Nutrición aplicada a pacientes con deficit de DAO

Abstract

[ESP] La histamina es una amina biógena, es decir, un compuesto nitrogenado que se produce a partir del procesamiento enzimático del aminoácido histidina. Una vez se ha sintetizado se almacena en gránulos celulares junto con otras aminas biógenas (putrescina, cadaverina, espermina, tiramina...). Finalmente, puede ser metabolizada por dos vías enzimáticas: por diaminooxidasa, que es la enzima principal o por histamina N-metiltransferasa. Esta amina biógena está asociada con diferentes patologías, entre ellas, la intolerancia a la histamina. Surge a partir de un defecto en su degradación que conduce a su acumulación. Los síntomas de la enfermedad dependen del receptor de histamina que se active, siendo las manifestaciones gastrointestinales las más comunes (dolor de estómago, cólicos, diarrea, flatulencias...). Podemos diferenciar entre la intolerancia a la histamina congénita (de origen genético) e intolerancia a la histamina adquirida (debido a factores patológicos o farmacológico). En base a esto, es de vital importancia determinar su origen para aplicar el tratamiento más efectivo. Por otro lado, se sabe que la intervención por excelencia es implementar una dieta baja en histamina, que consigue minimizar la cantidad de amina acumulada y mejorar la sintomatología del paciente. No obstante, a día de hoy, su diagnóstico es un completo desafío.[GAL] A histamina é unha amina bióxena, é dicir, un composto nitroxenado que se produce a partir do procesamento encimático do aminoácido histidina. Unha vez sintetizado, almacénase en gránulos celulares xunto con outras aminas bióxenas (putrescina, cadaverina, espermina, tiramina...). Finalmente, pode ser metabolizado por dúas vías encimáticas: pola diaminooxidasa, que é o encima principal, ou pola histamina N-metiltransferase. Esta amina bióxena está asociada a diferentes patoloxías, entre elas a intolerancia á histamina. Xorde por un defecto na súa degradación que conduce á súa acumulación. Os síntomas da enfermidade dependen do receptor de histamina que se active, sendo as manifestacións gastrointestinais as máis frecuentes (dor de estómago, cólicos, diarreas, flatulencias...). Podemos diferenciar entre intolerancia conxénita á histamina (de orixe xenética) e intolerancia adquirida (debida a factores patolóxicos ou farmacolóxicos). En base a isto, é de vital importancia determinar a súa orixe para aplicar o tratamento máis eficaz. Por outra banda, sábese que a intervención por excelencia é implantar unha dieta baixa en histamina, que consiga minimizar a cantidade de amina acumulada e mellorar os síntomas do paciente. Non obstante, hoxe en día, o seu diagnóstico é un reto completo.[EN] Histamine is a biogenic amine, that is, a nitrogenous compound that is produced from the enzymatic processing of the amino acid histidine. Once it has been synthesized, it is stored in cellular granules along with other biogenic amines (putrescine, cadaverine, spermine, tyramine...). Finally, it can be metabolized by two enzymatic pathways: by diamino oxidase, which is the main enzyme, or by histamine N-methyltransferase. This biogenic amine is associated with different pathologies, including histamine intolerance. It arises from a defect in its degradation that leads to its accumulation. The symptoms of the disease depend on the histamine receptor that is activated, with gastrointestinal manifestations being the most common (stomach pain, colic, diarrhea, flatulence...). We can differentiate between congenital histamine intolerance (of genetic origin) and acquired histamine intolerance (due to pathological or pharmacological factors). Based on this, it is vitally important to determine its origin to apply the most effective treatment. On the other hand, it is known that the intervention par excellence is to implement a low histamine diet, which manages to minimize the amount of accumulated amine and improve the patient`s symptoms. However, today, its diagnosis is a complete challenge.