Duranton, Gilles2019-08-072019-08-072010Revista Galega de Economía, vol. 19, núm. extraord. (2010), pp. 13-32 ISSN 1132-27991132-2799http://hdl.handle.net/10347/19550Texto dispoñible en galego, español e inglésNeste artigo lévase a cabo unha análise comparativa dos modelos de crecemento urbano clásico e aleatorio para comentar a súa capacidade explicativa dos fenómenos de crecemento urbano e da distribución por tamaño das cidades. O proceso de innovación baseado na experimentación incorporado aos modelos de crecemento urbano clásico achega nova luz sobre a coexistencia de cidades diversificadas e especializadas e sobre o papel das cidades diversificadas como cidades viveiro para facilitar a experimentación (Duranton e Puga, 2001). Os modelos de crecemento urbano clásico non xeran de forma natural a lei de Zipf (a regra rango-tamaño para as cidades), mentres que os modelos de crecemento aleatorio nos achegan un conxunto de explicacións para este feito estilizado. Tamén se examinan os fundamentos teóricos e o grao de compatibilidade de ambos os dous tipos de modelos. Conclúese a necesidade dunha formulación exacta das condicións baixo as que ambos os dous tipos de modelos poden ser compatiblesEn este artículo se lleva a cabo un análisis comparativo de los modelos de crecimiento urbano clásico y aleatorio para comentar su capacidad explicativa de los fenómenos de crecimiento urbano y de la distribución por tamaño de las ciudades. El proceso de innovación basado en la experimentación incorporado a los modelos de crecimiento urbano clásico aporta nueva luz sobre la coexistencia de ciudades diversificadas y especializadas y sobre el papel de las ciudades diversificadas como ciudades vivero para facilitar la experimentación (Duranton y Puga, 2001). Los modelos de crecimiento urbano clásico no generan de forma natural la ley de Zipf (la regla rango-tamaño para las ciudades), mientras que los modelos de crecimiento aleatorio nos aportan un conjunto de explicaciones para este hecho estilizado. Se examinan también los fundamentos teóricos y el grado de compatibilidad de ambos tipos de modelos. Se concluye la necesidad de una formulación exacta de las condiciones bajo las que ambos tipos de modelos pueden ser compatiblesThis paper carries out a comparative analysis of the so-called classical urban growth models and ramdon urban growth models in order to explain their explanatory capabilities about urban growth and cities size distribution. The process of innovation through experimentation embedded in the classical urban growth models has shed new ligth to explain the coexistence of both diversified and specialized cities and role that diversified cities play as “nursery cities” by facilitating experimentation (Duranton and Puga, 2001). Classical urban growth models do not naturally generate the Zipf’s law (the rank-size rule for cities), whereas ramdon urban models provide a number of explanations for this key stylized fact. The theoretical foundations of both kind of models and their degree of compatibility are also examined. An exact statement of the conditions under which both type of models may be compatible is also neededglgCrecemento urbano clásicoCrecemento urbano aleatorioInnovaciónCidades diversificadasCidades especializadasLei de ZipfCrecimiento urbano clásicoCrecimiento urbano aleatorioCiudades diversificadasCiudades especializadasLey de ZipfClassical urban growthRamdon urban growthInnovationDiversified citiesSpecialized citiesZipf’s lawCrecemento urbano: tendencias vs. ruídoCrecimiento urbano: tendencias vs. ruidoUrban Growth: Trends vs. Noisejournal article2255-5951open access