A base do coñecemento na xestión de pesqueiras: o caso do sistema de mandato e control da Unión Europea
Loading...
Identifiers
Publication date
Advisors
Tutors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Universidade de Santiago de Compostela
Abstract
Tradicionalmente, a xestión pesqueira centrouse en protexer os recursos da sobreexplotación frecuentemente mediante o TAC (total admisible de capturas) e recuperando os sobreexplotados. En certas circunstancias, o TAC pode conducir a erros do sistema de xestión tanto de tipo ecolóxico coma social e económico. O TAC adminístrase xeralmente a través dunha plataforma de Comando e Control (C&C), que se caracteriza pola toma de decisións centralizadas tanto no establecemento de regras coma na súa vixilancia. Estes sistemas desenvolven un papel central na xestión de pesqueiras da Unión Europea. Porén, os sistemas de C&C baseados en cotas son percibidos como alternativas de xestión decepcionantes, aínda cando o sistema de TAC e cotas foi apoiado maioritariamente pola industria europea durante o último proceso de revisión da PPC. Estes sistemas deixan pouca marxe para a participación dos usuarios, e non inclúen o coñecemento destes no proceso de toma de decisións. Todo iso lle resta lexitimidade ao proceso e, en consecuencia, xera fallos como o falseamento de datos das capturas e o incremento de prácticas de descarte. Isto afecta negativamente na calidade da información usada na produción de coñecemento científico. Os xestores teñen que responder a este reto fortalecendo a produción do coñecemento a partir do uso de todas as fontes de coñecemento e disciplinas científicas, potenciando a implicación dos principais actores interesados
Tradicionalmente, la gestión pesquera se ha centrado en proteger los recursos de la sobreexplotación frecuentemente mediante el TAC (total admisible de capturas) y recuperando los sobreexplotados. En ciertas circunstancias, el TAC puede conducir a fallos del sistema de gestión tanto de tipo ecológico como social y económico. El TAC se administra generalmente a través de una plataforma de Comando y Control (C&C), que se caracteriza por la toma de decisiones centralizada tanto en el establecimiento de reglas como en su vigilancia. Estos sistemas desarrollan un papel central en la gestión de pesquerías de la Unión Europea. Sin embargo, los sistemas de C&C basados en cuotas son percibidos como alternativas de gestión decepcionantes, aún cuando el sistema de TAC y cuotas fue apoyado mayoritariamente por la industria europea durante el último proceso de revisión de la PPC. Estos sistemas dejan poco margen para la participación de los usuarios, y no incluyen el conocimiento de éstos en el proceso de toma de decisiones. Todo ello resta legitimidad al proceso y, en consecuencia, genera fallos como el falseamiento de datos de las capturas y el incremento de prácticas de descarte. Esto afecta negativamente en la calidad de la información usada en la producción de conocimiento científico. Los gestores tienen que responder a este reto fortaleciendo la producción del conocimiento a partir del uso de todas las fuentes de conocimiento y disciplinas científicas, potenciando la implicación de los principales actores interesados
Traditionally, fisheries management has focused on protecting resources from overexploitation or on the recovery of already overexploited stocks. Total Allowable Catches (TACs) are a possible tool to achieve this resource-protection goal, but have, in many cases, led to different ecological, social and economic system failures. Quota based management is generally administrated by the central authority through a platform of restrictions and enforcement actions categorised as Command-and-Control (C&C). C & C quota-based regimes are applied all over the world and play a central role in the management of EU fisheries. In spite of its wide application, these regimes are often referred to as disappointing approaches to resource management. However, maintenance of the TAC system was widely supported by the industry during the last revision process of the CFP. This was in spite of the fact that, C&C regimes leave little room for user participation and, consequently, do not include users’ knowledge as an input for decision-making. This weakens legitimacy and, consequently, generates non-compliant behaviour, such as misreporting and discarding. This undermines the quality of the data used to produce scientific knowledge of the resource. As a result, managers are challenged to streng-then overall knowledge production through the use of all sources of knowledge and scientific disciplines
Tradicionalmente, la gestión pesquera se ha centrado en proteger los recursos de la sobreexplotación frecuentemente mediante el TAC (total admisible de capturas) y recuperando los sobreexplotados. En ciertas circunstancias, el TAC puede conducir a fallos del sistema de gestión tanto de tipo ecológico como social y económico. El TAC se administra generalmente a través de una plataforma de Comando y Control (C&C), que se caracteriza por la toma de decisiones centralizada tanto en el establecimiento de reglas como en su vigilancia. Estos sistemas desarrollan un papel central en la gestión de pesquerías de la Unión Europea. Sin embargo, los sistemas de C&C basados en cuotas son percibidos como alternativas de gestión decepcionantes, aún cuando el sistema de TAC y cuotas fue apoyado mayoritariamente por la industria europea durante el último proceso de revisión de la PPC. Estos sistemas dejan poco margen para la participación de los usuarios, y no incluyen el conocimiento de éstos en el proceso de toma de decisiones. Todo ello resta legitimidad al proceso y, en consecuencia, genera fallos como el falseamiento de datos de las capturas y el incremento de prácticas de descarte. Esto afecta negativamente en la calidad de la información usada en la producción de conocimiento científico. Los gestores tienen que responder a este reto fortaleciendo la producción del conocimiento a partir del uso de todas las fuentes de conocimiento y disciplinas científicas, potenciando la implicación de los principales actores interesados
Traditionally, fisheries management has focused on protecting resources from overexploitation or on the recovery of already overexploited stocks. Total Allowable Catches (TACs) are a possible tool to achieve this resource-protection goal, but have, in many cases, led to different ecological, social and economic system failures. Quota based management is generally administrated by the central authority through a platform of restrictions and enforcement actions categorised as Command-and-Control (C&C). C & C quota-based regimes are applied all over the world and play a central role in the management of EU fisheries. In spite of its wide application, these regimes are often referred to as disappointing approaches to resource management. However, maintenance of the TAC system was widely supported by the industry during the last revision process of the CFP. This was in spite of the fact that, C&C regimes leave little room for user participation and, consequently, do not include users’ knowledge as an input for decision-making. This weakens legitimacy and, consequently, generates non-compliant behaviour, such as misreporting and discarding. This undermines the quality of the data used to produce scientific knowledge of the resource. As a result, managers are challenged to streng-then overall knowledge production through the use of all sources of knowledge and scientific disciplines
Description
Texto dispoñible en galego e español
Keywords
Unión Europea| Sistemas de mandato e control| Política Pesqueira Común| Regional Advisory Councils-RAC| Coñecemento multidisciplinar| Sistemas de mandato y control| Política Pesquera Común| Conocimiento multidisciplinar| European Union| Command and control regimes| Common Fisheries Policy| Multidisciplinary knowledge
Bibliographic citation
Revista Galega de Economía, vol. 15, núm. 1 (2006), pp. 35-54 ISSN 1132-2799



