RT Generic T1 Seguridad alimentaria: Carne de caza como transmisora potencial de clones de enterobacteriaceae de alto riesgo A1 Barreiro Álvarez, Carmen Daofang K1 Enterobacteriaceae K1 Escherichia coli K1 Klebsiella pneumoniae K1 caza K1 Sus scrofa K1 seguridad alimentaria K1 antibiorresistencia (RAM) K1 BLEE K1 seguridade alimentaria K1 hunting K1 food safety K1 antibiotic resistance (AMR) K1 ESBL AB [SPA] La carne de caza silvestre, como la del jabalí (Sus scrofa), presenta riesgos microbiológicos no equiparables a la carne de animales de granja, debido a la ausencia de controles sanitarios sistemáticos y a diferencias en su procesado. Se analizaron 28 muestras de carne de jabalí destinadas a autoconsumo, procedentes de cacerías autorizadas en el Principado de Asturias (temporada 2024-2025). Se recuperaron cepas de Escherichia coli ExPEC (7,1 %) y aEPEC (10,7 %), identificándose en conjunto 17,9 % de muestras con cepas potencialmente zoonósicas. Se detectaron 10 clonotipos distintos, incluyendo CH65-32 y CH45-97, asociados a humanos y animales. El 32,2 % de las muestras albergaban cepas productoras de BLEE, con varios tipos blaCTX-M, predominando el alelo CTX-M-15. Una cepa portaba simultáneamente blaCTX-M-15 y blaCMY 2, señalando la posible transferencia de elementos genéticos móviles. A nivel filogenético, predominó el grupo B1, con presencia del grupo B2 (14,3 %), asociado a infecciones humanas. Además, Klebsiella pneumoniae se recuperó en el 60,7 % de las muestras, con una cepa productora de BLEE (tipo CTX-M-15). El análisis de riesgo evidenció que incluso las muestras clasificadas como “satisfactorias” según el criterio microbiológico estándar, podían contener indicadores de riesgo relevantes.En conclusión, la carne de jabalí destinada a autoconsumo puede actuar como vehículo de enterobacterias de alto riesgo, como K. pneumoniae y E. coli productoras de BLEE y/o con factores de virulencia, señaladas por la Organización Mundial de la Salud como patógenos críticos en relación con la resistencia a los antimicrobianos (RAM). La elevada prevalencia de K. pneumoniae recuperada en las muestras, aunque con escasa proporción de BLEE, también requiere vigilancia. Nuestros resultados evidencian la necesidad de establecer controles más estrictos sobre la carne de caza y promover buenas prácticas higiénico-sanitarias en su procesado, para garantizar una alimentación segura en el marco de la estrategia “Una sola salud”.[GLG] A carne de caza silvestre, como a do xabaril (Sus scrofa), presenta riscos microbiolóxicos non equiparables aos da carne de animais de granxa, debido á ausencia de controis sanitarios sistemáticos e a diferencias no seu procesado.Analizáronse 28 mostras de carne de xabaril destinadas a autoconsumo, procedentes de cacerías autorizadas no Principado de Asturias (tempada 2024-2025). Recuperáronse cepas de Escherichia coli ExPEC (7,1 %) e aEPEC (10,7 %), identificándose en conxunto 17,9 % de mostras con cepas potencialmente zoonósicas. Detectáronse 10 clonotipos diferentes, incluíndo CH65-32 e CH45-97, asociados a humanos e animais. O 32,2 % das mostras albergaban cepas produtoras de BLEE, con varios tipos blaCTX-M, predominando o alelo CTX-M-15. Unha cepa foi portadora simultaneamente de blaCTX-M-15 e blaCMY-2, sinalando a posible transferencia de elementos xenéticos móbiles. A nivel filoxenético, o grupo B1 foi o predominante, con presencia do grupo B2 (14,3 %), asociado a infeccións humanas. Ademais, Klebsiella pneumoniae recuperouse no 60,7 % das mostras, cunha cepa produtora de BLEE (tipo CTX-M-15). A análise de risco evidenciou que mesmo as mostras clasificadas como “satisfactorias” segundo o criterio microbiolóxico estándar, presentaban indicadores de risco relevantes.En conclusión, a carne de xabaril destinada ao autoconsumo pode actuar como vehículo de enterobacterias de alto risco, como K. pneumoniae e E. coli produtoras de BLEE e/ou con factores de virulencia, sinaladas pola Organización Mundial da Saúde como patóxenos críticos en relación á resistencia aos antimicrobianos (RAM). A elevada prevalencia de K. pneumoniae recuperada nas mostras, aínda que cunha baixa proporción de cepas BLEE, tamén require vixilancia. Os nosos resultados evidencian a necesidade de establecer controis máis estritos sobre a carne de caza e promover boas prácticas hixiénico sanitarias na súa manipulación, co fin de garantir unha alimentación segura no marco da estratexia “Unha soa saúde”.[ENG] Wild game meat, such as wild boar (Sus scrofa), presents microbiological risks that is not comparable to meat from farm animals, due to the absence of systematic health controls and differences in processing. In this study, 28 samples of wild boar meat intended for self-consumption were analyzed, obtained from authorized hunts in the Principality of Asturias (2024-2025 season). Escherichia coli ExPEC (7.1 %) and aEPEC (10.7 %) strains were recovered, with a total of 17.9 % of samples identified as carrying potentially zoonotic strains. Up to 10 different clonotypes were detected, including CH65-32 and CH45-97, associated with humans and animals. A total of 32.2 % of the samples harbored ESBL-producing strains, with several blaCTX-M types, predominantly the CTX-M-15 allele. One strain co-harbored blaCTX-M-15 and blaCMY-2, signaling the posible transfer of mobile genetic elements. At the phylogenetic level, group B1 was predominant, with the presence of group B2 (14.3 %), linked to human infections. Additionally, Klebsiella pneumoniae strains were recovered from 60.7 % of the samples, with an ESBL-producing strain (type CTX-M-15). Risk analysis revealed that even samples classified as “satisfactory” under standard microbiological criteria contained relevant risk indicators.In conclusion, wild boar meat intended for self-consumption can act as a vehicle for high-risk Enterobacteriaceae, such as K. pneumoniae and E. coli producing ESBL and/or carrying virulence factors, listed by the World Health Organization as critical pathogens in relation to antimicrobial resistance (AMR). The high prevalence of K. pneumoniae recovered in the samples, although with a low proportion of ESBL producers, also calls for surveillance. Our results highlight the need to establish stricter controls over game meat and promote good hygienic practices in its handling to ensure food safety, in line ith the “One Health” strategy. YR 2025 FD 2025 LK https://hdl.handle.net/10347/44246 UL https://hdl.handle.net/10347/44246 LA spa NO Traballo Fin de Grao en Bioquímica. Curso 2024-2025 DS Minerva RD 18 abr 2026