Curso clínico y manejo terapéutico de una cohorte de pacientes con enfermedad de Crohn diagnosticados en el siglo XXI
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
INTRODUCCIÓN: La enfermedad de Crohn (EC) es una enfermedad crónica que cursa con inflamación segmentaria y transmural del tubo digestivo. El uso de la Clasificación de Montreal y de nuevos fármacos en su manejo desde el 2000, suponen diferencias entre la actualidad y los estudios clásicos en los que se basa el conocimiento. OBJETIVO: Estudiar prospectivamente, en una cohorte de pacientes de nuevo diagnóstico, el curso evolutivo y manejo terapéutico de la EC a los 5 años, para actualizar el conocimiento. MATERIAL Y MÉTODOS: Estudio epidemiológico, descriptivo, prospectivo, de cohortes incidentes y base poblacional. Se incluyen los pacientes diagnosticados en el área de Vigo en 2010-2011, seguidos hasta el 31 de diciembre de 2016. Se estudió el cambio en localización y comportamiento, tratamientos recibidos y presencia de brotes con y sin hospitalización. RESULTADOS: De 91 pacientes diagnosticados, fueron seguidos 75. 20% cambiaron la localización y 34,7% el comportamiento. 54,7% recibieron 5-ASA, 64% corticoides locales, 74,7% corticoides sistémicos, 77,3% inmunosupresores, 33.3% biológicos y 20% cirugía. 48% presentaron algún brote y 49,3% necesitaron ingresar. 31,6% de los pacientes con localización ileocolónica evolucionaron a formas menos extensas. Los pacientes con localización colónica no cambiaron el comportamiento. La localización ileal se asoció a necesidad de cirugía. El comportamiento penetrante al uso de biológicos el primer año (55,6% de penetrantes, 20% de estenosantes, 18% de inflamatorios) y durante el seguimiento. El comportamiento estenosante a la necesidad de cirugía (40% de estenosantes, 11,1% de penetrantes, 6% de inflamatorios) y de ingreso (83,3% de estenosantes, 66,7% de penetrantes, 36,5% de inflamatorios). CONCLUSIONES: La evolución clínica fue hacia mejoría en comportamiento y localización, disminuyendo el comportamiento penetrante y localización ileocolónica. Esto podría explicarse por una elevada utilización de inmunosupresores y biológicos. Paradójicamente, el tiempo medio hasta cirugía en los pacientes tratados con biológicos fue menor, probablemente porque se usaron en casos más agresivos
INTRODUCIÓN: A enfermidade de Crohn (EC) é unha enfermidade crónica que cursa con inflamación segmentaria e transmural do tubo dixestivo. O uso da Clasificación de Montreal e de novos fármacos no seu manexo dende o 2000, supoñen diferencias entre a actualidade e os estudos clásicos nos que se basea o coñecemento. OBXECTIVO: Estudar de forma prospectiva, nunha cohorte de pacientes de novo diagnóstico, o curso evolutivo e manexo terapéutico da EC aos 5 anos, para actualizar o coñecemento. MATERIAL E MÉTODOS: Estudo epidemiolóxico, descritivo, prospectivo, de cohortes in-cidentes e base demográfica. Inclúense os pacientes diagnosticados na área de Vigo en 2010-2011, seguidos ata o 31 de decembro de 2016. Estudouse o cambio na localización e compor-tamento, tratamentos recibidos e presenza de gromos con e sen hospitalización. RESULTADOS: De 91 pacientes diagnosticados, seguíronse 75. 20% cambiaron a localiza-ción e 34,7% o comportamento. 54,7% recibiron 5-ASA, 64% corticoides locais, 74,7% corti-coides sistémicos, 77,3% inmunosupresores, 33.3% biolóxicos e 20% cirurxía. 48% presenta-ron algún gromo e 49,3% necesitaron ingresar. 31,6% dos pacientes con localización ileocoló-nica evolucionaron a formas menos extensas. Os pacientes con localización colónica non cam-biaron o comportamento. A localización ileal asociouse á necesidade de cirurxía. O comporta-mento penetrante ao uso de biolóxicos no primeiro ano (55,6% dos penetrantes, 20% dos este-nosantes, 18% dos inflamatorios) e durante o seguimento. O comportamento estenosante á ne-cesidade de cirurxía (40% dos estenosantes, 11,1% dos penetrantes, 6% dos inflamatorios) e de ingreso (83,3% nos estenosantes, 66,7% de penetrantes, 36,5% de inflamatorios). CONCLUSIÓNS: A evolución clínica foi cara unha melloría no comportamento e na locali-zación, diminuíndo o comportamento penetrante e localización ileocolónica. Isto podería ex-plicarse por unha elevada utilización de inmunosupresores e biolóxicos. Paradoxalmente, o tempo medio ata a cirurxía nos pacientes tratados con biolóxicos foi menor que en aqueles que non, probablemente porque estes fármacos se usaron en casos máis agresivos
INTRODUCTION: Crohn's disease (CD) is a chronic disease that causes segmental and transmural inflammation of the digestive tract. The use of the Montreal Classification and of new drugs in its management since 2000, suppose differences between the present and the classic studies on which knowledge is based. OBJECTIVE: To prospectively study, in a cohort of newly diagnosed patients, the evolutionary course and therapeutic management of CD at 5 years, to update knowledge. MATERIAL AND METHODS: Epidemiological, descriptive, prospective, incident cohort, population-based study. Patients diagnosed in the Vigo area in 2010-2011, followed up until December 31, 2016, are included. The change in location and behaviour, treatments received and presence of outbreaks with hospitalization and outbreaks without hospitalization were studied. RESULTS: Of 91 diagnosed patients, 75 were followed up. 20% changed location and 34.7% behaviour. 54.7% received 5-ASA, 64% local corticosteroids, 74.7% systemic corticosteroids, 77.3% immunosuppressants, 33.3% biologics, and 20% surgery. 