Importancia del síndrome de realimentación en la mortalidad de pacientes críticos y cómo atajarlo

Loading...
Thumbnail Image
Identifiers

Publication date

Advisors

Editors

Journal Title

Journal ISSN

Volume Title

Publisher

Metrics
Google Scholar
lacobus
Export

Research Projects

Organizational Units

Journal Issue

Abstract

Introducción: El Síndrome de realimentación (SRA), una complicación grave tras reintroducir la alimentación, especialmente en pacientes desnutridos; se caracteriza por alteraciones electrolíticas (especialmente hipofosfatemia), vitamínicas y clínicas, como arritmias. Entre los grupos de riesgo se incluyen pacientes con anorexia nerviosa, enfermedades oncológicas, crónicas, infecciosas y pacientes críticos. Son clave para la prevención de complicaciones el reconocimiento precoz y la intervención adecuada. Objetivos: El objetivo principal es determinar el impacto que tiene el SRA sobre los pacientes críticos. Metodología: En esta revisión sistemática se estudia el impacto del Síndrome de renutrición en el paciente crítico. Se incluyeron estudios realizados en adultos, en pacientes críticos y artículos publicados a partir del 2019 en español o en inglés. Para su búsqueda se emplearon 6 bases de datos con términos Mesh y DeCS en combinación con operadores Booleanos. Para su cribado se seleccionaron por criterios de inclusión y exclusión, por título, abstract, cuerpo de texto y, por último, por calidad CASPe. Resultados: Se seleccionaron 14 estudios. La mayor parte, demostró la complicada evaluación del impacto del síndrome debido a la falta de una definición uniforme y de estudios homogéneos. Además de precisar la creación de guías y protocolos para la identificación precoz del riesgo, y la necesidad de educar a los profesionales sanitarios en el ámbito nutricional. Gran parte de los estudios recomendaron iniciar la nutrición con dieta hipocalórica y progresar gradualmente, además de la previa suplementación, y la estrecha monitorización del paciente y corrección electrolítica. Conclusiones: Según los resultados se conoce que el SRA es una complicación frecuente en pacientes críticos, con alto riesgo de mortalidad y pocas herramientas diagnósticas. Su prevención requiere detección temprana, corrección de electrolitos, nutrición progresiva y evaluación nutricional individual. Además, se deben de elaborar mejores protocolos y guías clínicas y una mayor formación del personal sanitario.
Introdución: O Síndrome de realimentación (SRA), unha complicación grave tras reintroducir a alimentación, especialmente nos doentes desnutridos; caracterízase por alteracións electrolíticas (especialmente hipofosfatemia), vitamínicas e clínicas, como arritmias. Entre os grupos de risco inclúense doentes con anorexia nerviosa, cancro, patoloxías crónicas, infecciosas e doentes críticos. Son clave para a prevención de complicacións o recoñecemento precoz e a intervención axeitada. Obxectivos: O obxectivo principal é determinar o impacto que ten o SRA sobre os doentes críticos. Metodoloxía: Nesta revisión sistemática estúdase o impacto do Síndrome de renutrición no doente crítico. Incluíronse estudos realizados en adultos, en doentes críticos e artigos publicados a partir do 2019 en español ou en inglés. Para a súa busca foron empregadas 6 bases de datos con termos Mesh e DeCS en combinación con operadores Booleanos. Para o seu cribado seleccionáronse por criterios de inclusión e exclusión, por título, abstract, corpo de texto e, por último, por calidade CASPe. Resultados: Seleccionáronse 14 estudos. A maior parte, mostraron a complicada avaliación do impacto do síndrome debido a falta dunha definición uniforme e de estudos homoxéneos. Ademais de precisar a creación de guías e protocolos para á identificación precoz do risco, e a necesidade de educar aos profesionais sanitarios no ámbito nutricional. Gran parte dos estudos recomendaron o inicio da nutrición cunha dieta baixa en calorías e a súa progresión gradual, ademais da previa suplementación, e a estreita monitoraxe do doente e corrección electrolítica. Conclusións: Grazas aos resultados sábese que o SRA é unha complicación frecuente nos doentes críticos, con alto risco de mortalidades e poucas ferramentas diagnósticas. A súa prevención require dunha detección cedo, corrección electrolítica, nutrición progresiva e avaliación nutricional individual. Ademais, precisase da elaboración de mellores protocolos e guías clínicas e unha maior formación do persoal sanitario.
Introduction: Refeeding syndrome (RE), a serious complication after reintroducing food, especially in malnourished patients, is characterized by electrolyte (especially hypophosphatemia), vitamin, and clinical disturbances, such as arrhythmias. Risk groups include patients with anorexia nervosa, oncological diseases, chronic diseases, infectious diseases, and critically ill patients. Early recognition and appropriate intervention are key to preventing complications. Objectives: The principal objective is to know the impact of SRA on critical patients. Methodology: This systematic review examines the impact of Renutrition Syndrome on critically ill patients. Studies conducted in adults, critically ill patients, and articles published since 2019 in Spanish or English were included. Six databases were searched using Mesh and DeCS terms combined with Boolean operators. For screening, the authors selected the databases based on inclusion and exclusion criteria: title, abstract, body of text, and, finally, CASpE quality. Results: Fourteen studies were selected. Most demonstrated the complexity of assessing the syndrome's impact due to the lack of a uniform definition and homogeneous studies. They also called for the development of guidelines and protocols for early risk identification and the need to educate healthcare professionals on nutrition. Most studies recommended starting nutrition with a lowcalorie diet and progressing gradually, in addition to prior supplementation, close patient monitoring, and electrolyte correction. Conclusions: The results show that ARDS is a common complication in critically ill patients, with a high risk of mortality and few diagnostic tools. Its prevention requires early detection, electrolyte correction, progressive nutrition, and individual nutritional assessment. Furthermore, improved clinical protocols and guidelines, along with improved training for healthcare personnel, are needed.

Description

Traballo de Fin de Grao en Enfermaría. Curso 2024-2025

Bibliographic citation

Relation

Has part

Has version

Is based on

Is part of

Is referenced by

Is version of

Requires

Sponsors

Rights

Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International