Xestión terapéutica do síndrome de Takotsubo, popularmente coñecido como "síndrome do corazón roto"

Loading...
Thumbnail Image
Identifiers

Publication date

Advisors

Editors

Journal Title

Journal ISSN

Volume Title

Publisher

Metrics
Google Scholar
lacobus
Export

Research Projects

Organizational Units

Journal Issue

Abstract

Introdución. O síndrome de Takotsubo é unha miocardiopatía caracterizada por unha disfunción sistólica do ventrículo esquerdo, recoñecida por presentar taxas de morbimortalidade elevadas. Na fase aguda, pode desencadear complicacións potencialmente mortais. Ademais, son numerosas as secuelas que levan a un empeoramento da calidade de vida dos afectados. Obxectivos. Expoñer as estratexias terapéuticas existentes, amosar as evidencias actuais que denoten a necesidade de elaboración de guías terapéuticas e coñecer o papel enfermeiro no control e coidado dos afectados. Métodos. Seguindo a metodoloxía PRISMA realizouse unha revisión bibliográfica da literatura científica publicada nas bases de datos PubMed, SCOPUS e The Cochrane Library. Resultados. Seleccionáronse 15 artigos para o seu análise completo. O tratamento empregado será de índole conservadora. Non obstante, todos os pacientes deberán ser monitorizados pola posibilidade de desencadear algunha complicación. No caso de sospeita de shock cardioxénico ou insuficiencia cardíaca deberase determinar a existencia de obstrución do tracto de saída do ventrículo esquerdo, posto que o tratamento vai a variar en función da súa presenza. No caso das arritmias, será imprescindible reverter as alteracións electrolíticas e controlar o intervalo QTc. Como prevención das tromboses, tratarase de maneira profiláctica aos pacientes con disfunción ventricular grave. A xestión a longo prazo basearase na valoración da remisión da sintomatoloxía e das anomalías atopadas nas probas diagnósticas. Actualmente, existen discrepancias sobre o beneficio a longo prazo de determinados fármacos. Secasí, os documentos concordan en que a psicoterapia pode ser beneficiosa para evitar recorrencias. Conclusións. É imprescindible potenciar a investigación da patoloxía para crear estratexias de xestión consensuadas, que permitan tratar axeitadamente a cada paciente. As funcións de enfermaría tamén cobran grande importancia, polo que os profesionais deben ter os coñecementos necesarios para brindar coidados de calidade e proporcionar unha adecuada educación para a saúde.
Introducción. El síndrome de Takotsubo es una miocardiopatía caracterizada por una disfunción sistólica del ventrículo izquierdo, reconocida por presentar tasas de morbimortalidad elevadas. En la fase aguda, puede desencadenar complicaciones potencialmente mortales. Además, son numerosas las secuelas que llevan a un empeoramiento de la calidad de vida de los afectados. Objetivos. Exponer las estrategias terapéuticas existentes, mostrar las evidencias actuales que denoten la necesidad de elaboración de guías terapéuticas y conocer el papel enfermero en el control y cuidado de los afectados. Métodos. Siguiendo la metodología PRISMA se llevó a cabo una revisión bibliográfica de la literatura científica publicada en las bases de datos de PubMed, SCOPUS y The Cochrane Library. Resultados. Se seleccionaron 15 artículos para su análisis completo. El tratamiento utilizado será de índole conservadora. Non obstante, todos los pacientes deberán ser monitorizados por la posibilidad de desencadenar alguna complicación. En el caso de sospecha de shock cardiogénico o insuficiencia cardíaca se deberá determinar la existencia de obstrucción del tracto de salida del ventrículo izquierdo, puesto que el tratamiento va a variar en función de su presencia. En el caso de las arritmias, será imprescindible revertir las alteraciones electrolíticas y controlar el intervalo QTc. Como prevención de trombosis, se tratará de manera profiláctica a los pacientes con disfunción ventricular grave. La gestión a largo plazo se basará en la valoración de la remisión de la sintomatología y de las anomalías halladas en las pruebas diagnósticas. Actualmente, existen discrepancias sobre el beneficio a largo plazo de determinados fármacos. Con todo, los documentos concuerdan en que la psicoterapia puede ser beneficiosa para evitar recurrencias. Conclusiones. Es imprescindible potenciar la investigación de la patología para crear estrategias de manejo consensuadas, que permitan tratar adecuadamente a cada paciente. Las funciones de enfermería también cobran gran importancia, por lo que los profesionales deben tener los conocimientos necesarios para brindar cuidados de calidad y proporcionar una adecuada educación para la salud.
Background. Takotsubo syndrome is a cardiomyopathy characterized by left ventricular systolic dysfunction, recognized for presenting high morbidity and mortality rates. In the acute phase, it can trigger life-threatening complications. In addition, there are numerous sequelae that lead to a worsening of the quality of life of those affected. Objectives. Expose the existing therapeutic strategies, show the current evidence that denote the need for the elaboration of therapeutic guides and know the nursing role in the control and care of those affected. Methods. Following the PRISMA methodology, a bibliographic review of the scientific literature in the PubMed, SCOPUS and The Cochrane Library was carried out. Results. 15 articles were selected for their complete analysis. The treatment used will be conservative. However, all patients must be monitored for the possibility of triggering some complication. In the case of suspected cardiogenic shock or heart failure, the existence of obstruction of the left ventricular outflow tract must be determined since the treatment will vary depending on its presence. With regard of arrhythmias, it will be essential to reverse the electrolyte alterations and control the QTc interval. As prevention of thrombosis, patients with severe ventricular dysfunction will be treated prophylactically. The long-term management will be based on the evaluation of the remission of the symptoms and of the anomalies found in the diagnostic tests. Currently, there are disagreements about the long-term benefit of certain drugs. However, the papers agree that psychotherapy can be beneficial in preventing recurrences. Conclusions. It is essential to promote research into the pathology to create agreed management strategies that allow adequate treatment of each patient. Nursing functions are also very important, so professionals must have the necessary knowledge to provide quality care and adequate health education.

Description

Traballo Fin de Grao en Enfermaría. Curso 2022-2023

Bibliographic citation

Relation

Has part

Has version

Is based on

Is part of

Is referenced by

Is version of

Requires

Sponsors

Rights

Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional