Novalbos Partida, José Ángel2022-03-292022-03-292021-06http://hdl.handle.net/10347/27823Traballo Fin de Grao en Medicina. Curso 2020-2021Complementando diferentes estrategias de control y mientras los programas de vacunación surgían efecto muchos países buscaron apoyar el rastreo de contactos COVID-19 con el uso de aplicaciones digitales. La principal función de estas es el registro automático del tiempo de interacción entre sus usuarios para la detección de contactos de riesgo y acelerar el diagnostico de nuevas infecciones. El uso de estas aplicaciones genera controversias, principalmente por cuestiones de privacidad y seguridad, y la posible vulneración de la legislación de protección de datos de cada país. Nuestro objetivo es revisar la evidencia disponible sobre las aplicaciones de rastreo de contactos; en esta revisión analizamos específicamente los países que las han implementado, sus características y la posible efectividad en el control de la pandemia. Realizamos una revisión sistematizada de estudios observacionales o de modelado matemático publicados en español e inglés indexados en Pubmed y Cochrane sobre estas aplicaciones. Tras la evaluación de calidad, sintetizamos la información por países en cuanto finalidad, tecnología, gestión de datos, fecha de distribución, nivel de adopción y su posible influencia en el control pandémico. Se analizan 54 publicaciones que hacen referencia a 83 aplicaciones de rastreo digital de 62 países, de ellas 35 usan un sistema de rastreo por proximidad, 16 por geolocalización, 17 por geolocalización y proximidad, siendo una minoría las que usan otros sistemas, principalmente en Asia. Parece que, para que sean útiles por si mismas, deben ser adoptadas por al menos el 60-80% de la población, aunque con cifras del 20-25% reducen la transmisibilidad si se aplican simultáneamente con otras medidas de salud publica. Pese al potencial beneficio que aportan en el control de la pandemia su adopción en occidente ha sido limitada, de ahí que se deban idear medidas para vencer resistencias, interconectar servicios y demostrar su utilidad en los nuevos escenariosdiferentes estratexias de control e mentres os programas de vacinación estaban entrando en vigor, moitos países intentaron apoiar o rastrexo de contactos COVID-19 co uso de aplicacións dixitais. A súa función principal é rexistrar automaticamente o tempo de interacción entre os seus usuarios para detectar contactos de risco e acelerar o diagnóstico de novas infeccións. O uso destas aplicacións xera controversias, principalmente por problemas de privacidade e seguridade, e a posible violación da lexislación de protección de datos de cada país. O noso obxectivo é revisar a evidencia dispoñible sobre as aplicacións de rastrexo de contactos; Nesta revisión, analizamos especificamente os países que as implementaron, as súas características e a súa posible eficacia no control da pandemia. Realizamos unha revisión sistemática de estudos de modelos observacionais ou matemáticos publicados en español e inglés indexados en Pubmed e Cochrane sobre estas aplicacións. Despois da avaliación da calidade, sintetizamos a información por países sobre propósito, tecnoloxía, xestión de datos, data de distribución, nivel de adopción e a súa posible influencia no control da pandemia. Analízanse 54 publicacións que fan referencia a 83 aplicacións de rastrexo dixital de 62 países, das cales 35 utilizan un sistema de rastrexo de proximidade, 16 por xeolocalización, 17 por xeolocalización e proximidade, sendo unha minoría as que utilizan outros sistemas como códigos QR, principalmente en Asia. Parece que, para seren útiles por si mesmas, deben ser adoptados polo menos polo 60-80% da poboación, aínda que con cifras do 20 ao 25% reducen a transmisibilidade se se aplican simultaneamente con outras medidas de saúde pública. A pesar do potencial beneficio que proporcionan no control da pandemia, a súa adopción en Occidente foi limitada, polo que hai que idear medidas para superar a resistencia, interconectar servizos e demostrar a súa utilidade en novos escenariosMany countries sought to support COVID-19 contact tracing with the use of digital applications as a supplement for different control strategies and while vaccination programmes are emerging. The main function of these is the automatic recording of interaction time between users to detect risk contacts and accelerate the diagnosis of new infections. The use of these applications generates controversy, mainly due to privacy and security issues, and the possible violation of data protection legislation in each country. Our objective is to review the evidence about contact tracing applications; in this review we specifically analyse the countries that have implemented them, their characteristics and their possible effectiveness in controlling the pandemic. We conducted a systematised review of observational or mathematical modelling studies published in English and Spanish and indexed in Pubmed and Cochrane. After quality assessment, we synthesised the information by country in terms of purpose, technology, data management, date of distribution, level of adoption and their potential influence on pandemic control. We analysed 54 publications referring to 83 digital tracking applications from 62 countries, of which 35 use a proximity tracking system, 16 use geolocation, 17 use geolocation and proximity, and a minority use other systems like QR codes, mainly in Asia. It appears that, to be useful on their own, they need to be adopted by at least 60-80% of the population, although levels of 20-25% reduce transmissibility if applied simultaneously with other public health measures. Despite their potential benefit in pandemic control, their adoption in Western countries has been limited, hence interventions must be devised to overcome resistance, link services and demonstrate their usefulness in new epidemiologic scenariospaAtribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacionalhttp://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/CoronavirusCOVID-19SARS-CoV-2nCOV19Rastreo de contactosSeguimiento de síntomasAplicaciones móvilesApps móvilesTeléfono móvilRastrexo de contactosSeguimento de síntomasApps móbilesAplicacións móbilesTeléfono móbilTeléfono intelixenteContact tracingSymptom trackingMobile appsMobile applicationsSmartphoneMobile phoneEl empleo de aplicaciones móviles para el rastreo y seguimiento de casos COVID19 y su contribución a la vigilancia y control de la pandemia. Revisión sistemáticaO uso de aplicacións móbiles para o rastrexo e seguimento dos casos COVID19 e a súa contribución á vixilancia e control da pandemia. Revisión sistemáticaThe use of mobile applications for tracking and monitoring COVID19 cases and their contribution to pandemic surveillance and control. Systematic reviewbachelor thesisopen access