A música na epilepsia, estímulo desencadeante, intervención terapéutica ou manifestación clínica?
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
La epilepsia es una enfermedad neurológica de elevada prevalencia, caracterizada por descargas neuronales anómalas originadas en determinadas regiones del cerebro y con propagación de estas a otras regiones, provocando crisis epilépticas. Estas descargas se consideran reflejas si son secundarias a un estímulo, como puede ser la música, y esta patología en concreto se conoce como “epilepsia musicógena”, cuya prevalencia es extremadamente baja y su fisiopatología poco comprendida. En este trabajo se revisará sistemáticamente la literatura más reciente al respecto de esta enfermedad, y se abordarán también otras posibles relaciones entre la epilepsia y la música, como el uso de ciertas piezas musicales como intervención terapéutica, los fenómenos ictales musicales como el tarareo o canto durante las crisis, o las posibles alteraciones en la percepción musical en pacientes epilépticos. Se explorará, en relación con la epilepsia musicógena, el foco ictal más frecuente (temporal), la reciente asociación entre esta patología y los anticuerpos anti-glutamato descarboxilasa (anti-GAD) y la naturaleza emocional, cognitiva o sensorial de los estímulos. La revisión destaca la heterogeneidad de los casos y la necesidad de mayor investigación clínica y neurofisiológica para comprender mejor este fenómeno poco frecuente pero clínicamente relevante.
A epilepsia é unha enfermidade neurolóxica de elevada prevalencia, caracterizada por descargas neuronais anómalas orixinadas en determinadas rexións do cerebro, e con propagación destas a outras rexións, provocando crises epilépticas. Estas descargas considéranse reflexas se son secundarias a un estímulo, como pode ser a música, e esta patoloxía concretamente coñécese como “epilepsia musicóxena”, cunha prevalencia extremadamente baixa e fisiopatoloxía pouco comprendida. Neste traballo revisarase sistematicamente a literatura máis recente en relación con esta enfermidade, e abordaranse tamén outras posíbeis relacións entre a epilepsia e a música, como o uso de certas pezas musicais como intervención terapéutica, os fenómenos ictais musicais como o cantaruxo ou canto durante as crises, ou as posíbeis alteracións na percepción musical en pacientes epilépticos. Explorarase, en relación coa epilepsia musicóxena, o foco ictal máis frecuente (temporal), a recente asociación entre esta patoloxía e os anticorpos anti-glutamato descarboxilasa e a natureza emocional, cognitiva ou sensorial dos estímulos. A revisión destaca a heteroxeneidade dos casos e a necesidade dunha maior investigación clínica e neurofisiolóxica para comprender mellor este fenómeno pouco frecuente pero clinicamente relevante.
Epilepsy is a highly prevalent neurological disorder characterized by abnormal neuronal discharges that originate in specific regions of the brain and propagate to others, leading to epileptic seizures. These discharges are considered reflex when they are triggered by external stimuli, such as music, in which case the condition is known as musicogenic epilepsy, a disorder of extremely low prevalence and poorly understood pathophysiology. This work systematically reviews the most recent literature on this disease and also explores other possible relationships between epilepsy and music, such as the therapeutic use of specific musical pieces, musical ictal phenomena like humming or singing during seizures, and possible alterations in musical perception in patients with epilepsy. Regarding musicogenic epilepsy, the review addresses the most frequently reported ictal focus (temporal), its recent association with anti-glutamic acid decarboxylase antibodies (anti-GAD), and the emotional, cognitive or sensory nature of the triggering stimuli. This review highlights the clinical heterogeneity of the reported cases and the need for further clinical and neurophysiological research to better understand this rare but clinically relevant phenomenon.
A epilepsia é unha enfermidade neurolóxica de elevada prevalencia, caracterizada por descargas neuronais anómalas orixinadas en determinadas rexións do cerebro, e con propagación destas a outras rexións, provocando crises epilépticas. Estas descargas considéranse reflexas se son secundarias a un estímulo, como pode ser a música, e esta patoloxía concretamente coñécese como “epilepsia musicóxena”, cunha prevalencia extremadamente baixa e fisiopatoloxía pouco comprendida. Neste traballo revisarase sistematicamente a literatura máis recente en relación con esta enfermidade, e abordaranse tamén outras posíbeis relacións entre a epilepsia e a música, como o uso de certas pezas musicais como intervención terapéutica, os fenómenos ictais musicais como o cantaruxo ou canto durante as crises, ou as posíbeis alteracións na percepción musical en pacientes epilépticos. Explorarase, en relación coa epilepsia musicóxena, o foco ictal máis frecuente (temporal), a recente asociación entre esta patoloxía e os anticorpos anti-glutamato descarboxilasa e a natureza emocional, cognitiva ou sensorial dos estímulos. A revisión destaca a heteroxeneidade dos casos e a necesidade dunha maior investigación clínica e neurofisiolóxica para comprender mellor este fenómeno pouco frecuente pero clinicamente relevante.
Epilepsy is a highly prevalent neurological disorder characterized by abnormal neuronal discharges that originate in specific regions of the brain and propagate to others, leading to epileptic seizures. These discharges are considered reflex when they are triggered by external stimuli, such as music, in which case the condition is known as musicogenic epilepsy, a disorder of extremely low prevalence and poorly understood pathophysiology. This work systematically reviews the most recent literature on this disease and also explores other possible relationships between epilepsy and music, such as the therapeutic use of specific musical pieces, musical ictal phenomena like humming or singing during seizures, and possible alterations in musical perception in patients with epilepsy. Regarding musicogenic epilepsy, the review addresses the most frequently reported ictal focus (temporal), its recent association with anti-glutamic acid decarboxylase antibodies (anti-GAD), and the emotional, cognitive or sensory nature of the triggering stimuli. This review highlights the clinical heterogeneity of the reported cases and the need for further clinical and neurophysiological research to better understand this rare but clinically relevant phenomenon.
Description
Traballo de Fin de Grao en Medicina. Curso 2024-2025.
Keywords
Epilepsia| Música| Epilepsia musicógena| Crisis reflejas| Anticuerpos anti-GAD| Intervención musical| Fenómenos ictales musicales| Percepción musical| Epilepsia musicóxena| Crises reflexas| Anticorpos anti-GAD| Fenómenos ictais musicais| Epilepsy| Music| Musicogenic epilepsy| Reflex seizures| Anti-GAD antibodies| Musical intervention| Musical ictal phenomena| Musical perception
Bibliographic citation
Relation
Has part
Has version
Is based on
Is part of
Is referenced by
Is version of
Requires
Sponsors
Rights
Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International



