Arthurian Propaganda: The Politicization of King Arthur

Loading...
Thumbnail Image
Identifiers

Publication date

Advisors

Editors

Journal Title

Journal ISSN

Volume Title

Publisher

Metrics
Google Scholar
lacobus
Export

Research Projects

Organizational Units

Journal Issue

Abstract

[EN]Arthur Pendragon, the legendary Celtic-Briton warrior that was later turned into King Arthur by medieval chroniclers, is a renowned figure in the British Isles. From the Welsh Mabinogion (11th-12th centuries) to Malory’s Le Morte d’Arthur (1485), through Geoffrey of Monmouth and Chrétien de Troyes, the legendary world of Camelot, Merlin, the Knights of the Round Table, and the mighty Excalibur took shape. Through the tantalizing words of bards and writers, we envision an Arthur that became king and ruled justly up to his death. Arthur’s ideals of honor and chivalry have shaped a whole nation and made him immortal in the minds of people. Arthur is rex quondam rexque futurus, the once and future king. It is for this reason that his legend has always been, from its very beginnings, not only a source of inspiration, but a source for politicization as well. The aim of this dissertation is to conduct a diachronic study on the use of the legend of King Arthur as a tool of political propaganda, attending primarily to the appropriation of the Welsh legend by English sources. I will also be paying special attention to the idea of Arthur’s messianic return, its role in the Middle Ages, in the Tudor myth, in the Victorian Era and in our time. To accomplish this, I will carry out close readings of the main bibliographical sources, such as those of Geoffrey of Monmouth and Thomas Malory, besides carefully analyzing and taking note of the historical context in which they were written. Additionally, I will select relevant historical information that will help in the illustration of the use of the legend as a political weapon throughout British history
[ES] Arturo Pendragon, el legendario guerrero celta-britón que posteriormente se convirtió en rey Arturo gracias a los cronistas medievales, es una reconocida figura de las Islas Británicas. Desde el Mabinogion galés (siglos XI-XII) hasta Le Morte d’Artur (1485) de Malory, pasando por Godofredo de Monmouth y Chrétien de Troyes, se formó el mítico mundo de Camelot, Merlín, los caballeros de la Mesa Redonda, y la poderosa Excalibur. A través de las cautivadoras palabras de bardos y escritores, visualizamos a un Arturo que se convirtió en rey y reinó justamente hasta su muerte. Sus ideales de honor y caballería han dado forma a toda una nación y lo han inmortalizado en las mentes de la gente. Arturo es rex quondam rexque futurus, el rey que fue y será. Es por esta razón que su leyenda ha sido siempre, desde sus inicios, no sólo una fuente de inspiración, sino también una fuente de politización. El objetivo de esta disertación es realizar un estudio diacrónico sobre el uso de la leyenda artúrica como herramienta de propaganda política, atendiendo primamente a la apropiación de la leyenda galesa por parte de fuentes inglesas. También prestaré especial atención al concepto del retorno mesiánico de Arturo, su papel en la Edad Media, en el mito Tudor, en la Era Victoriana y en nuestra época. Para lograr esto, llevaré a cabo lecturas detalladas de las principales fuentes bibliográficas como las de Godofredo de Monmouth y Thomas Malory, además de analizar cuidadosamente y tomar nota del contexto histórico en el cual estas fueron escritas. Asimismo, seleccionaré información histórica relevante que ayudará en la ilustración del uso de la leyenda como arma política a lo largo de la historia británica.
[GL]Artur Pendragon, o lendario guerreiro celta-britón que posteriormente se converteu no rei Artur polos cronistas medievais, é unha recoñecida figura nas Illas Británicas. Dende o Mabinogion galés (séculos XI-XII) ata Le Morte d’Artur (1485) de Malory, pasando por Godofredo de Monmouth e Chrétien de Troyes, o mítico mundo de Camelot, Merlín, os cabaleiros da Táboa Redonda e a poderosa Excalibur colleu forma. A través das marabillosas e excitantes palabras de bardos e escritores, visualizamos un Artur que se converteu en rei e que reinou xustamente ata a súa morte. Os seus ideais de honra e cabalería deron forma a toda unha nación e inmortalizárono nas mentes do pobo. Artur é rex quondam rexque futurus, o rei que foi e será. É precisamente por esta razón que a súa lenda foi, dende os seus comezos, non só unha fonte de inspiración, senon tamén unha fonte para a politización. O obxectivo desta disertación é realizar un estudo diacrónico sobre o uso da lenda artúrica como ferramenta de propaganda política, atendendo primeiramente á apropiación da lenda galesa por parte de fontes inglesas. Tamén prestarei atención ao concepto do retorno mesiánico de Artur, o seu papel na Idade Media, no mito Tudor, na era Victoriana e no noso tempo. Para conseguir isto, levarei a cabo lecturas detalladas das princiapais fontes bibliográficas, tales como as de Godofredo de Monmouth e Thomas Malory, ademáis de seleccionar coidadosamente e tomar nota dos contextos históricos nos cales foron escritas. Así mesmo, seleccionarei información histórica relevante que axudará na ilustración do uso da lenda como arma política ao longo da historia británica.

Description

Traballo Fin de Grao en Lingua e Literatura Inglesas. Curso 2022-2023

Bibliographic citation

Relation

Has part

Has version

Is based on

Is part of

Is referenced by

Is version of

Requires

Sponsors

Rights

Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional