Causas de fracaso de restauraciones de composite de clase II: una revisión de la literatura
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Tutors
Editors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Las resinas compuestas se han convertido en el material gold standard para la realización de obturaciones directas. Debido al gran número de reconstrucciones que se realizan en todo el planeta anualmente, conocer las principales razones de su fracaso es fundamental para poder prevenirlo. En la literatura se han citado numerosas causas, pero sin ninguna duda, la fractura de la reconstrucción y/o el diente y la caries secundaria son las principales. Existe una gran variabilidad en cuanto a las tasas de éxito de estos materiales, debido al gran número de factores (relacionados con el paciente, el diente, el operador y el material) que influyen en su rendimiento clínico. El riesgo individual de caries y la presencia de parafunciones son los principales determinantes de su longevidad. Muchos estudios destacan el papel del clínico, al tratarse de un material altamente sensible a la técnica. En cuanto al material, se ha encontrado que las resinas actualmente comercializadas superan con
creces los requisitos mecánico-físicos que requiere un ambiente tan hostil como la boca. No obstante, respecto a sus propiedades biológicas existe un acalorado debate. Para muchos investigadores, el composite es un material con inferiores cualidades, menor desempeño clínico y sensibilidad a la técnica que la amalgama. Lo cierto es que aunque muchos autores hablan de un ‘problema del material’, existen pocas
certezas. Sigue sin haber un consenso respecto a la influencia del gap marginal o la ausencia de propiedades antimicrobianas. Además, puede que una de sus principales causas de fracaso, la caries secundaria, haya sido sobreestimada. Para muchos autores, la falta de criterios
diagnósticos estandarizados condiciona que exista un amplio número de falsos positivos, siendo en su gran mayoría tinciones marginales que no comprometerían la viabilidad de la reconstrucción. Por lo tanto, se requiere más evidencia y de mayor calidad para obtener
conclusiones
As resinas compostas convertíronse no material gold standard para a realización de obturacións directas. Debido ao gran número de reconstrucións que se realizan en todo o planeta anualmente, coñecer as principais razóns do seu fracaso é fundamental para poder previlo. Na literatura citaronse numerosas causas, pero sen lugar a dúbidas, a fractura da reconstrución e/ou o dente e a carie secundaria son as principais. Existe unha gran variabilidade en canto as taxas de éxito destos materiais, debido a existencia dun gran número de factores (relacionados co paciente, o dente, o operador e o material) que inflúen no seu rendemento clínico. O risco individual de carie e a presenza de parafuncións son os principales determinantes da sua lonxevidade. Moitos estudos destacan o papel do clínico, ao tratarse dun material altamente sensible á técnica. En canto ao material, atopouse que as resinas actualmente comercializadas superan dabondo os requisitos mecánico-físicos que un ambiente tan hostil como a boca require. Con todo, respecto a suas propiedades biolóxicas existe un apaixonado debate. Para moitos investigadores, o composite é un material con inferiores cualidades, menor desempeño clínico e maior sensibilidade á técnica que a amalgama. Malia que numerosos autores falan dun ‘problema do material’, existen poucas certezas. Segue sen haber un consenso respecto á influencia do gap marxinal ou á ausencia de propiedades antimicrobianas. Ademáis, pode que unha das suas principais causas de fracaso, a carie secundaria, fose sobrestimada. Para moitos autores, a falta de criterios diagnósticos estandarizados condiciona que exista un amplo número de falsos positivos, sendo na súa gran maioría tincións marxinais que non comprometerían a viabilidade da reconstrución. Polo tanto, requirese unha maior evidencia e de maior calidade para obter conclusións
Composite resins have become the gold standard material for direct fillings. Due to the large number of reconstructions that are carried out throughout the planet annually, knowing the main reasons for their failure is essential to be able to prevent it. Numerous causes have been cited in the literature, but without any doubt, reconstruction and / or tooth fracture and secondary caries are the main ones. There is great variability in the success rates of these materials, due to the large number of factors (related to the patient, the tooth, the operator, and the material) that influence their clinical performance. The individual risk of caries and the presence of parafunctions are the main determinants of its longevity. Many studies highlight the role of the clinician, as it is a highly technique-sensitive material. Regarding the material, it has been found that the currently marketed resins far exceed the mechanical-physical requirements required by an environment as hostile as the mouth. However, there is a heated debate regarding