Biomarcadores de estrés oxidativo en jabalí (Sus scrofa) del Noroeste de la Península Ibérica
Loading...
Identifiers
Publication date
Advisors
Tutors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Asociación Española de Ecología Terrestre (AEET)
Abstract
La existencia en el medio ambiente de compuestos químicos contaminantes constituye una amenaza tanto para los seres vivos como para el conjunto del ecosistema. Por ello, la Ecotoxicología está desarrollando nuevas herramientas, como el empleo de biomarcadores, con el objetivo de evaluar el efecto de estos agentes contaminantes. Muchos estudios hablan sobre el papel de los indicadores de estrés oxidativo como posibles parámetros de gran utilidad en el ámbito de la contaminación ambiental. Sin embargo, los estudios centrados en fauna salvaje, y más concretamente en el jabalí (Sus scrofa), son escasos, a pesar de la amplia distribución geográfica de este ungulado, lo cual permitiría su empleo como bioindicador en programas de biomonitorización ambiental. En el presente trabajo se determinaron los niveles de dos biomarcadores de estrés oxidativo, malondialdehído (MDA) y glutatión reductasa (GR), en el tejido renal de jabalíes procedentes del noroeste de España. Además, se evaluó la influencia del sexo en los valores obtenidos. Los valores medios globales fueron de 1.811 ± 0.426 nmoles/mg de proteína para el MDA, y 0.079 ± 0.019 picomol/min/mg de proteína para la actividad GR. Con respecto a la influencia del factor sexo, en los niveles de MDA se encontraron diferencias estadísticamente significativas, presentando unos niveles de estrés oxidativo superiores los machos con respecto a las hembras. Estos resultados constituyen una línea base de los niveles de biomarcadores de estrés oxidativo en especies de caza mayor, con la finalidad de que sean empleados en futuros estudios de biomonitorización
The presence of chemical pollutants in the environment poses a threat to both living organisms and the ecosystem as a whole. For this reason, ecotoxicology is developing new tools, such as the use of biomarkers, to assess the effects of these pollutants. Many studies discuss the role of oxidative stress indicators as potentially useful parameters in the field of environmental pollution. However, studies focused on wildlife, and more specifically on the wild boar (Sus scrofa), are scarce, despite the wide geographic distribution of this ungulate, which would allow for its use as a bioindicator in environmental biomonitoring programs. In this study, we determined the levels of two biomarkers of oxidative stress, malondialdehyde (MDA) and glutathione reductase (GR), in the kidney tissue of wild boars from northwestern Spain. In addition, we evaluated the influence of sex on the values obtained. The overall mean values were 1.811 ± 0.426 nmol/mg of protein for MDA, and 0.079 ± 0.019 picomol/min/mg of protein for GR activity. Regarding the influence of sex, statistically significant differences were found in MDA levels, with males exhibiting higher levels of oxidative stress than females. These results provide a baseline for oxidative stress biomarker levels in big game species, with the aim of using them in future biomonitoring studies.
A existencia no medio ambiente de compostos químicos contaminantes constitúe unha ameaza tanto para os seres vivos como para o conxunto do ecosistema. Por iso, a Ecotoxicología está a desenvolver novas ferramentas, como o emprego de biomarcadores, co obxectivo de avaliar o efecto destes axentes contaminantes. Moitos estudos falan sobre o papel dos indicadores de tensións oxidativo como posibles parámetros de gran utilidade no ámbito da contaminación ambiental. Con todo, os estudos centrados en fauna salvaxe, e máis concretamente no xabarín (Sus scrofa), son escasos, a pesar da ampla distribución xeográfica deste ungulado, o cal permitiría o seu emprego como bioindicador en programas de biomonitorización ambiental. No presente traballo determináronse os niveis de dous biomarcadores de tensións oxidativo, malondialdehído (MDA) e glutatión reductasa (GR), no tecido renal de xabaríns procedentes do noroeste de España. Ademais, avaliouse a influencia do sexo nos valores obtidos. Os valores medios globais foron de 1.811 ± 0.426 nmoles/mg de proteína para o MDA, e 0.079 ± 0.019 picomol/min/mg de proteína para a actividade GR. Con respecto á influencia do factor sexo, nos niveis de MDA atopáronse diferenzas estatisticamente significativas, presentando uns niveis de tensións oxidativo superiores os machos con respecto ás femias. Estes resultados constitúen unha liña basee dos niveis de biomarcadores de tensións oxidativo en especies de caza maior, coa finalidade de que sexan empregados en futuros estudos de biomonitorización.
