A Sociedade de Responsabilidade Limitada e doutrina do levantamento do veo

Abstract

O obxecto do presente traballo é a análise da aplicación da doutrina do levantamento do veo cando o ente interposto é unha Sociedade de Responsabilidade Limitada. Para iso, a modo introdutorio farase unha breve referencia á orixe e evolución da figura, acudindo primeiro á xurisprudencia da doutrina de terceiros desenvolta polo Tribunal Supremo durante as primeiras décadas do século XX. A continuación, será obxecto de estudo a STS de 30 de maio de 1984 que marca un antes e un despois na configuración desta técnica xurisprudencial, e afondarase no argumentario que ofrece para a súa aplicación. Para abordar as especialidades das S.L. contraporanse coa problemática propia das Sociedades Anónimas e das sociedades colectivas, xa que son os tipos sociais con que garda maiores semellanzas. Asemede, farase especial referencia aos supostos de transformacións fraudulentas e ás formas de evitalas: levantamento do veo e normativación. Finalmente, atenderase ao fraude de lei como presuposto de aplicación da figura, con especial atención ao artigo 1.2 da Lei de Sociedades de Capital como norma de cobertura. Por outra parte, os casos tratados clasificaranse segundo a normativa que se pretende eludir abusando da personalidade independente do ente. A metodoloxía, imposta pola inexistencia de normativa reguladora do levantamento do veo, parte da exposición xeral do concepto habilitante da aplicación da técnica. O devandito concepto será posteriormente perfilado acudindo aos matices sinalados pola última xurisprudencia relativa a S.L. A exposición dos casos resoltos polos tribunais servirá tamén como suposto práctico que permite obter unha visión global dos problemas e das solucións propostas.