RT Generic T1 El efecto del Tocilizumab en la Esclerosis sitémica T2 O efecto do Tocilizumab na Esclerose sistémica T2 The effect of Tocilizumab in Systemic sclerosis A1 Guadalupe Guadalupe, Elisa K1 Esclerosis sistémica K1 Tocilizumab K1 Eficacia K1 Tratamiento K1 Esclerose sistémica K1 Tratamento K1 Systemic sclerosis K1 Efficacy K1 Treatment AB Introducción: La Esclerosis Sistémica es una enfermedad autoinmune poco frecuente y deetiología desconocida que produce afectación generalizada del tejido conectivo. A pesar deno conocerse en profundidad sus mecanismos fisiopatológicos, se sabe que intervienendiferentes tipos de células generando mediadores y citocinas que a su vez favorecen laactivación celular.Todo esto se traduce en la producción de daño endotelial y fibrosis que genera afectaciónmultisistémica y progresiva. La enorme heterogeneidad de su presentación clínica complicasu manejo y en la actualidad su tratamiento es únicamente de sus síntomas y complicacionesasociadas. Sin embargo, el hecho de disponer cada vez más conocimientos sobre suetiopatogenia, acompañado del avance de la terapia biológica, abre la posibilidad dedesarrollar tratamientos biológicos con fines terapeúticos en la ES.Dentro de este grupo de fármacos se encuentra el Tocilizumab (TCZ), un anticuerpomonoclonal IgG1 recombinante humanizado anti receptor de interleucina-6 (IL-6). Losprimeros datos de los ensayos clínicos con TCZ señalan los potenciales beneficios de su usoen estos pacientes, llevando a la FDA a su reciente aprobación para la EPID asociada a ES.Objetivo: analizar el efecto del Tocilizumab en los pacientes diagnosticados de EsclerosisSistémica.Material y métodos: Se llevó a cabo una revisión sistemática de la literatura existente en lasdiferentes bases de datos disponibles (Medline, Embase, Cochrane Library y Web ofScience). Con la información recogida se realizaron diferentes metaanálisis siguiendo unmodelo de efectos aleatorios.Resultados: 13 de un total de 1036 artículos identificados cumplieron los criterios deinclusión y fueron analizados. Se observó una mejora no significativa del cambio de mRSSmedio [SMD -0.693 (-1.481 – 0.096), p = 0.085] pero una mejoría de la afectación cutáneade un 40% practicamente significativa [OR 1.222 (0.743 – 2.010), p = 0.429]. También sereportó una menor disminución de la CVF [OR 0.445 (0.231 – 0.857), p = 0.016].Conclusiones: El TCZ parece retrasar el deterioro funcional de la enfermedad pulmonarintersticial asociada a la ES y podría mejorar otros aspectos como la afectación cutánea AB Introdución: A Esclerose Sistémica é unha enfermidade autoinmune pouco frecuente e deetioloxía descoñecida que produce unha afectación xeneralizada do tecido conectivo. A pesarde non coñecerse en profundidade os seus mecanismos fisiopatolóxicos, sábese queinterveñen diferentes tipos de células xerando mediadores e citocinas que á súa vez favorecena activación celular.Todo isto tradúcese na produción de dano endotelial e fibrose que xera afectaciónmultisistémica e progresiva. A enorme heteroxeneidade da súa presentación clínica complicao seu manexo e na actualidade o seu tratamento é unicamente dos seus síntomas ecomplicacións asociadas. Sen embargo, o feito de dispor de cada vez máis coñecementossobre a súa etiopatoxenia, acompañado do avance da terapia biolóxica, abre a posibilidade dedesenvolver tratamentos biolóxicos con fins terapeúticos na ES.Dentro deste grupo de fármacos atópase o Tocilizumab (TCZ), un anticorpo monoclonalIgG1 recombinante humanizado anti receptor da interleucina-6 (IL-6). Os primeiros datos dosensaios clínicos con TCZ sinalan os potenciais beneficios do seu uso nestes pacientes,levando á FDA á súa recente aprobación para a EPID asociada á ES.Obxectivo: Analizar o efecto do Tocilizumab nos pacientes diagnosticados de EscleroseSistémica.Material e métodos: Levouse a cabo unha revisión sistemática da literatura existente nasdiferentes bases de datos dispoñibles (Medline, Embase, Cochrane Library e Web ofScience). Coa información recollida realizáronse diferentes metaanálises seguindo un modelode efectos aleatorios.Resultados: 13 dun total de 1036 artigos identificados cumpliron os criterios de inclusión eforon analizados. Observouse unha mellora non significativa do cambio de mRSS medio[SMD -0.693 (-1.481 – 0.096), p = 0.085] pero unha melloría da afectación cutánea dun 40%practicamente significativa [OR 1.222 (0.743 – 2.010), p = 0.429]. Reportouse tamén unhamenor disminución da CVF [OR 0.445 (0.231 – 0.857), p = 0.016].Conclusións: O TCZ parece retrasar o deterioro funcional da enfermidade pulmonarintersticial asociada á ES e podería mellorar outros aspectos como a afectación cutánea AB Introduction: Systemic Sclerosis is a rare autoimmune disease of unknown etiology thatcauses a generalized connective tissue involvement. Despite or not knowing in depth thepathophysiological mechanisms, it is known that different types of cells intervene, generatingmediators and cytokines that turn in favor of cell activation.All this translates into a production of endothelial damage and fibrosis that generatesmultisystemic and progressive affectation. The massive heterogeneity of the clinicalpresentation complicates its management and currently the only treatment is for symptomsand associated complications. However, the fact of having a lot more knowledge about theetiopathogenesis, accompanied by the advancement of biological therapy, opens thepossibility of developing biological treatments for therapeutic purposes in SE.Within this group of drugs there is Tocilizumab (TCZ), a humanized recombinant IgG1monoclonal antibody of interleukin-6 (IL-6) receptor. Early data from clinical trials with TCZleads to the potential benefits in these patients, leading the FDA for recent approval for ESDassociatedto ILD.Objective: to analyze the effect of Tocilizumab in patients diagnosed with SystemicSclerosis.Material and methods: A systemic review of the existing literature was carried out in thedifferente available databases ( Medline, Embase, Cochrane Library and Web of Science).With the information collected, different meta-analyzes were carried out following a randomeffects model.Results: 13 out of a total of 1036 identified articles met the inclusion criteria and wereanalyzed. A non-significant improvement was observed in the mean mRSS change [SMD -0.693 (-1.481 – 0.096), p = 0.085] but an improvement in skin involvement of 40%practically significant [OR 1.222 (0.743 – 2.010), p = 0.429]. A minor decrease in FVC wasalso reported [OR 0.445 (0.231 – 0.857), p = 0.016].Conclusions: TCZ seems to delay the functional deterioration of interstitial lung diseaseassociated with SS and could improve other aspects such as skin involvement YR 2021 FD 2021-06 LK http://hdl.handle.net/10347/27800 UL http://hdl.handle.net/10347/27800 LA spa NO Traballo Fin de Grao en Medicina. Curso 2020-2021 DS Minerva RD 23 abr 2026