The presence of chemical pollutants in the environment poses a threat to both living organisms and the ecosystem as a whole. For this reason, ecotoxicology is developing new tools, such as the use of biomarkers, to assess the effects of these pollutants. Many studies discuss the role of oxidative stress indicators as potentially useful parameters in the field of environmental pollution. However, studies focused on wildlife, and more specifically on the wild boar (Sus scrofa), are scarce, despite the wide geographic distribution of this ungulate, which would allow for its use as a bioindicator in environmental biomonitoring programs. In this study, we determined the levels of two biomarkers of oxidative stress, malondialdehyde (MDA) and glutathione reductase (GR), in the kidney tissue of wild boars from northwestern Spain. In addition, we evaluated the influence of sex on the values obtained. The overall mean values were 1.811 ± 0.426 nmol/mg of protein for MDA, and 0.079 ± 0.019 picomol/min/mg of protein for GR activity. Regarding the influence of sex, statistically significant differences were found in MDA levels, with males exhibiting higher levels of oxidative stress than females. These results provide a baseline for oxidative stress biomarker levels in big game species, with the aim of using them in future biomonitoring studies.
A existencia no medio ambiente de compostos químicos contaminantes constitúe unha ameaza tanto para os seres vivos como para o conxunto do ecosistema. Por iso, a Ecotoxicología está a desenvolver novas ferramentas, como o emprego de biomarcadores, co obxectivo de avaliar o efecto destes axentes contaminantes. Moitos estudos falan sobre o papel dos indicadores de tensións oxidativo como posibles parámetros de gran utilidade no ámbito da contaminación ambiental. Con todo, os estudos centrados en fauna salvaxe, e máis concretamente no xabarín (Sus scrofa), son escasos, a pesar da ampla distribución xeográfica deste ungulado, o cal permitiría o seu emprego como bioindicador en programas de biomonitorización ambiental. No presente traballo determináronse os niveis de dous biomarcadores de tensións oxidativo, malondialdehído (MDA) e glutatión reductasa (GR), no tecido renal de xabaríns procedentes do noroeste de España. Ademais, avaliouse a influencia do sexo nos valores obtidos. Os valores medios globais foron de 1.811 ± 0.426 nmoles/mg de proteína para o MDA, e 0.079 ± 0.019 picomol/min/mg de proteína para a actividade GR. Con respecto á influencia do factor sexo, nos niveis de MDA atopáronse diferenzas estatisticamente significativas, presentando uns niveis de tensións oxidativo superiores os machos con respecto ás femias. Estes resultados constitúen unha liña basee dos niveis de biomarcadores de tensións oxidativo en especies de caza maior, coa finalidade de que sexan empregados en futuros estudos de biomonitorización.
Description
Bibliographic citation
García-Muñoz, J., Portillo Moreno, A., Solomando González, J. C., Fernández Casado, D., Martínez Morcillo, S., Míguez Santiyán, M. P., … Pérez-López, M. (2023). Biomarcadores de estrés oxidativo en jabalí (Sus scrofa) del Noroeste de la Península Ibérica. Ecosistemas, 32(3), 2610. https://doi.org/10.7818/ECOS.2610
Relation
Has part
Has version
Is based on
Is part of
Is referenced by
Is version of
Requires
Publisher version
https://doi.org/10.7818/ECOS.2610Sponsors
Los autores desean agradecer a los centros de Recuperación de Fauna Salvaje de Galicia y a la Dirección Xeral de Patrimonio Natural (Consellería de Medio Ambiente y Ordenación do Territorio) de la Xunta de Galicia, por autorizar el uso y traslado de ejemplares de fauna empleados en el presente trabajo. Este trabajo ha sido posible gracias al Fondo Europeo de Desarrollo Regional (ERDF) y a la Junta de Extremadura (GR21118).
Rights
© 2023 Los Autores. Editado por la AEET. Attribution-NonCommercial 4.0 International







