Estudos de estimas de risco polixénico en doentes cun primeiro episodio psicótico: revisión sistemática
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
La psicosis es un síndrome heterogéneo que se puede expresar en multitud de patologías,
que comparten síntomas y características entre sí. Todas ellas se presentan al inicio como un
primer episodio psicótico (PEP), un evento de suma importancia cuyo manejo y caracterización repercutirán en el pronóstico. El PEP puede desembocar en cualquiera de las patologías del espectro psicótico, como por ejemplo la esquizofrenia, una patología con una enorme repercusión vital y social, que puede llegar a ser incapacitante.
Para llevar a cabo un abordaje individualizado del PEP sería de inestimable ayuda contar con un biomarcador que pudiese predecir fenotipos concretos en su evolución. Para esto es
necesario entender que las patologías psicóticas son multifactoriales y enormemente
poligénicas y pleiotrópicas, con interacción entre factores genéticos comunes y factores
ambientales compartidos.
Estos factores genéticos son en su mayoría SNP (variantes de un único nucleótido), que se
suman para conferir el mencionado riesgo genético. Se llama estima de riesgo poligénico o PRS (por sus siglas en inglés), al cálculo derivado de la suma de SNP de riesgo que tiene una persona, ponderadas por su efecto calculado en un estudio genómico independiente, conocido como GWAS (Genome Wide Association Study).
Aunque se han realizado estudios sobre la PRS y diferentes trastornos mentales que pueden
presentarse como un PEP, esta es la primera revisión sistemática que estudia la utilidad de la
PRS como biomarcador predictor de fenotipos en pacientes con PEP, a través de la revisión de siete estudios que tratan la relación entre la PRS y distintos fenotipos relacionados con el
diagnóstico, perfil sintomático, evolución y respuesta al tratamiento de pacientes con PEP.
Los datos encontrados son prometedores de cara a continuar el estudio de las PRS como
herramientas de pronóstico, como una forma de acercar la genética a la práctica clínica diaria
A psicose é unha síndrome heteroxénea que pode expresarse en multitude de patoloxías, que comparten síntomas e características comúns. Todas elas se presentan ao inicio como un primeiro episodio psicótico (PEP), un evento de suma importancia cuxo manexo e caracterización repercutirán na prognose. O PEP pode desembocar en calquera das patoloxías do espectro psicótico, como por exemplo a esquizofrenia, unha patoloxía cunha enorme repercusión vital e social, que pode chegar a ser incapacitante. Para levar a cabo unha abordaxe individualizada do PEP, sería de inestimable axuda contar cun biomarcador que puidese predecir fenotipos concretos na súa evolución. Para isto é necesario entender que as patoloxías psicóticas son multifactoriais e enormemente polixénicas e pleiotrópicas, con interacción entre factores xenéticos comúns e factores ambientais compartidos. Estes factores xenéticos son na súa maioría SNP (variantes dun único nucleótido), que se suman para outorgar o mencionado risco xenético. Chámase estima de risco polixénico ou PRS(polas súas siglas en inglés), ao cálculo derivado da suma de SNP de risco que posúe unha persoa, ponderadas polo seu efecto calculado nun estudo xenómico independente, coñecido como GWAS (Genome Wide Association Study). Aínda que se teñen realizado estudos sobre a PRS e diferentes trastornos mentais que poden presentarse coma un PEP, esta é a primeira revisión sistemática que estuda a utilidade da PRS como biomarcador predictor de fenotipos en doentes con PEP, mediante a revisión de sete estudos que tratan a relación entre a PRS e distintos fenotipos relacionados ca diagnose, perfil sintomático, evolución e resposta ao tratamento en doentes con PEP. Os feitos atopados son prometedores cara a continuar o estudo das PRS como ferramentas de prognose, como un xeito de achegar a xenética á práctica clínica cotiá
Psychosis is a heterogeneoussyndrome that can be expressed in multiple pathologies, which usually share symptoms and characteristics with each other. All of them tend to appear initially as a first episode psychosis (FEP), an extremely important event whose management and assessment will have an impact on the prognosis. FEP can lead to any of the pathologies included on the psychotic spectrum, such as schizophrenia, a disease with extremely important vital and social repercussions, which can be disabling. To carry out an individualized approach to FEP, it would be helpful to have a biomarker that could predict specific phenotypes in its evolution. For this, it is important to understand that psychotic pathologies are multifactorial and highly polygenic and pleiotropic, due to the interaction between common genetic factors and shared environmental factors. These genetic factors are mostly SNPs (Single-Nucleotide Polymorphisms), which come together to confer this genetic risk. Polygenic risk score (PRS) is the calculation derived from the sum of risk SNPs that a person has, weighted by their effect calculated in an independent genome-wide association study (GWAS). Although a few studies have been carried out about PRS and different mental disorders that can first appear as a FEP, this is the first systematic review that studies the usefulness of PRS as a phenotype predictive biomarker in FEP patients. Seven studies that address the relationship between PRS and different phenotypes related to diagnosis, symptoms, evolution and treatment response in FEP patients were included in this systematic review. Available data support further studies of PRS as prognostic tools, as a way of bringing genetics closer to daily clinical practice
