pesar del aumento en la práctica de los deportes de combate.O incremento notable na práctica de deportes de contacto nos últimos anos resultou nun aumento correspondente das lesións asociadas a esta actividade, tanto en deportistas profesionais coma en afeccionados. Entre as lesións máis frecuentes atópanse aquelas que afectan ao pulso e á man, como fracturas do metacarpo e falanxes, escordaduras e lesións de tendóns, as cales poden ser consecuencia de impactos directos en golpes e bloqueos, así como de hiperextensións forzadas, moitas veces debido a unha técnica incorrecta ou á subestimación do uso de proteccións. O obxectivo do presente Traballo de Fin de Grao (TFG) é avaliar a través dunha revisión sistemática da literatura científica os tipos máis comúns de lesións no pulso e man en deportes de contacto (boxeo profesional e amateur, as artes marciais mixtas, o karate, o judo e a loita libre), abordando as súas causas, factores predispoñentes, manifestacións clínicas, complicacións, manexo terapéutico e medidas preventivas. Aínda que a hipótese inicial suxire que as lesións en man e pulso son máis comúns no boxeo profesional, certos estudos epidemiolóxicos cuestionárona debido á alta taxa de lesións nas Artes Marciais Mixtas (MMA). Con todo, confírmase que a frecuencia destas lesións é maior no boxeo profesional que noutras disciplinas de combate. Aínda así, existe unha falta de información na literatura actual sobre certas variables, como a altura do golpeo ou a influencia da man dominante, que poderían influír considerablemente na incidencia das lesións. Durante o desenvolvemento da investigación, observáronse limitacións relacionadas cos deportes de combate que deben ser analizados e a definición de lesión utilizada nos diferentes estudos. Conclúese que, grazas á implementación de novas técnicas de prevención, a frecuencia de lesións en man e pulso diminuíu nos últimos anos, a pesar do aumento na práctica dos deportes de combate.The notable increase in the practice of contact sports in recent years has resulted in a corresponding rise in injuries associated with this activity, both in professional athletes and amateurs. Among the most frequent injuries are those affecting the wrist and hand, such as fractures of the metacarpal and phalanges, sprains, and tendon injuries, which can be caused by direct impacts from blows and blocks, as well as forced hyperextensions, often due to incorrect technique or underestimating the use of protective gear. The objective of this Final Degree Project (TFG) is to evaluate through a systematic review of the scientific literature the most common types of wrist and hand injuries in contact sports (professional and amateur boxing, mixed martial arts, karate, judo, and wrestling), addressing their causes, predisposing factors, clinical manifestations, complications, therapeutic management, and preventive measures. While the initial hypothesis suggests that hand and wrist injuries are more common in professional boxing, certain epidemiological studies have questioned this due to the high rate of injuries in Mixed Martial Arts (MMA). However, it is confirmed that the frequency of these injuries is higher in professional boxing than in other combat disciplines. Nonetheless, there is a lack of information in the current literature about certain variables, such as the height of the strike or the influence of the dominant hand, which could significantly impact the incidence of injuries. During the development of the research, limitations related to the combat sports that should be analyzed and the definition of injury used in different studies were observed. It is concluded that, thanks to the implementation of new preventive techniques, the frequency of hand and wrist injuries has decreased in recent years, despite the increase in the practice of combat sports.