RT Generic T1 Evolución temporal del control lipídico tras un síndrome coronario agudo a seguimiento en un programa de rehabilitación cardíaca T2 Evolución temporal do control lipídico tras un síndrome coronario agudo a seguimiento nun programa de rehabilitación cardíaca T2 Temporal evolution of lipid control after an acute coronary syndrome followed by a cardiac rehabilitation program A1 Subirán Rodríguez, Paula AB Introducción y objetivos: el colesterol de lipoproteínas de baja densidad (c-LDL) es uno delos principales factores de riesgo cardiovascular (FRCV). En base a todo el conocimientoexistente y la disponibilidad de nuevas terapias hipolipemiantes, las últimas guías de práctica clínica (GPC) recomiendan unas cifras objetivo de c-LDL tras un síndrome coronario agudo (SCA) < 55 mg/dl (previamente era <70 mg/dl). Nuestro objetivo es valorar la consecución de este objetivo terapéutico en pacientes incluidos en un programa de rehabilitación cardíaca (PRC) tras un SCA y determinar si existen diferencias temporales tras el cambio en el umbral objetivo en agosto del año 2019. Material y métodos: se realizó un análisis descriptivo de una cohorte prospectiva de pacientes tratados en el PRC del Complejo Hospitalario Universitario de Santiago de Compostela (CHUS) enmarcados en el estudio “A patient-centered early risk prediction, prevention, and intervention platform to support the continuum of care in coronary artery disease (CAD) using eHealth and artificial intelligence (TIMELY)”. Se analizaron las características basales de los pacientes, así cómo el perfil lipídico a la inclusión y en el seguimiento en PRC en relación con el abordaje terapéutico hipolipemiante. Resultados: se incluyó a 1379 pacientes con cardiopatía isquémica que realizaron el PCR en el CHUS entre enero de 2015 hasta diciembre de 2020. El 83,4% eran varones. La media de edad era de 65,8 años. En los menores de 65 años, el motivo principal de inclusión fue un SCA con elevación del segmento ST (SCACEST), mientras que en los mayores de 65 años lo fue un SCA sin elevación del segmento ST (SCASEST). Los FRCV más prevalentes fueron la dislipemia (66,8%) e hipertensión arterial (53,4%). Un 32,4% era diabéticos, un 26% tenían obesidad, y un 39% eran fumadores (83% de los menores de 45 años). La consecución de los objetivos de c-LDL antes (objetivo < 70 mg/dL) y después (objetivo < 55 mg/dL) de agosto de 2019 fue del 47% y 30% respectivamente. El uso de estatinas de alta potencia se mantuvo estable en torno al 80-90% de los pacientes en todo el período de 2015-2020. No obstante, el uso de ezetimiba aumentó significativamente, siendo de un 5% en el año 2015 y de un 56,9% en el año 2020 (alcanzado 60-70% al finalizar el PRC). El uso de inhibidores de la PCSK9 (iPCSK9) fue menor del 1%. La tolerancia a las estatinas de alta intensidad fue muy buena, un 2% de los pacientes presentaron elevación de enzimas hepáticas, y 1% tuvo mialgias. Conclusiones: los FRCV clásicos continúan siendo muy prevalentes en los pacientes que sufren un SCA. En los pacientes incluidos en PRC se ha conseguido mejorar la disminución de las cifras de c-LDL en los últimos años (después del agosto 2019). Sin embargo, el umbral de c-LDL que indican las GPC es exigente y una proporción importante de pacientes no alcanzan el objetivo recomendado. Las estatinas de alta intensidad se han mostrado como fármacos eficaces y seguros para reducir el c-LDL. La terapia combinada con ezetimiba aumentó significativamente en los últimos años. El uso de iPCSK9, fármacos de muy alto coste, fue residual AB Introdución e obxectivos: o colesterol de lipoproteínas de baixa densidade (c-LDL) é un dosprincipais factores de risco cardiovascular (FRCV). En base a todo o coñecemento existente e á disponibilidade de novas terapias hipolipemiantes, as últimas guías de práctica clínica (GPC) recomendan unas cifras de obxectivo de c-LDL tras un síndrome coronario agudo (SCA) <55mg/dl (previamente era <70mg/dl). O noso obxectivo é valorar a consecución deste obxectivo terapéutico en pacientes incluídos nun programa de rehabilitación cardíaca (PRC) tras un SCA e valorar si existen diferencias temporales tras o cambio no umbral obxectivo en agosto do ano 2019. Material e métodos: realizouse un análisis descriptivo dunha cohorte prospectiva dos pacientes tratados no PRC do Complexo Hospitalario Universitario de Santiago de Compostela (CHUS) enmarcados no estudio "A patient-centered early risk prediction, prevention, and intervention platform to support the continuum of care in coronary artery disease (CAD) using eHealth and artificial intelligence (TIMELY)". Analizáronse as características basales dos pacientes, así como o perfil lipídico á inclusión e no seguimiento en PRC en relación co abordaxe terapéutico