48% had an outbreak and 49.3% needed to be hospitalized. 31.6% of the patients with ileocolonic location evolved to less extensive forms. Patients with colonic location did not change behaviour. Ileal location was associated with the need for surgery. Penetrating behaviour was associated with the use of biologics in the first year (55.6% penetrating, 20% stenosing, 18% inflammatory) and during follow-up. Stenosing behaviour was associated with the need for surgery (40% stenosing, 11.1% penetrating, 6% inflammatory) and hospitalization (83.3% stenosing, 66.7% penetrating, 36.5% of inflammatory). CONCLUSIONS: The clinical evolution was towards an improvement in the behaviour pattern and location, decreasing the penetrating behaviour and ileocolonic location. This could be explained by a high use of immunosuppressants and biologicals. Paradoxically, the mean time to surgery in patients treated with biologics was shorter, probably because they were used in patients with more aggressive behaviour
INTRODUCIÓN: A enfermidade de Crohn (EC) é unha enfermidade crónica que cursa con inflamación segmentaria e transmural do tubo dixestivo. O uso da Clasificación de Montreal e de novos fármacos no seu manexo dende o 2000, supoñen diferencias entre a actualidade e os estudos clásicos nos que se basea o coñecemento. OBXECTIVO: Estudar de forma prospectiva, nunha cohorte de pacientes de novo diagnóstico, o curso evolutivo e manexo terapéutico da EC aos 5 anos, para actualizar o coñecemento. MATERIAL E MÉTODOS: Estudo epidemiolóxico, descritivo, prospectivo, de cohortes in-cidentes e base demográfica. Inclúense os pacientes diagnosticados na área de Vigo en 2010-2011, seguidos ata o 31 de decembro de 2016. Estudouse o cambio na localización e compor-tamento, tratamentos recibidos e presenza de gromos con e sen hospitalización. RESULTADOS: De 91 pacientes diagnosticados, seguíronse 75. 20% cambiaron a localiza-ción e 34,7% o comportamento. 54,7% recibiron 5-ASA, 64% corticoides locais, 74,7% corti-coides sistémicos, 77,3% inmunosupresores, 33.3% biolóxicos e 20% cirurxía. 48% presenta-ron algún gromo e 49,3% necesitaron ingresar. 31,6% dos pacientes con localización ileocoló-nica evolucionaron a formas menos extensas. Os pacientes con localización colónica non cam-biaron o comportamento. A localización ileal asociouse á necesidade de cirurxía. O comporta-mento penetrante ao uso de biolóxicos no primeiro ano (55,6% dos penetrantes, 20% dos este-nosantes, 18% dos inflamatorios) e durante o seguimento. O comportamento estenosante á ne-cesidade de cirurxía (40% dos estenosantes, 11,1% dos penetrantes, 6% dos inflamatorios) e de ingreso (83,3% nos estenosantes, 66,7% de penetrantes, 36,5% de inflamatorios). CONCLUSIÓNS: A evolución clínica foi cara unha melloría no comportamento e na locali-zación, diminuíndo o comportamento penetrante e localización ileocolónica. Isto podería ex-plicarse por unha elevada utilización de inmunosupresores e biolóxicos. Paradoxalmente, o tempo medio ata a cirurxía nos pacientes tratados con biolóxicos foi menor que en aqueles que non, probablemente porque estes fármacos se usaron en casos máis agresivos
INTRODUCTION: Crohn's disease (CD) is a chronic disease that causes segmental and transmural inflammation of the digestive tract. The use of the Montreal Classification and of new drugs in its management since 2000, suppose differences between the present and the classic studies on which knowledge is based. OBJECTIVE: To prospectively study, in a cohort of newly diagnosed patients, the evolutionary course and therapeutic management of CD at 5 years, to update knowledge. MATERIAL AND METHODS: Epidemiological, descriptive, prospective, incident cohort, population-based study. Patients diagnosed in the Vigo area in 2010-2011, followed up until December 31, 2016, are included. The change in location and behaviour, treatments received and presence of outbreaks with hospitalization and outbreaks without hospitalization were studied. RESULTS: Of 91 diagnosed patients, 75 were followed up. 20% changed location and 34.7% behaviour. 54.7% received 5-ASA, 64% local corticosteroids, 74.7% systemic corticosteroids, 77.3% immunosuppressants, 33.3% biologics, and 20% surgery. 48% had an outbreak and 49.3% needed to be hospitalized. 31.6% of the patients with ileocolonic location evolved to less extensive forms. Patients with colonic location did not change behaviour. Ileal location was associated with the need for surgery. Penetrating behaviour was associated with the use of biologics in the first year (55.6% penetrating, 20% stenosing, 18% inflammatory) and during follow-up. Stenosing behaviour was associated with the need for surgery (40% stenosing, 11.1% penetrating, 6% inflammatory) and hospitalization (83.3% stenosing, 66.7% penetrating, 36.5% of inflammatory). CONCLUSIONS: The clinical evolution was towards an improvement in the behaviour pattern and location, decreasing the penetrating behaviour and ileocolonic location. This could be explained by a high use of immunosuppressants and biologicals. Paradoxically, the mean time to surgery in patients treated with biologics was shorter, probably because they were used in patients with more aggressive behaviour
Description
Traballo Fin de Grao en Medicina. Curso 2021-2022
Bibliographic citation
Relation
Has part
Has version
Is based on
Is part of
Is referenced by
Is version of
Requires
Sponsors
Rights
Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional



