Patróns de alimentación e nutrición infantil a través da patoloxía oral en coleccións osteoarqueolóxicas do noroeste da Península Ibérica (tardoantigüidade – Idade Moderna)

Abstract

Os dentes son un dos elementos do corpo humano mellor preservados no rexistro arqueolóxico. Estes sinais patolóxicas e depósitos minerais que permiten reconstruír dieta, nutrición e saúde, así como condicións sociais, culturais e económicas. Este traballo analiza a patoloxía oral en 140 individuos pertencentes a sete coleccións esqueléticas galegas datadas entre a Tardoantigüedade e a Idade Moderna (séculos IV-XVIII): Rúa Real (A Coruña), A Lanzada, Adro Vello, Capela do Pilar, San Bartolomeu o Vello, Santa María a Maior (época medieval e moderna) e Santa Clara (todas en Pontevedra). A maioría sitúanse en contextos costeiros, agás Capela do Pilar (Lugo), e foron clasificadas como rurais (A Lanzada, Adro Vello) ou urbanas (resto). Analizáronse caries, lesións periapicais, enfermidade periodontal, cálculo, hipoplasias do esmalte e desgaste dental.