A psicose é unha síndrome heteroxénea que pode expresarse en multitude de patoloxías, que comparten síntomas e características comúns. Todas elas se presentan ao inicio como un primeiro episodio psicótico (PEP), un evento de suma importancia cuxo manexo e caracterización repercutirán na prognose. O PEP pode desembocar en calquera das patoloxías do espectro psicótico, como por exemplo a esquizofrenia, unha patoloxía cunha enorme repercusión vital e social, que pode chegar a ser incapacitante. Para levar a cabo unha abordaxe individualizada do PEP, sería de inestimable axuda contar cun biomarcador que puidese predecir fenotipos concretos na súa evolución. Para isto é necesario entender que as patoloxías psicóticas son multifactoriais e enormemente polixénicas e pleiotrópicas, con interacción entre factores xenéticos comúns e factores ambientais compartidos. Estes factores xenéticos son na súa maioría SNP (variantes dun único nucleótido), que se suman para outorgar o mencionado risco xenético. Chámase estima de risco polixénico ou PRS(polas súas siglas en inglés), ao cálculo derivado da suma de SNP de risco que posúe unha persoa, ponderadas polo seu efecto calculado nun estudo xenómico independente, coñecido como GWAS (Genome Wide Association Study). Aínda que se teñen realizado estudos sobre a PRS e diferentes trastornos mentais que poden presentarse coma un PEP, esta é a primeira revisión sistemática que estuda a utilidade da PRS como biomarcador predictor de fenotipos en doentes con PEP, mediante a revisión de sete estudos que tratan a relación entre a PRS e distintos fenotipos relacionados ca diagnose, perfil sintomático, evolución e resposta ao tratamento en doentes con PEP. Os feitos atopados son prometedores cara a continuar o estudo das PRS como ferramentas de prognose, como un xeito de achegar a xenética á práctica clínica cotiá
Psychosis is a heterogeneoussyndrome that can be expressed in multiple pathologies, which usually share symptoms and characteristics with each other. All of them tend to appear initially as a first episode psychosis (FEP), an extremely important event whose management and assessment will have an impact on the prognosis. FEP can lead to any of the pathologies included on the psychotic spectrum, such as schizophrenia, a disease with extremely important vital and social repercussions, which can be disabling. To carry out an individualized approach to FEP, it would be helpful to have a biomarker that could predict specific phenotypes in its evolution. For this, it is important to understand that psychotic pathologies are multifactorial and highly polygenic and pleiotropic, due to the interaction between common genetic factors and shared environmental factors. These genetic factors are mostly SNPs (Single-Nucleotide Polymorphisms), which come together to confer this genetic risk. Polygenic risk score (PRS) is the calculation derived from the sum of risk SNPs that a person has, weighted by their effect calculated in an independent genome-wide association study (GWAS). Although a few studies have been carried out about PRS and different mental disorders that can first appear as a FEP, this is the first systematic review that studies the usefulness of PRS as a phenotype predictive biomarker in FEP patients. Seven studies that address the relationship between PRS and different phenotypes related to diagnosis, symptoms, evolution and treatment response in FEP patients were included in this systematic review. Available data support further studies of PRS as prognostic tools, as a way of bringing genetics closer to daily clinical practice
Description
Traballo Fin de Grao en Medicina. Curso 2022-2023
Keywords
Biomarcador| Estima de riesgo poligénico (PRS)| Estudio de asociación de genoma completo (GWAS)| Primer episodio psicótico (PEP)| Pronóstico| Revisión| Estima de risco polixénico (PRS)| Estudo de asociación de xenoma completo (GWAS)| Primeiro episodio psicótico (PEP)| Prognose| Biomarker| First episode psychosis (FEP)| Genome-wide association study (GWAS)| Polygenic risk score (PRS)| Prognosis| Review
Bibliographic citation
Relation
Has part
Has version
Is based on
Is part of
Is referenced by
Is version of
Requires
Sponsors
Rights
Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional



