RT Generic T1 El efecto de la formación en la reducción del tiempo de interrupciones de las compresiones torácicas durante el uso del desfibrilador externo semiautomático: un estudio de simulación con estudiantes universitarios A1 Padín Rodríguez, Lara K1 Parada cardíaca extrahospitalaria K1 Reanimación cardiopulmonar K1 Desfibrilador externo semiautomático K1 Formación K1 Testigos K1 Testemuñas K1 Out of hospital cardiac arrest K1 Cardiopulmonary resuscitation K1 Semi-automated external defibrillator K1 Training K1 Witnesses AB Introducción: En caso de parada cardiorrespiratoria (PCR) la reanimación cardiopulmonar (RCP) ydesfibrilación precoces con la mínima interrupción de las compresiones torácicas son los puntosprincipales en su atención y es necesario formar a la población en ello. Sin embargo, no se conoce aúnel método formativo óptimo.Objetivo principal: Comparar entre tres grupos con diferente nivel formativo el tiempo de interrupciónde las compresiones torácicas durante la aplicación de la secuencia de soporte vital básico (SVB) anteun caso simulado de parada cardíaca extrahospitalaria (PCE).Objetivo secundario: Comparar entre tres grupos con diferente nivel formativo el tiempo de resolucióndel caso, el porcentaje del tiempo del caso comprimiendo, el número y frecuencia de las compresionestorácicas aplicadas.Metodología: Se ha llevado a cabo un estudio cuasiexperimental con muestreo de conveniencia (n=65)en el que se ha evaluado la actuación de tres grupos en la resolución de un escenario simulado de PCE:a) sin formación; b) con formación clásica; c) con formación orientada a la reducción de lainterrupción de las compresiones. Como análisis estadístico se usaron pruebas no paramétricas paramuestras independientes: Kruskal-Wallis para analizar las diferencias entre los tres grupos y la U deMann-Whitney para el análisis por pares de aquellas variables significativas.Resultados: El grupo sin formación, el grupo de formación tradicional y el grupo de formaciónorientada han empleado un tiempo de 370s, 342s y 332s en la resolución del escenario (p<0,001); hanestado comprimiendo un porcentaje de tiempo del 65,6%; 61,2% y 76,3% (p<0,001) y han aplicado359, 416 y 483 compresiones torácicas, respectivamente (p<0,019). Los resultados de 14 participanteshan sido excluidos del análisis estadístico por haber cometido errores en la utilización del DESA.Conclusiones: Para mejorar los resultados de atención a una PCE por población lega se recomiendautilizar la formación tradicional y para optimizarlos se recomienda la formación orientada a la mínimainterrupción de las compresiones torácicas, incluyendo el uso del DESA. AB Introdución: En caso de parada cardiorrespiratoria (PCR) a reanimación cardiopulmonar (RCP) edesfibrilación precoces coa mínima interrupción das compresións torácicas son os puntos principaisna súa atención e é necesario formar á poboación nisto. Sen embargo, no se coñece aínda o métodoformativo óptimo.Obxectivo principal: Comparar entre tres grupos con diferente nivel formativo o tempo deinterrupción das compresións torácicas durante a aplicación da secuencia de soporte vital básico(SVB) ante un caso simulado de parada cardíaca extrahospitalaria (PCE).Obxectivo secundario: Comparar entre tres grupos con diferente nivel formativo o tempo deresolución do caso, a porcentaxe do tempo do caso comprimindo, o número e frecuencia dascompresións torácicas aplicadas.Metodoloxía: Levouse a cabo un estudo cuasiexperimental con mostraxe de conveniencia (n=65) noque se avaliou a actuación de tres grupos na resolución dun escenario simulado de PCE: a) senformación; b) con formación clásica; c) con formación orientada á redución da interrupción dascompresións. Como análise estatística usáronse probas non paramétricas para mostras independentes:Kruskal-Wallis para analizar as diferenzas entre os tres grupos e a U de Mann-Whitney para a análisepor pares daquelas variables significativas.Resultados: O grupo sen formación, o grupo de formación tradicional e o grupo de formaciónorientada empregaron un tempo de 370s, 342s e 332s na resolución do escenario (p<0,001); estiveroncomprimindo unha porcentaxe de tempo do 65,6%; 61,2% e 76,3% (p<0,001) e aplicaron 359, 416 e483 compresións torácicas, respectivamente (p<0,019). Os resultados de 14 participantes foronexcluídos da análise estatística por cometer erros na utilización do DESA.Conclusións: Para mellorar os resultados de atención a unha PCE por poboación leiga recoméndaseutilizar a formación tradicional e para optimizalos recoméndase a formación orientada á mínimainterrupción das compresións torácicas, incluíndo o uso do DESA. AB Introduction: In the event of cardiorespiratory arrest (CA) early cardiopulmonary resuscitation (CPR)and defibrillation with the minimum interruption of chest compressions are the main points of careand it is necessary to train the population in this. However, the optimal training method is not knownyet.Main objective: To compare between three groups with different training levels the time ofinterruption of chest compressions during the application of the basic life support (BLS) sequence ina simulated case of out of hospital cardiac arrest (OHCA).Secondary objective: To compare between three groups with different training levels the time ofresolution of the case, the percentage of the time of the case compressing, the number and frequencyof applied chest compressions.Methodology: A quasi-experimental study with convenience sampling (n=65) has been carried out inwhich the performance of three groups in solving a simulated PCE scenario has been evaluated: a)without training; b) with classical training; c) with training aimed at reducing the interruption ofcompressions. For statistical analysis, non parametric tests were used for independent samples:Kruskal-Wallis to analyze the differences between the three groups and the Mann-Whitney U for thepairwise analysis of those significant variables.Results: The group without training, the group with traditional training and the group with orientedtraining spent 370s, 342s and 332s in solving the scenario (p<0.001); they have been compressing apercentage of time of 65.6%; 61.2% and 76.3% (p<0.001) and have applied 359, 416 and 483 chestcompressions, respectively (p<0.019). The results of 14 participants have been excluded from thestatistical analysis for having made errors in the use of the DESA.Conclusions: In order to improve the results of care for an OHCA per lay population, it isrecommended to use traditional training and to optimize them, it is recommended training aimed atreducing interruptions in chest compressions, including the use of the SAED. YR 2022 FD 2022-06 LK http://hdl.handle.net/10347/29744 UL http://hdl.handle.net/10347/29744 LA spa NO Traballo Fin de Grao en Enfermaría. Curso 2021-2022 DS Minerva RD 24 abr 2026