its biological properties. For many researchers, composite is a material with inferior qualities, lower clinical performance and increased technical sensitivity than amalgam. The truth is that although many authors speak of a ‘material problem’, there are few certainties. There is still no consensus regarding the influence of the marginal gap or the absence of antimicrobial properties. Also, one of the main causes of failure, secondary caries, may have been overrated. For many authors, the lack of standardized diagnostic criteria determines the existence of a large number of false positives, the vast majority being marginal stains that would not compromise the viability of the reconstruction. Therefore, more and higher quality evidence is required to draw conclusions
As resinas compostas convertíronse no material gold standard para a realización de obturacións directas. Debido ao gran número de reconstrucións que se realizan en todo o planeta anualmente, coñecer as principais razóns do seu fracaso é fundamental para poder previlo. Na literatura citaronse numerosas causas, pero sen lugar a dúbidas, a fractura da reconstrución e/ou o dente e a carie secundaria son as principais. Existe unha gran variabilidade en canto as taxas de éxito destos materiais, debido a existencia dun gran número de factores (relacionados co paciente, o dente, o operador e o material) que inflúen no seu rendemento clínico. O risco individual de carie e a presenza de parafuncións son os principales determinantes da sua lonxevidade. Moitos estudos destacan o papel do clínico, ao tratarse dun material altamente sensible á técnica. En canto ao material, atopouse que as resinas actualmente comercializadas superan dabondo os requisitos mecánico-físicos que un ambiente tan hostil como a boca require. Con todo, respecto a suas propiedades biolóxicas existe un apaixonado debate. Para moitos investigadores, o composite é un material con inferiores cualidades, menor desempeño clínico e maior sensibilidade á técnica que a amalgama. Malia que numerosos autores falan dun ‘problema do material’, existen poucas certezas. Segue sen haber un consenso respecto á influencia do gap marxinal ou á ausencia de propiedades antimicrobianas. Ademáis, pode que unha das suas principais causas de fracaso, a carie secundaria, fose sobrestimada. Para moitos autores, a falta de criterios diagnósticos estandarizados condiciona que exista un amplo número de falsos positivos, sendo na súa gran maioría tincións marxinais que non comprometerían a viabilidade da reconstrución. Polo tanto, requirese unha maior evidencia e de maior calidade para obter conclusións
Composite resins have become the gold standard material for direct fillings. Due to the large number of reconstructions that are carried out throughout the planet annually, knowing the main reasons for their failure is essential to be able to prevent it. Numerous causes have been cited in the literature, but without any doubt, reconstruction and / or tooth fracture and secondary caries are the main ones. There is great variability in the success rates of these materials, due to the large number of factors (related to the patient, the tooth, the operator, and the material) that influence their clinical performance. The individual risk of caries and the presence of parafunctions are the main determinants of its longevity. Many studies highlight the role of the clinician, as it is a highly technique-sensitive material. Regarding the material, it has been found that the currently marketed resins far exceed the mechanical-physical requirements required by an environment as hostile as the mouth. However, there is a heated debate regarding its biological properties. For many researchers, composite is a material with inferior qualities, lower clinical performance and increased technical sensitivity than amalgam. The truth is that although many authors speak of a ‘material problem’, there are few certainties. There is still no consensus regarding the influence of the marginal gap or the absence of antimicrobial properties. Also, one of the main causes of failure, secondary caries, may have been overrated. For many authors, the lack of standardized diagnostic criteria determines the existence of a large number of false positives, the vast majority being marginal stains that would not compromise the viability of the reconstruction. Therefore, more and higher quality evidence is required to draw conclusions
Description
Traballo Fin de Grao en Odontoloxía. Curso 2020-2021
Keywords
Fracaso composite| Fracaso obturaciones de clase II| Fractura obturación| Caries secundaria| Sensibilidad postoperatoria| Tinción marginal| Fracaso obturacións de clase II| Sensibilidade postoperatoria| Tinción marxinal| Composite failure| Class II filling failure| Filling fracture| Secondary caries| Postoperative sensitivity| Marginal staining
Bibliographic citation
Relation
Has part
Has version
Is based on
Is part of
Is referenced by
Is version of
Requires
Sponsors
Rights
Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional



