Doldán García, Xoán RamónNogueira Moure, Emilio2019-08-072019-08-072011Revista Galega de Economía, vol. 20, núm. 1 (2011), pp. 77-94 ISSN 1132-27991132-2799http://hdl.handle.net/10347/19538Texto dispoñible en galego e españolEste artigo fai unha análise do contido, obxectivos e consecuencias da Lei de augas de Galicia aprobada no ano 2010. Esta Lei é o principal instrumento co que contará o Goberno galego para darlles resposta a aspectos complexos da xestión da auga, tales como o abastecemento, o saneamento e a depuración das augas residuais, a planificación hidrolóxica ou a protección das rías. De acordo co principio europeo de quen contamina paga, esta Lei introduce na lexislación galega o principio da recuperación do custo dos servizos mediante a creación de dous novos tributos sobre o uso ou consumo de auga. Formulacións teóricas e aplicacións máis recentes nadas no campo da “nova economía da auga” ou da “nova cultura da auga” introducen criterios de xestión que conciben a auga como un activo ecosocial e non como un simple ben público sometido a criterios de transacción mercantil, suxerindo un conxunto de medidas para acadar un uso máis eficiente da auga, máis alá das políticas de prezos. A finalidade deste artigo é verificar en que medida a Lei galega incorpora –ou non– estes postuladosEste artículo hace un análisis del contenido, objetivos y consecuencias de la Ley de aguas de Galicia aprobada en el año 2010. Esta Ley es el principal instrumento con el que contará el Gobierno gallego para dar respuesta a aspectos complejos de la gestión del auga, tales como el abastecimiento, saneamiento y depuración de las aguas residuales, la planificación hidrológica o la protección de las rías. De acuerdo con el principio europeo de quien contamina paga, esta Ley introduce en la legislación gallega el principio de la recuperación del coste de los servicios mediante la creación de dos nuevos tributos sobre el uso o consumo de agua. Formulaciones teóricas y aplicaciones más recientes nacidas en el campo de la “nueva economía del agua” o de la “nueva cultura del agua” introducen criterios de gestión que conciben el agua como un activo ecosocial y no como un simple bien público sometido a criterios de transacción mercantil, sugiriendo un conjunto de medidas para conseguir un uso más eficiente del agua, más allá de las políticas de precios. La finalidad de este artículo es verificar en qué medida la Ley gallega incorpora –o no– estos postuladosRecent studies borne in the field of the New Economy of Water or the New Culture of Water introduce a new perspective of water management that conceive this resource as an eco-social asset and not just as a public good submitted to criteria of mercantile transactions. These studies suggest a set of measures to improve water efficiency which are not uniquely based on water-pricing policies.The purpose of this paper is to evaluate the Galician Law of Water, which has been approved in 2010, under this perspective. This law is the main instrument that the Ga-lician government has to manage complex issues surrounding water management such as: wa-ter supply, sanitation and depuration of residual waters, hydrological planification, or the protec-tion of estuaries. According to the european polluters pays principle, this law introduces the prin-ciple of recovery of the costs of water services, by creating two new taxes related to the use and consumption of waterglgLei de augas de GaliciaNova economía da augaXestión da augaDirectiva Marco da AugaActivos ecosociaisCanon de saneamentoCoeficiente de vertidoLey de aguas de GaliciaNueva economía del aguaGestión del aguaDirectiva Marco del AguaActivos ecosocialesCanon de saneamientoCoeficiente de vertidoLaw of waters of GaliciaNew economy of waterWater managementEuropean Water Framework DirectiveTaxation of waterA Lei de augas de Galicia: unha nova economía da auga?La Ley de aguas de Galicia: ¿una nueva economía del agua?The Galician Law of Water: A New Economy of Water?journal article2255-5951open access