Gestante politraumatizada, el reto de manejar dos pacientes simultáneamente
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Introducción: Los traumatismos en gestantes fueron la primera causa de morbi-mortalidad no obstétrica, alcanzando valores del 5-10%. Durante la gestación, se producen cambios anatomo-fisiológicos a todos los niveles, aumentando la gravedad y el número de complicaciones respecto a una mujer no grávida. Estas modificaciones se deben tener presentes para realizar el correcto manejo y evaluación de la politraumatizada.
Objetivo: Valorar el manejo general de la gestante politraumatizada en conformidad con sus
características y cambios fisiológicos producidos.
Metodología: Se realizó una revisión bibliográfica desde el año 2012 hasta la actualidad en
fuentes y bases de datos biomédicas; PubMed, Dialnet, SciELO y Google Scholar. Finalmente, a través de los criterios de inclusión y exclusión y el proceso de selección de artículos, se aceptaron 22 documentos para efectuar el estudio. Se incluyeron los Journal Impact Factor (JIF) de las revistas en el año de publicación de estos.
Resultados: La atención a la gestante politraumatizada constó de dos etapas: la evaluación
primaria y secundaria. Durante la estabilización inicial se siguieron las normas Advanced Trauma Life Support (ATLS), realizando una serie de modificaciones en función de los cambios producidos. En la evaluación secundaria se llevó a cabo la atención materna incluyendo historial clínico y obstétrico, examen físico, pruebas de laboratorio, prevención de aloinmunización Rhesus y estudios radiográficos; y fetal, iniciando la monitorización de la frecuencia cardíaca fetal (FCF).
Conclusiones: Los cambios fisiológicos producidos y las posibles complicaciones derivadas
suponen mayor dificultad para realizar un correcto manejo del politraumatismo. Sin embargo, las prioridades durante su atención son idénticas que en otro paciente, ya que la supervivencia de la madre prevalece sobre la del feto. La evidencia científica demuestra la necesidad de seguir investigando sobre el tema para definir el enfoque óptimo de evaluación y tratamiento
Introdución: Os traumatismos en xestantes foron a primeira causa de morbi-mortalidade non obstétrica, acadando datos do 5-10%. Durante a xestación, prodúcense cambios anatomo-fisiolóxicos a todos os niveis, aumentando a gravidade e o número de complicacións respecto a unha muller non grávida. Estas modificacións débense ter en conta á hora de realizar o correcto manexo e avaliación da politraumatizada. Obxectivo: Valorar o manexo xeral da xestante politraumatizada en conformidade coas súas características e cambios fisiolóxicos producidos. Metodoloxía: Realizouse unha revisión bibliográfica desde o ano 2012 ata a actualidade en fontes e bases de datos biomédicas; PubMed, Dialnet, SciELO e Google Scholar. Finalmente, a través dos criterios de inclusión e exclusión e do proceso de selección de artigos, aceptáronse 22 documentos para efectuar o estudo. Incluíronse os Journal Impact Factor (JIF) das revistas no ano de publicación destes. Resultados: A atención á xestante politraumatizada constou de dúas etapas: a avaliación primaria e secundaria. Durante a estabilización inicial seguíronse as normas Advanced Trauma Life Support (ATLS), realizando unha serie de modificacións en función dos cambios producidos. Na avaliación secundaria levouse a cabo a atención materna incluíndo historia clínica e obstétrica, exame físico, probas de laboratorio, prevención de aloinmunización Rhesus e estudos radiográficos; e fetal, iniciando a monitorización da frecuencia cardíaca fetal (FCF). Conclusións: Os cambios fisiolóxicos producidos e as posibles complicacións derivadas supoñen unha maior dificultade para realizar o correcto manexo do politraumatismo. Sen embargo, as prioridades durante a súa atención son idénticas ca noutro paciente, xa que a supervivencia da nai prevalece sobre a do feto. A evidencia científica demostra a necesidade de seguir investigando sobre o tema para definir o enfoque óptimo de avaliación e tratamento
Introduction: Injuries in pregnant women were the first cause of non-obstetric morbi-mortality, reaching values of 5-10%. During pregnancy, anatomo-physiological changes occur at all levels, increasing the severity and number of complications compared to a non-pregnant woman. These modifications must be considered when carrying out the correct management and evaluation of the polytraumatized. Objective: Assess the general management of the pregnant woman according to her characteristics and the physiological changes produced. Methodology: A literature review was carried out from 2012 to the present day in biomedical sources and databases, such as PubMed, Dialnet, SciELO and Google Scholar. Finally, through the inclusion and exclusion criteria and the article selection process, 22 documents were accepted for the review. In addition, the Journal Impact Factor (JIF) of the journals in the year of their publication. Results: The attention to the pregnant woman consisted