hipolipemiante. Resultados: incluíronse a 1379 pacientes con cardiopatía isquémica que realizaron o PRC no CHUS entre enero de 2015 ata septembro de 2020. O 83,4% eran varones. A media de idade era de 65,8 anos. Nos menores de 65 anos, o motivo principal de inclusión foi in SCA con elevación do segmento ST (SCACEST), mentres que nos maiores de 65 anos o foi un SCA sin elevación do segmento ST (SCASEST). Os FRCV mais prevalentes foron a dislipemia (66,8%) e a hipertensión arterial (53,4%). Un 32,4% eran diabéticos, un 26% tiñan obesidade, e un 39% eran fumadores (83% dos menores de 45 anos). A consecución dos obxectivos de c-LDL antes (obxectivo <70 mg/dl) e despois (obxectivo <55 mg/dl) de agosto de 2019 foi de 47% e 30% respectivamente. O uso de estatinas de alta potencia mantívose estable en torno a 80-90% dos pacientes en todo o periodo 2015-2020. Non obstante, o uso de ezetimiba aumentou significativamente, sendo dun 5% no ano 2015 e dun 56,9% no ano 2020 (alacanzando 60 70% ao finalizar o PRC). O uso de inhibidores de PCSK9 (iPCSK9) foi menor do 1%. A tolerancia ás estatinas de alta intensidade foi moi boa, un 2% dos pacientes presentaron elevación das enzimas hepáticas e un 1% tivo mialxias. Conclusións: os FRCV clásicos continúan a ser moi prevalentes nos pacientes que sufren un SCA. Nos pacientes incluidos no PRC conseguiuse mellorar a disminución das cifras de c- LDL nos últimos anos (despois de agosto 2019). Sin embargo, o umbral de c-LDL que indican as GPC é esixente e una proporción importante dos pacientes non alcanzan o obxectivo recomendado. As estatinas de alta intensidade demostráronse como fármacos eficaces e seguros para reducir o c-LDL. A terapia combinada con ezetimiba aumentou significativamente nos últimos anos. O uso de iPCSK9, fármacos de moi alto coste, foi residual AB Introduction and objectives: low-density lipoprotein cholesterol (LDL-C) is one of the main cardiovascular risk factors (CVRF). Based on all the existing knowledge and the availability of new lipid-lowering therapies, the latest clinical practice guidelines (CPG) recommend target LDL-C levels after an acute coronary syndrome (ACS) <55 mg/dL (previously <70 mg/dL). We aim to assess the achievement of this therapeutic target in patients included in a cardiac rehabilitation program (CRP) after ACS and to determine whether there are temporal differences after the change in the target threshold in August 2019. Material and methods: we performed a descriptive analysis of a prospective cohort of patients treated in the CRP of the Complejo Hospitalario Universitario de Santiago de Compostela (CHUS) within the study "A patient-centered early risk prediction, prevention, and intervention platform to support the continuum of care in coronary artery disease (CAD) using eHealth and artificial intelligence (TIMELY)". Baseline patient characteristics and lipid profile at inclusion and follow-up in CRP were analyzed regarding the lipid-lowering therapeutic approach. Results: we included 1379 patients with ischemic heart disease who followed a CRP in the CHUS since January 2015 to December 2020. A total of 83.4% were male. The mean age was 65.8 years. In those under 65 years of age, the main reason for inclusion was ST-segment elevation ACS (STEMI), while in those over 65 years of age it was non-ST-segment elevation ACS (NSTEMI). The most prevalent CVRFs were dyslipidemia (66.8%) and hypertension (53.4%). 32.4% were diabetic, 26% were obese, and 39% were smokers (83% of those under 45). Achievement of c-LDL targets before (target <70 mg/dL) and after (target <55 mg/dL) August 2019 was 47% and 30%, respectively. The use of high-potency statins remained stable at around 80-90% of patients throughout the 2015-2020 period. However, ezetimibe use increased significantly, being 5% in 2015 and 56.9% in 2020 (reaching 60-70% by the end of the CRP). The use of PCSK9 inhibitors (iPCSK9) remained under 1%. High intensity statin tolerance was very good, with 2% of patients presenting elevated liver enzymes, and 1% myalgias. Conclusions: classic CVRFs continue to be highly prevalent in patients with ACS. In patients included in CRP, a greater reduction of c-LDL levels was been achieved in recent years (after August 2019). However, the c-LDL threshold indicated by the CPGs is demanding and a significant proportion of patients do not reach the recommended target. High intensity statins have been shown to be effective and safe drugs for lowering c-LDL. Combination therapy with ezetimibe has increased significantly in recent years. The use of iPCSK9, very expensive drugs, was residual YR 2022 FD 2022-06 LK http://hdl.handle.net/10347/29864 UL http://hdl.handle.net/10347/29864 LA spa NO Traballo Fin de Grao en Medicina. Curso 2021-2022 DS Minerva RD 28 abr 2026