of two stages: primary and secondary evaluation. During the initial stabilization, the Advanced Trauma Life Support (ATLS) standards were followed, making a series of modifications according to the changes produced. In the secondary evaluation, maternal care including clinical and obstetric history, physical examination, laboratory tests, prevention of Rhesus alloimmunization and radiographic studies; and fetal care, were performed starting fetal heart rate (FHR) monitoring. Conclusions: The physiological changes produced and the possible complications derived from them, suppose greater difficulty to carry out a correct management of polytraumatism. However, the priorities during care are the same as in any other patient, since the survival of the mother prevails over that of the foetus. Scientific evidence demonstrates the need for further research on the subject to define the optimal approach to evaluation and treatment
Introdución: Os traumatismos en xestantes foron a primeira causa de morbi-mortalidade non obstétrica, acadando datos do 5-10%. Durante a xestación, prodúcense cambios anatomo-fisiolóxicos a todos os niveis, aumentando a gravidade e o número de complicacións respecto a unha muller non grávida. Estas modificacións débense ter en conta á hora de realizar o correcto manexo e avaliación da politraumatizada. Obxectivo: Valorar o manexo xeral da xestante politraumatizada en conformidade coas súas características e cambios fisiolóxicos producidos. Metodoloxía: Realizouse unha revisión bibliográfica desde o ano 2012 ata a actualidade en fontes e bases de datos biomédicas; PubMed, Dialnet, SciELO e Google Scholar. Finalmente, a través dos criterios de inclusión e exclusión e do proceso de selección de artigos, aceptáronse 22 documentos para efectuar o estudo. Incluíronse os Journal Impact Factor (JIF) das revistas no ano de publicación destes. Resultados: A atención á xestante politraumatizada constou de dúas etapas: a avaliación primaria e secundaria. Durante a estabilización inicial seguíronse as normas Advanced Trauma Life Support (ATLS), realizando unha serie de modificacións en función dos cambios producidos. Na avaliación secundaria levouse a cabo a atención materna incluíndo historia clínica e obstétrica, exame físico, probas de laboratorio, prevención de aloinmunización Rhesus e estudos radiográficos; e fetal, iniciando a monitorización da frecuencia cardíaca fetal (FCF). Conclusións: Os cambios fisiolóxicos producidos e as posibles complicacións derivadas supoñen unha maior dificultade para realizar o correcto manexo do politraumatismo. Sen embargo, as prioridades durante a súa atención son idénticas ca noutro paciente, xa que a supervivencia da nai prevalece sobre a do feto. A evidencia científica demostra a necesidade de seguir investigando sobre o tema para definir o enfoque óptimo de avaliación e tratamento
Introduction: Injuries in pregnant women were the first cause of non-obstetric morbi-mortality, reaching values of 5-10%. During pregnancy, anatomo-physiological changes occur at all levels, increasing the severity and number of complications compared to a non-pregnant woman. These modifications must be considered when carrying out the correct management and evaluation of the polytraumatized. Objective: Assess the general management of the pregnant woman according to her characteristics and the physiological changes produced. Methodology: A literature review was carried out from 2012 to the present day in biomedical sources and databases, such as PubMed, Dialnet, SciELO and Google Scholar. Finally, through the inclusion and exclusion criteria and the article selection process, 22 documents were accepted for the review. In addition, the Journal Impact Factor (JIF) of the journals in the year of their publication. Results: The attention to the pregnant woman consisted of two stages: primary and secondary evaluation. During the initial stabilization, the Advanced Trauma Life Support (ATLS) standards were followed, making a series of modifications according to the changes produced. In the secondary evaluation, maternal care including clinical and obstetric history, physical examination, laboratory tests, prevention of Rhesus alloimmunization and radiographic studies; and fetal care, were performed starting fetal heart rate (FHR) monitoring. Conclusions: The physiological changes produced and the possible complications derived from them, suppose greater difficulty to carry out a correct management of polytraumatism. However, the priorities during care are the same as in any other patient, since the survival of the mother prevails over that of the foetus. Scientific evidence demonstrates the need for further research on the subject to define the optimal approach to evaluation and treatment
Description
Traballo Fin de Grao en Enfermaria. Curso 2022-2023
Keywords
Bibliographic citation
Relation
Has part
Has version
Is based on
Is part of
Is referenced by
Is version of
Requires
Sponsors
Rights
Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional



